دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Detection and Identification of Potato virus Y Strains in the Main Growing Regions of Solanaceous Plants in Golestan Province ردیابی و تعیین نژادهای ویروس وای سیب زمینی در مناطق عمده کشت محصولات تیره سولاناسه دراستان گلستان 1 12 5976 FA سیده آزاده سیدی گیلانی دانشجوی کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی، دانشکده تولید گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. سعید نصراله نژاد دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. فاطمه زینتی فخرآبادی دانشجوی دکتری بیماری شناسی گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی زابل . مجید جعفری استادیار گروه گیاهپزشکی مجتمع آموزش عالی سراوان. Journal Article 2017 04 04 چکیده ویروس وای سیبزمینی (Potato virus Y, PVY)گونه شاخص جنس Potyvirus از خانواده Potyviridae و یکی از مهمترین عوامل محدودکنندهی کشت محصولات سولاناسه در کشور میباشد. با توجه به اهمیت این ویروس در گیاهان تیره سولاناسه و نیز گستردگی تنوع کشت این محصولات در استان گلستان، شناسایی نوع نژادهای ویروس، تعیین دامنهی میزبانی و تعیین میزبانهای مختلف به منظور ارائه راهکارهای مدیریتی کنترل ویروس وای سیبزمینی از اهمیت برخوردار است. به منظور ردیابی، تعیین نژاد و دامنهی میزبانی PVY در استان گلستان، تعداد 380 نمونه از گیاهانی با علائم موزائیک، نکروز، پژمردگی، کوتولگی و ریزبرگی از مناطق مختلف گرگان، دلند، بندرگز و کردکوی در سال 1393 جمعآوری گردید. آلودگی نمونهها با آزمون الایزای مستقیم به وسیله آنتیسرم چند همسانهای ویروس وای سیبزمینی ارزیابی شدند. سپس به منظور بررسی نژادهای مختلف ویروس، عصاره تعدادی از نمونههایی که در آزمون الایزا مثبت ارزیابی شدند (185 نمونه)، بر روی گیاه محک توتون رقم سامسون مایهزنی شدند. همچنین RNA ویروس از نمونههای گوجهفرنگی و بادمجان که در آزمون الایزا آلوده به PVY تشخیص داده شدند، استخراج و در آزمون RT-PCR با استفاده از آغازگرهای عمومی پوتی ویروسها، Oligo1n و Oligo2n، مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد سه نژاد PVYN، PVYC و PVYOدر خانواده سولاناسه در استان گلستان وجود داردوPVYCنژاد غالب است. این اولین گزارش از وجود ویروس وای سیبزمینی برروی میزبانهای گوجهفرنگی و بادمجان با استفاده از روشهای سرولوژیک و مولکولی دراستان گلستان می باشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5976_6917988b4666821601da30ef3b0b83e0.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Infection Determine of Ornamental Plants to Some Important Viral Diseases in North Khorasan Province by ELISA تعیین آلودگی گیاهان زینتی به چند بیماری مهم ویروسی در استان خراسان شمالی با الایزا 13 25 5924 FA جواد محمودی صفا دانشجوی کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی، دانشکده تولید گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. سعید نصراله نژاد دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. محمد رضایی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی، مدیریت حفظ نباتات خراسان شمالی. فروه السادات مصطفوی نیشابوری دانشجوی دکتری بیمار شناسی گیاهی، دانشگاه زابل. Journal Article 2017 03 12 چکیده در سالهای اخیر علائم بیماریهای ویروسی مانند موزائیک، رنگ پریدگی و لکههای حلقوی در گیاهان زینتی استان خراسان شمالی شیوع پیدا کرده است. به منظور ردیابی بیماریهای مهم ویروسی در گیاهان زینتی استان، در مجموع 400 نمونه گیاه زینتی جمعآوری و به آزمایشگاه منتقل گردیدند. تمامی نمونهها با آزمون سرولوژیکی DAS-ELISA با استفاده از آنتی بادیهای چند همسانهای ویروس پژمردگی لکهای گوجهفرنگی Tomato spotted wilt virus (TSWV)، ویروس لکه حلقوی گوجهفرنگی Tomato ring spot virus (ToRSV)، ویروس کوتولگی بوته انبوه گوجهفرنگی Tomato bushy stunt virus (TBSV) ، ویروس موزائیک گوجهفرنگیTomato mosaic virus (ToMV) ، ویروس موزائیک خیار Cucumber mosaic virus (CMV) و ویروس موزائیک یونجه Alfalfa mosaic virus (AMV)مورد سنجش قرار گرفتند. نمونههایی که در آزمون الایزا مثبت تشخیص داده شدند، به منظور مشاهده علائم روی گیاهان محک مایهزنی گردیدند.در مایهزنی مکانیکی تمام گیاهان محک علائم مشخص بیماری را نشان دادند. نتایج آزمون الایزا مشخص نمود که از مجموع 400 نمونه گیاه زینتی، 211 نمونه آلوده به ویروس بودند و از مجموع 16 گونه گیاه زینتی شامل: گل جعفری، گل جعفری درشت، رعنا زیبا، گل همیشه بهار، داوودی، آهار، مارگریت، نیلوفر، سیب زمینی شیرین، گل رز، شمعدانی، تاج خروس زینتی، اطلسی، زرشک زینتی، اسطوخودوس و گل مرواریدی تعداد نه گونه آلوده و هفت گونه فاقد آلودگی به بیماریهای ویروسی میباشند. از بین این شش ویروس آلوده کننده گیاهان زینتی TBSV بیشترین و ToRSV کمترین میزان آلودگی را در استان داشت و آلودگی به ویروس AMV در هیچ یک از نمونههای گیاهان زینتی مشاهده نشد.مقدمه

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5924_c5255039cdba8d6e822c475faf1ae3dd.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 The Effect of Salicylic Acid to Induce Systemic Resistance in Cucumber Plant to Damping- off Disease Caused by Pythium aphanidermatum اثر سالیسیلیک اسید در القاء مقاومت سیستمیک در گیاه خیار به بیماری مرگ گیاهچه ناشی از Pythium aphanidermatum 27 43 5925 FA سیدکاظم صباغ دانشیار گروه زیست شناسی مجتمع علوم دانشگاه یزد. ابراهیم صباغ استادیار گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان. جواد آبخو مربی پژوهشی پژوهشکده زیست فناوری گیاهی دانشگاه زابل. فاطمه زینتی فخرآبادی دانشجوی دکتری بیماری شناسی گیاهی دانشگاه زابل. Journal Article 2017 03 12 چکیده بیماری مرگ گیاهچه ناشی از(Edson) Fitzp. Pythium aphanidermatum یکی از بیماریهای مخرب خیار در گلخانه های تجاری است که موجب کاهش قابل توجهی از محصول می شود. در این پژوهش اثر اسید سالیسیلیک در القاء مقاومت به خیار آلوده به بیماری مرگ گیاهچه مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور، تغییر در سطح بیان ژنهای cupi4 و Lipoxygenase و فعالیت چند آنزیم بیوشیمیایی، مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کاملاً تصادفی با چهار تکرار در شرایط گلخانه در دمای 25 تا C˚ 27 با رطوبت نسبی 70% و دوره نوری 14:8 ساعت روشنایی: تاریکی انجام شد. نتایج ارزیابی وقوع بیماری نشان داد که بین شدت بیماری زایی در گیاهان تیمار شده با غلظت های مختلف اسید سالیسیلیک (صفر،۲۰۰ و۴۰۰ پی پی ام) و تیمار شاهد اختلاف معنیداری در سطح احتمال 5% وجود دارد. ارزیابی فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانتی در گیاهان تیمار شده نشان داد که فعالیت آنزیم های پراکسیداز و پلی فنل اکسیداز به میزان قابل ملاحظهای در مقایسه با شاهد افزایش یافت در حالیکه فعالیت آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز افزایش معنیداری با گیاهان تیمار نشده نشان نداد. آنالیز بیان ژن با روش qRT-PCR نشان داد که کاربرد اسید سالیسیلیک قادر به افزایش سطح بیان ژن های بررسی شده می باشد اما بیشترین میزان بیان برای ژن Cupi4 ثبت گردید. نتایج این تحقیق نشان میدهد که کاربرد اسید سالیسیلیک میتواند نقش مهمی در افزایش مقاومت گیاه خیار در برابر بیماری مرگ گیاهچه ایفا کند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5925_6773429c7de153b3b75c25def6a7f4a2.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Effect of Vermiwash on Two Spotted Spider Mite, Tetranychus urticae Koch(Acari, Tetranychidae), and it̛s Effect on the Leaf Chlorophyll Index and Photosystem II Efficiency in Common Bean (Phaseolus vulgaris L.) اثر ورمی واش روی کنه ی تارتن دونقطه ای Tetranychus urticae Koch (Acari, (Tetranychidae و تاثیر آن بر میزان کلروفیل برگ و کارایی سیستم نوری II در لوبیا (Phaseolus vulgaris L) 45 58 5926 FA زهرا آقامحمدی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده پردیس کشاورزی و منابع طبیعی ، دانشگاه تهران. حسین علی علیخانی استاد گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران. جاماسب نوذری دانشیار گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران. احمدعلی پوربابایی استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران. Journal Article 2017 03 12 چکیده ورمیواش، غنی از عناصرمیکرو، ماکرو، هورمونهای رشد، اکسینها، سیتوکینینها و ریزموجودات مفید میباشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر ورمیواش به عنوان آفتکش زیستی بر دفع یا دور کنندگی آفت کنه ی تارتن دونقطهای (Tetranychus urticae (Koch))، تاثیر آن بر میزان کلروفیل و کارایی سیستم نوری II در فتوسنتز گیاه لوبیا و مقایسهی آن با آفتکش شیمیایی پروپال در سال 1392 انجام گرفت. آلودگی مصنوعی با کنه روی گیاهان ایجاد شده و تیمارهای مورد نظر شامل ورمیواش استریل، ورمیواش غیراستریل، پروپال و تیمارترکیبی از آنها بر روی گیاهان به صورت دستی اسپری شدند. 48 ساعت بعد از اسپری تیمارها، درصد تلفات آفت بوسیله ی ذرهبین دستی و فرمول هندرسون- تیلتون برآورد شد. 45 روز بعد از رشد گیاهان شاخص کلروفیل، کارایی سیستم نوری II و وزن خشک اندازهگیری گردید. برای آزمایش دورکنندگی از دستگاه الفاکتومتر (دریک مرحله برگ آغشته به ورمیواش و در مرحلهی دوم پنبه بهداشتی آغشته به ورمیواش) استفاده شد. در هر دو مرحله تجزیه دادههای حاصل از اثر دور کنندگی ورمیواش روی کنه ی تارتن دونقطهای معنیدار بود (p=0.051 برای مرحله ی اول و p=0.024 برای مرحله ی دوم). پروپال با غلظت کامل و ترکیب پروپال با نصف غلظت اولیه با ورمیواش (1:10) با نصف غلظت اولیه، میانگین تلفات 100% جمعیت کنه را داشتند. میزان کلروفیل، کارایی فتوسیستم II و وزن خشک تمام تیمارها نسبت به شاهد افزایش معنیداری داشت، یعنی ورمیواش توانسته بود با غلظتی برابر با پروپال در کنترل آفت عمل کند. استفاده از ورمیواش میتواند نیاز غذایی گیاه را تامین کرده، باعث افزایش مقاومت بیولوژیکی گیاه در مقابل آفات شده و از هجوم آفات نیز جلوگیری کند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5926_4e8bb7760e770bb3b961be3d000d242a.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Reaction of Improved Sesame Lines and Cultivars to Fusarium Wilt at In vitro and Greenhouse Conditions واکنش ارقام و لاین های پیشرفته کنجد به بیماری پژمردگی فوزاریومی در شرایط آزمایشگاه و گلخانه 59 70 5954 FA حمید صادقی گرمارودی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. سعداله منصوری موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. Journal Article 2017 03 13 چکیده بیماری پژمردگی و پوسیدگی فوزاریومی کنجد یکی از مهمترین بیماریهای خاکزاد کنجد در ایران و جهان است.نمونه‌های بیمار کنجد از مزرعه آزمایشی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر جمع‌آوری و قطعاتی از ریشه، ساقه و بذر آنها کشت گردید. در این تحقیق قارچ(Fos) Fusarium oxysporum f.sp. sesameدر 81% موارد از بافتهای آلوده کنجد جداسازی و به‌عنوان عامل اصلی بیماری‌ معرفی شد،همچنین شمار معدودی ازگونه F.solaniبه‌دست آمدند. آزمون بیماریزائی جدایه‌ها با رقم داراب-14 درون تشتک‌های پتری پلاستیکی حاوی محیط کشت SNA انجام گردید. واکنش ارقام به این بیمارگر با دو روش‌ انجام شد.در روش اول، همانند آزمون بیماریزائی مایه‌زنی صورت گرفت. در این آزمون، لاین جیرفت-13 کمترین درصد آلودگی را نشان داد. در روش دوم، ریشه گیاهچه‌هادر سوسپانسیون اسپور غوطه‌ور شده،سپس درون گلدان‌های حاوی ماسه و پرلیت نشاو به گلخانه با دمای 25 درجه‌ی سانتیگراد منتقل شدند. شدت بیماری برای هر گیاه با استفاده از مقیاس 5-1 و بعد از 15 روز یادداشت گردید.مشاهدات این آزمون با استفاده از آزمون ناپارامتری کای اسکویر تجزیه و تحلیل آماری شدند. نتایج نشان داد که همه 26 ژنوتیپ آزمایش‌شده به درجات مختلف به این بیماری آلوده ‌شدند و هیچ کدام مصون از بیماری نبودند. در بین ژنوتیپ‌های کمتر آلوده شده، مغان 19، شاهد گیجوییه، محلی مغان1، هندی 11، مغان 13، محلی مغان2، و B5γM7به‌ترتیب دارای کمترین میزان آلودگی بوده و به‌عنوان ژنوتیپ‌های نسبتاً مقاوم شناخته شدند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5954_ff03c4785abfaa7aa81376d1c66179ad.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Evaluation of Various Attractants and the Trap Height to Install them for Trapping Zaprionus indianus (Diptera: Drosophilidae) in a Mixed-Fruit Orchard in Shiraz (Fars province) ارزیابی اثرات مواد جلب‌کننده مختلف و ارتفاع نصب آنها در شکار مگس انجیر آفریقایی Zaprionus indianus (Diptera, Drosophilidae) در باغ میوه مخلوط در شیراز (استان فارس) 71 80 5942 FA شهربانو جویبار دانشجوی کارشناسی ارشد گروه حشره شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز ، شیراز. هادی استوان استاد گروه حشره شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز ، شیراز. مصطفی حقانی دانشیار گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج. Journal Article 2017 03 13 چکیده مگس انجیر آفریقایی در سال 2009 برای اولین بار از ایران گزارش شد. نظر به اینکه کنترل آن به روش شیمیایی با محدودیت های زیست محیطی متعددی همراه است، شیوه شکار انبوه این آفت به وسیله مواد جلب کننده برای اولین بار در ایران مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور جهت تعیین بهترین ماده جلب کننده آفت در روش شکار انبوه و همچنین بهترین ارتفاع نصب تله، آزمایشی به صورت فاکتوریل، در پایه طرح کاملا تصادفی و در چهار تکرار در سال 1392در شهرستان شیراز انجام شد. فاکتور اول مواد جلب کننده شامل: محلول رب انار سه درصد (3%رب انار+97%آب)، محلول پروتیین هیدرولیزات سه درصد (3% پروتیین هیدرولیزات +97%آب) و سراتراپ بود. فاکتور دوم ارتفاع نصب تله ازسطح زمین در سه سطح (75، 150 و225 سانتی متری) بود. نتایج حاصله نشان داد که بین مواد جلب کننده اختلاف معنیدار آماری وجود دارد. ارتفاعات مختلف نصب نیز در تمام هفتهها به غیر از هفته سیزدهم با یکدیگر اختلاف معنیدار آماری داشتند. همچنین اثر مواد جلب کننده مختلف درارتفاع های مختلف بر شکار هفتگی مگس انجیر آفریقایی اختلاف معنیدار آماری داشت. محلول رب انار 3% بیشترین کارایی را نسبت به دو ماده جلب کننده دیگر داشت. همچنین ارتفاع نصب150 سانتی متری از سایر ارتفاعات نصب کارایی بالاتری در شکار مگس انجیر آفریقایی نشان داد. به این ترتیب محلول رب انار 3% در ارتفاع نصب150 سانتی متری می تواند نقش به سزایی در کاهش جمعیت آفت داشته وبه عنوان رهیافتی در جهت کنترل غیر شیمیایی به کار گرفته شود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5942_333edbc66ddb24bb9b6e141320bfd968.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Investigating the Effectiveness of Some Registered Fungicides in Control of Wheat Tan Spot بررسی کارایی چند قارچ کش ثبت شده رایج در کنترل بیماری لکه خرمایی گندم 81 94 5943 FA مجید الداغی استادیار بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، ساری. عالمه عباسی دانشجوی کارشناسی ارشد رشته بیماری شناسی گیاهی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان. مهدی پیرنیا استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشگاه زابل. Journal Article 2017 03 13 چکیده بیماری لکه خرمایی ناشی از Pyrenophora tritici-repentis یکی از بیماری‌های مهم گندم در بسیاری از مناطق دنیا و ایران می‌باشد. این بیماری در شرایط اپیدمی موجب خسارت قابل توجه به محصول می‌گردد. استفاده از قارچکشها روش سریع کنترل بیماری در سال‌های اپیدمی می‌باشد. در این مطالعه تاثیر تعدادی از قارچکش‌های رایج روی بازدارندگی از رشد عامل بیماری در شرایط آزمایشگاهی، و کنترل بیماری در شرایط گلخانه‌ای و مزرعه‌ای روی لاین N-80-19 گندم که حساس به بیماری لکه خرمایی است، مورد ارزیابی قرار گرفت. این بررسی در آزمایشگاه در قالب طرح کاملاً تصادفی و در گلخانه و مزرعه در قالب طرح کرت‌های خرد شده (با پایه بلوکهای کامل تصادفی) در سه تکرار انجام گرفت. تیمارهای اصلی آزمایش را قارچکش‌های سایپروکونازول، سایپروکونازول + کاربندازیم (آلتوکمبی)، فلوزیلازول + کاربندازیم (آلرت)، ایپرودیون + کاربندازیم (رورالتیاس)، پروپیکونازول، تبوکونازول، کاربندازیم و بنومیل، و تیمارهای فرعی را سه زمان سمپاشی (ظهور برگ پرچم، ظهور سنبله و ظهور برگ پرچم + ظهور سنبله) تشکیل دادند. ارزیابی کارایی تیمارها 10 روز بعد از آخرین سمپاشی همزمان با توسعهی بیماری در کرت‌های شاهد با تعیین شاخص آلودگی و نیز مقایسهی عملکرد محصول بعد از برداشت انجام گرفت. نتایج ارزیابی نشان داد که در شرایط آزمایشگاه، قارچکش‌های رورال‌تی‌اس، آلتوکمبی و آلرت به ترتیب با 83/73، 92/71 و 42/69 درصد بیشترین تاثیر را در بازداری از رشد میسلیوم قارچ داشتند. در آزمون‌های گلخانه‌ای و مزرعه‌ای هم مشابه شرایط آزمایشگاه، این قارچکشها برتری چشمگیری از نظر کاهش شاخص آلودگی و افزایش عملکرد نسبت به سایر قارچکش‌های مورد استفاده نشان دادند. همچنین مشخص گردید که اگرچه اختلاف معنی‌داری از نظر شاخص آلودگی بین زمان‌های مختلف سمپاشی وجود ندارد اما از لحاظ وزن هزاردانه، بهترین نتایج به ترتیب با سمپاشی در زمان ظهور برگ پرچم + ظهور سنبله (با افزایش 11/10 و 94/9 گرم به ترتیب مربوط به گلخانه و مزرعه)، سمپاشی در زمان ظهور برگ پرچم (با افزایش 26/9 و 18/9 گرم به ترتیب مربوط به گلخانه و مزرعه) و سمپاشی هنگام ظهور سنبله (با افزایش 15/9 و 68/8 گرم به ترتیب مربوط به گلخانه و مزرعه) نسبت به تیمار شاهد حاصل آمد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5943_087fc1dc891cfdc4be6d3cad4304fcff.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Genetic Variability of Geographical Populations of the European Corn Borer, Ostrinia nubilalis Hübner (Lep.: Crambidae), by microsatellites in Iran تنوع ژنتیکی جمعیت های جغرافیایی کرم ساقه خوار اروپایی ذرت Ostrinia nubilalis Hübner (Lep.: Crambidae) در ایران با استفاده ازنشانگرهای ریزماهواره 95 104 5944 FA نیر احتشام نیا دانشجوی دکتری حشره شناسی کشاورزی، دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی. جبراییل رزمجو استاد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی. بهرام ناصری دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی. نادر گل محمدزاده خیابانی استادیار بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، اردبیل. Journal Article 2017 03 13 چکیده کرم ساقهخوار اروپایی ذرت Hübner Ostrinia nubilalis یکی از آفات مهم زراعی است که تقریبا در تمام مناطق ایران یافت میشود. بهمنظور بررسی تنوع جغرافیایی آفت، لاروهای آن از استانهای اردبیل، گلستان، کردستان، آذربایجانشرقی و سیستان و بلوچستان طی سالهای 91 و 92 جمعآوری شدند. در بررسی تنوع جغرافیایی، تعداد جایگاههای چندشکل 10 عدد و درصد چندشکلی 100 درصد تعیین شد. این نشانگرها در مجموع 37 باند چند شکل در محدودهی 50 تا 900 جفت باز با میانگین 7/3 نوار به ازای هر نشانگر تولید کردند. تعداد نوارها به ازای هر نشانگر از 2 تا 6 نوار متغیر بود. تنوع ژنتیکی درون و بین جمعیتهای جغرافیایی کرم ساقهخوار اروپایی ذرت، معنیدار و تنوع ژنتیکی درون جمعیتی و بین جمعیتی بر اساس ضریب تشابه نی، بهترتیب 8/80 درصدو 2/19 درصد برآورد گردید. بیشترین و کمترین میزان تنوع ژنی و تعداد جایگاههای چندشکل بهترتیب مربوط به جمعیتهای گرگان 277/0، 9 و ایرانشهر 104/0، 6 بودند. بیشترین و کمترین میزان هتروزیگوسیتی بهترتیب مربوط به نشانگر Os-N3 و Os-N10 به میزان 748/0 و 203/0 بود. شباهت ژنتیکی جمعیتهای جغرافیایی مورد بررسی بین 38 درصد تا 82 درصد مشاهده شد. بیشترین و کمترین فاصله ژنتیکی به ترتیب بین جمعیتهای سنندج - گرگان و مغان - شبستر 917/0و 198/0 مشاهده گردید. براساس تجزیه خوشهای با روش UPGMA جمعیتهای مغان و شبستر در یک خوشه و گرگان، سنندج و ایرانشهر در یک خوشه مجزا قرار گرفتند. برای آزمون همبستگی فواصل ژنتیکی و جغرافیایی جمعیتها، از آزمون منتل استفاده شد که همبستگی پایین و منفی (243/0 P<و 174/0- = r) را بین فاصلهی ژنتیکی و فاصلهی جغرافیایی نشان داد. بنابراین مطابقتی با افزایش فاصلهی جغرافیایی محلهای نمونهبرداری، با فاصله ژنتیکی آنها بر اساس نشانگرهای SSR مشاهده نشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5944_18884eb5fd7e6f5c41d1c11d462185fc.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Identification of Fungal Species Associated with Leaf Spot Disease on Poplar Trees (Populus spp.) in East Azarbaijan Province and Some Parts of west Azarbaijan and Ardabil provinces شناسایی عوامل قارچی همراه با بیماری لکه برگی درختان صنوبر populus در استان آذربایجانشرقی و بخشی از استان های آذربایجان غربی و اردبیل 105 117 5945 FA اسداله بابای اهری استاد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. روژین گل محمدی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد رشته بیماری شناسی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. مهدی ارزنلو دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. Journal Article 2017 03 13 چکیده بیماریهای لکه برگی جزو بیماریهای مهم اندامهای هوایی درختان صنوبر به شمار میروند که باعث ایجاد خسارت اقتصادی در این میزبان میشوند. گونههای متعلق به جنسهای Septoria و Marssonina از عمده قارچ هائی هستند که در ایجاد این بیماری ها نقش دارند. در استان آذربایجانشرقی علی رغم خسارت قابل توجهی که لکه برگیها به درختان صنوبر وارد میسازند عوامل قارچی دخیل در ایجاد این بیماری ها هنوز ناشناخته باقی ماندهاند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و بررسی بیماریزایی قارچهای همراه با بیماری لکه برگی درختان صنوبر در استان آذربایجانشرقی و بخشی از استان های آذربایجانغربی و اردبیل انجام پذیرفت. در این تحقیق 134 جدایه قارچی از 220 نمونه دارای علائم لکه برگی جداسازی، خالصسازی و مورد مطالعه قرار گرفتند. بر اساس خصوصیات ریختشناسی گونههای Septoria populi، Bipolaris spicifera، B. sorokinia، Exserohilum cf. protrudens، Stemphylium sp.، Sporormiella minimoides، Nigrospora oryzae، Epicocum nigrum، Marssonina castagnei وArthrinium sacchari به عنوان گونههای قارچی همراه با بیماری لکه برگی درختان صنوبر در مناطق مورد بررسی شناسایی شدند. در این بین گونه Se. populiبا فراوانی 88% به عنوان گونه غالب معرفی گردید. آزمون بیماریزایی به روش برگ بریده برای جدایههای فوق انجام پذیرفت و گونه هایSe. populi، B. spicifera، B. sorokiniana، Stemphylium sp.، N. oryzae، Ep.nigrum، M. castagnei و A. sacchari علائم بیماری را در شرایط آزمایشگاهی نشان دادند. این نخستین گزارش از بیماریزایی گونههای A. sacchari، ، Sp. minimoides و Ex.cf protrudens بر روی صنوبر است.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5945_612ff2808e379648e3d5761f0e605f5a.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Feasibility of Applying Biorational Compounds in Water Traps and Their Effects on Some Reproductive Parameters of Mediterranean Flour Moth, Anagasta kuehniella (Z.) امکان‌سنجی کاربرد ترکیبات زیست منشاء در تله‌های آبی و اثر آن‌ها بر برخی ویژگی‌های تولید مثلی شب‌پره ی مدیترانه‌ای آرد Anagasta kuehniella (Z.) 119 135 5946 FA ملیحه حیدری دانش‌آموخته ی کارشناسی ارشد، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. محسن یزدانیان استادیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. Journal Article 2017 03 13 چکیده آب برای بسیاری از حشرات کامل شبپرههای انباری یک مادهی جلبکنندهی قوی محسوب میشود. استفاده از تلههای آبی برای کنترل این گروه از آفات یک روش کنترلی مکمل به شمار میرود. در این مطالعه، اثرات تولید مثلی شش ترکیب زیست‌منشا شامل پالیزین®، سیرینول®، تنداکسیر®، وُرم تی، نیمارین® و کلروکولین ‏کلراید (غلظت‌های 2000، 5000، 8000 و 10000 پی‌پیام در محلول آب عسل 10 درصد) به روش تغذیه دلخواه علیه حشرات کامل شب‌پرهی مدیترانهای آرد ارزیابی شد. آزمایش‌ها در شرایط دمای ºC 2±25، رطوبت نسبی 10±70 درصد و دوره نوری 14:10 L:D ساعت انجام شدند. حشرات کامل به خوبی از غلظت‌های تهیه شده تغذیه نمودند. تنها تغذیه از نیمارین باروری تخم‌ها را (8/84 تا 13/92 درصد) در مقایسه با شاهد (13/99 درصد) به طور معنی‌داری کاهش داد (59/19 = F4,70؛ 0001/0 = P). در مورد زادآوری نیز اثر نیمارین بهتر بود. پالیزین، سیرینول و تنداکسیر در مقایسه با نیمارین و به ویژه وُرم ‌تی و کلروکولین کلراید طول عمر حشرات کامل نر و ماده را بیشتر کاهش دادند. نتایج حاکی از آن بود که با افزایش غلظت، اثر ترکیبها بیشتر میشود. نیمارین بیشترین درصد عقیمی ماده‌ها را (65/52 تا 85/74 درصد) باعث شد و پس از آن، پالیزین و سیرینول قرار داشتند. بیشترین درصد ناباروری تخم‌ها (06/7 تا 45/14 درصد) نیز در اثر استفاده از نیمارین دیده شد. کمترین تاثیر روی صفات مورد بررسی و درصد عقیمی به وُرم تی مربوط بود. به طور کلی، در صورت جلب شدن حشرات کامل به تلههای آبی یا در دسترس بودن این تله‌های حاوی ترکیبات زیست‌منشاء (به ویژه آزادیراکتین) برای آن‌ها، مبارزه با حشرات کامل این شبپره امکان‌پذیر خواهد بود. چون سموم در این روش به طور غیرمستقیم و در مقادیر بسیار اندک استفاده می‌شوند، غلظت‌های کشنده سموم شیمیایی نیز قابل استفاده خواهند بود. برای این کار، استفاده از آزادیراکتین و ترکیبات یا حشره‌کش‌های حاوی آن توصیه می‌شود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5946_019308957b0b6d1d20e0d36960cc7a1e.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Interactions of Black Common Bean-Two Spotted Spider Mite- Predatory Mite Phytoseiulus persimilis اثر متقابل لوبیای سیاه - کنه‌‌ی دولکه‌ای- کنه‌ی شکارگر Phytoseiulus persimilis 137 148 5947 FA احمد بوچانی دانش آموخته ارشد اصلاح نباتات، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام. زهرا طهماسبی استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام. هلن محمدی مربی گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران. Journal Article 2017 03 13 چکیده کنه‌ی تارتن دولکه‌ای Tetranychus urticae Koch بعنوان یکی از مهم‌ترین آفات مزارع لوبیا در بسیاری از مناطق ایران و جهان خسارت های زیادی به این محصول وارد می‌کند. ژنوتیپ‌های لوبیا سیاه Phaseolus vulgarisL. مقاومت بالایی به آفات و بیماری‌های مهم آنها دارند. گیاهان علاوه بر دفاع مستقیم در برابر آفات، به طور غیرمستقیم با جلب دشمنان طبیعی گیاهخواران از خود دفاع می‌کنند. با توجه به اینکه تاکنون دفاع مستقیم و غیرمستقیم ژنوتیپ‌های لوبیای سیاه در برابر کنه‌ی تارتن دولکه‌ای مطالعه نشده است، در این تحقیق ابتدا در گلخانه مقاومت شش ژنوتیپ لوبیا سیاه به کنه‌ی تارتن دولکه‌ای بررسی شد، سپس میزان جلب کنه‌ی شکارگر Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot در ژنوتیپ‌های لوبیا سیاه با کمک آزمون بوسنجی بررسی شد. نتایج آزمایش‌های گلخانه‌ای نشان داد که کلیه ژنوتیپ‌های لوبیا سیاه بررسی شده در این تحقیق به کنه‌ی تارتن دولکه‌ای مقاوم بودند. نتایج بوسنجی نیز حاکی از آن بود که دو ژنوتیپ لوبیای سیاه (1157KS و 1179KS) علاوه بر آنکه مقاومت بالایی به کنه‌ی تارتن دولکه‌ای داشتند، کنه‌ی شکارگر را هم بهتر از بقیه ژنوتیپ‌ها جلب نمودند، ولی این امر در همه ژنوتیپ‌های لوبیا سیاه مشاهده نشد. بنابراین می‌توان ژنوتیپ‌های کم‌تر خسارت دیده 1157KS و 1179KS را با کنه‌ی شکارگر تلفیق کرد و از آنها در برنامه های کنترل تلفیقی با آفت استفاده نمود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5947_943b9fa8845f195e3b0ba1203cb267c8.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Study of Quantitative and Qualitative of B1, B2, G1 and G2 Aflatoxins in Two Species of Aspergillus With HPLC Method بررسی کمی و کیفی آفلاتوکسین های B1، B2، G1 و G2 در دو گونه قارچ آسپرژیلوس با روش HPLC 149 160 5948 FA فاطمه اصغرنژاد دانش آموخته سابق کارشناسی ارشد دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری. صفرعلی مهدیان استادیار گروه گیاهپزشکی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری. بهنام امیری بشلی دانشیار گروه گیاهپزشکی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری. سیدسامان سیدجعفرنظری استادیار موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی تجن. Journal Article 2017 03 13 چکیده آفلاتوکسین‌ها توسط گونههای خاصی از قارچهای جنس Aspergillus تولید میشوند و در محصولات غذایی خطر همیشگی برای انسان و حیوان در نظر گرفته میشوند. در این پژوهش میزان تولید آفلاتوکسینهای B1، B2، G1 و G2 در گونه‌های Aspergillus flavusو Aspergillus foetidus با روش HPLC بررسی شده است. قارچهای یاد شده پس از جداسازی و خالصسازی، مورد شناسایی قرار گرفته و در 50 میلیلیتر محیط مایع PDB کشت، سپس در شرایط بهینهی رشد، نگهداری و آفلاتوکسینهای حاصل از آنها استخراج گردیدند. مقدار 25 میلیلیتر از محیط حاوی آفلاتوکسین از فیلتر عبور داده شد و 10 میلیلیتر کلروفرم به آن اضافه گردید. فاز پایینی مخلوط حاصل در محیط خلاء حلال پرانی شد. باقیمانده در سه میلیلیتر متانول حل و فیلتر شد. در مرحلهی بعد مقدار 20 میکرولیتر از محیط حاوی آفلاتوکسین به دستگاه HPLC تزریق و کروماتوگرام آن به دست آمد. بر اساس تحلیل دادهها، در گونهی A. foetidus آفلاتوکسینهای B1، B2 وG1 به ترتیب به میزان 71/8، 3/2 و 3/1 میلیگرم در روز 24، و آفلاتوکسین G2 به میزان 02/0 میلیگرم روز 20 پس از کشت در 50 میلیلیتر محیط PDB به بیشترین مقدار خود رسیدند. در گونه A. flavusآفلاتوکسینهای B2 ,B1 و G2 به ترتیب به میزان 92/487، 46/18 و 57/8 میلیگرم در روز 20، و آفلاتوکسین G1 به میزان 49/126 میلیگرم در روز 24 پس از کشت در 50 میلیلیتر محیط PDB به بیشترین مقدار خود رسیدند. بیشترین توکسین تولید شده (92/487 میلیگرم) از نوع B1 در قارچ A. flavusو کمترین آن (02/0 میلیگرم) از نوع G2 در قارچ A. foetidus بوده است.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5948_b4b9db52c0541ae81cde65acf81cf599.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Effect of Solid Lipid Nanoparticle Containing Essential Oil of Zataria multiflora on the inhibitory growth of Aspergillus ochraceus, Aspergillus niger and Aspergillus flavus تأثیر نانو ذرات لیپیدی جامد حاوی اسانس آویشن شیرازی (Zataria multiflora) بر بازدارندگی از رشد عوامل پوسیدگی قارچی Aspergillus niger ، Aspergillus ochraceus و flavus Aspergillus 161 174 5949 FA محبوبه ناصری دانش آموخته دکتری علوم باغبانی دانشگاه فردوسی مشهد. حسین آرویی دانشیار گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد. شیوا گل محمدزاده استادیار گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد. محمودرضا جعفری دانشیار مرکز تحقیقات نانوفناوری دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. حسین نعمتی استاد مرکز تحقیقات نانوفناوری دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. Journal Article 2017 03 13 چکیده استفاده از اسانس گیاهان دارویی به منظور کنترل عوامل بیماریزای گیاهی با مشکلاتی مانند ناپایداری، تبخیر و تجزیه در مقابل شرایط محیطی و شیمیایی روبرو است. به منظورمرتفع کردن مشکلات استفاده از اسانس آویشن شیرازی و افزایش کارایی آن در کنترل عوامل بیماریزای قارچی (Aspergillus flavus, Aspergillus nigerوAspergillus ochraceus) از سیستم حامل نانوذارت لیپیدی جامد استفاده شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار به روش اختلاط اسانس و نانوذرات لیپیدی جامد حاوی اسانس با محیط کشت سیبزمینی دکستروز آگار با چهار غلظت 20، 50، 100 و 200 میکرولیتر اسانس بر لیتر محیط کشت بود. نانوذرات لیپیدی جامد حاوی اسانس با استفاده از امواج فراصوت تهیه شد. اندازه نانوذرات لیپیدی جامد حاوی اسانس تهیه شده کمتر از 200 نانومتر، شاخص پراکندگی 483/0، پتانسیل زتا 6/42- میلیولت و شکل نانو ذرات نیز کروی بود. حداقل غلظت بازدارنده برای اسانس به فرم آزاد در گونه A.niger200 میکرولیتر بر لیترو برای گونههای A.ochraceusوA. flavus 300 میکرولیتر بر لیتر بود. همچنین حداقل غلظت بازدارنده برای نانوذرات لیپیدی جامد حاوی اسانس برای تمامی گونههای قارچی 200 میکرولیتر بر لیتر بود. بر اساس این نتایج نانو ذرات لیپیدی جامد حاوی اسانس نسبت به فرم آزاد اسانس باعث افزایش 38 درصدی بازدارندگی بر روی رشد عوامل بیماریزای قارچی مورد آزمایش شدند. این نتایج نشان داد نانوذرات لیپیدی جامد میتواند حامل مناسبی برای اسانس آویشن شیرازی در جهت افزایش کارایی و کنترل عوامل پوسیدگیA. ochraceus، A.flavus وA.nigerباشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5949_2ca90f6050fe34f49edaa63826dbfb09.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Molecular Diagnostics of Biscogniauxia mediterranea, the Causal Agent of Charcoal Rot Disease on Oak Using Species-Specific Primers تشخیص مولکولی گونه ی Biscogniauxia mediterranea، عامل بیماری ذغالی بلوط، با استفاده از آغازگرهای اختصاصی 175 186 5950 FA مهدی ارزنلو دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. سعید قاسمی اسفهلان استاد، گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. سیما خدایی دانشجوی دکتری، رشته بیماری شناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. مجید توکلی دانشجوی دکتری، رشته حشره شناسی کشاورزی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. اسداله بابای اهری استاد، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. Journal Article 2017 03 13 چکیده گونهی Biscogniauxia mediterranea، عامل بیماری ذغالی بلوط، به عنوان یکی از عوامل اصلی دخیل در زوال بلوط در ایران معرفی شده است. با این حال اطلاعاتی در مورد پراکنش، دامنهی میزبانی، روشهای انتشار و انتقال عامل بیماری در مناطق آلوده و همچنین احتمال شیوع بیماری در سایر مناطق جنگلی ایران در دسترس نمیباشد. تحقیق حاضربا هدف توسعهی یک روش مولکولی مبتنی بر واکنش زنجیرهای پلیمرازی جهت تشخیص گونهی B. mediterranea براساس آغازگرهای اختصاصی گونه، اجرا گردید. بدین منظور نمونهبرداری از درختان بلوط با علایم بیماری ذغالی در استان ایلام صورت گرفت. عامل بیماری با استفاده از تکنیکهای متعارف در بیماریشناسی گیاهی جداسازی و خالص سازی گردید. جدایههای Biscogniauxia براساس ویژگیهای ریختشناختی مرحلهی جنسی و توالی یابی ناحیه ITS-rDNAگونهی B. mediterranea شناسایی گردیدند. دادههای توالی ناحیهی ITS-rDNA برای کلیهی گونههای Biscogniauxia موجود در بانک ژن دریافت و همراه با توالیهای ایجاد شده در این تحقیق زیر هم چینی و یک جفت آغازگر اختصاصی (BmF/BmR) با طول قطعهی مورد انتظار400 جفت باز، برای تشخیص مولکولی B. mediterranea طراحی گردید. کارایی جفت آغازگر طراحی شده با استفاده از DNA جدایههای B. mediterranea و دیگر گروههای قارچی جداسازی شده از بافتهای درختان بلوط طی واکنش زنجیرهای پلیمرازی ارزیابی گردید. نتایج حاصل از بررسی محصول واکنش روی ژل آگارز نشان داد که قطعه 400 جفت بازی فقط از جدایههای گونهی B. mediterranea تکثیر می‌شود. آغازگرهای اختصاصی طراحی شده در این تحقیق در برنامههای مربوط به ردیابی عامل بیماری، مطالعهی پراکنش، دامنهی میزبانی و روشهای انتشار عامل بیماری قابل استفاده خواهند بود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5950_ade2d6c19a06dd8854c73f62d917afce.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Morphological Characteristics Comparison of Population of Honeybees (Apis mellifera L.) in Kermanshah Province مقایسه‌ی خصوصیات مورفومتریک جمعیت‌های زنبورعسل (Apis mellifera L.) در استان کرمانشاه 187 197 5951 FA حدیث گومه دانشجوی کارشناسی ارشد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان. جواد ناظمی رفیع استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان. مصطفی معروف پور استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان. Journal Article 2017 03 13 چکیده امروزه طبقهبندی موجودات زنده براساس مفاهیم جمعیت استوار است. زنبور عسل (A. mellifera) شامل 24 زیر گونه مختلف میباشد. اغلب این زیرگونهها بر اساس خصوصیات ظاهری طبقه بندی میشوند. نمونه برداری از ده منطقه استان کرمانشاه (کرمانشاه، سنقر، صحنه، کنگاور، هرسین، پاوه، جوانرود، اسلامآبادغرب، سرپلذهاب و قصرشیرین) در سال 1392 انجام شد. در این مطالعه از ده صفت مرفومتریک جهت تفکیک جمعیت‌های زنبورعسل استفاده گردید. نتایج نشان داد که جمعیت زنبورهای عسل منطقه سنقر، کوتاهترین طول و عرض بال جلو (به ترتیب 3/8 و 9/2میلیمتر) و بلندترین طول خرطوم (8/6 میلیمتر) در بین ده منطقه را دارا بود. همچنین میزان همبستگی بین صفات مختلف مورد مطالعه قرار گرفت به طوریکه بین طول و عرض بال جلو (74/0= r2و00/0= P)، طول پای عقب و شاخص کوبیتال (57/0= r2 و00/0= P) همبستگی معنیداری وجود داشت. آنالیز متغیر کانونی (CVA) به میزان 07/60 درصد جمعیت ده منطقه را از یکدیگر جدا نمود. همچنین آنالیز کلاستر به روش UPGMA جمعیت‌های دو منطقه سنقر و هرسین را به طور کامل از جمعیت‌های دیگر زنبورعسل جدا نمود. نتایج بدست آمده از اندازه‌گیری‌ها با نتایج قبلی اعلام شده در مورد نژاد ایرانی مطابقت دارد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5951_8daf6e232a8ea021c4e6c497198517af.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Effects of Proteinaceous Extract of Rapeseed on the Colorado Potato Beetle (Leptinotarsa decemlineata Say) Digestive Alpha-Amylase Activity and Some Biological Parameters تاثیر عصاره ی پروتئینی بذر کلزا روی فعالیت آلفا-آمیلاز گوارشی سوسک برگ خوار سیب زمینی (Leptinotarsa decemlineata Say) و برخی مولفه های زیستی آن 199 214 5952 FA شبنم عاشوری دانشجوی سابق دکتری حشره شناسی کشاورزی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. رضا فرشباف پورآباد استاد، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. Journal Article 2017 03 13 چکیده گیاهان دارای مجموعهای از مولکولهای پروتئینی هستند که قادر به ایجاد اختلال در هضم غذا در حشرات گیاهخوار میباشند و میتوانند در کنترل آفات مورد استفاده قرار گیرند. در این تحقیق، مهار آنزیم آلفا-آمیلاز گوارشی سوسک برگخوار سیبزمینی (Leptinotarsa decemlineata Say) توسط عصارهی پروتئینی بذر کلزا (Brassica napus L. cv. (Karaj3 بررسی شده است. حداکثر اثر مهاری عصارهی پروتئینی روی فعالیت آلفا-آمیلاز در اسیدیتهی پنج بود. چهار جزء پروتئینی عصارهی بذر کلزا 30-0، 50-30، 70-50 و 100-70% اشباع با نمک سولفات آمونیوم، به ترتیب روی آلفا-آمیلاز گوارشی لارو سن چهار سبب 0، 52، 12 و 0% مهار گردیدند. جزء پروتئینی 50-30٪ به ترتیب باعث 84، 86، 74، 52 و 37% کاهش فعالیت آلفا-آمیلاز سنین 1، 2، 3، 4 و حشرات کامل شد. سنجش کینتیک مهار آلفا-آمیلاز حشرات کامل توسط جزء پروتئینی 50-30% انجام شد و مهار از نوع نارقابتی تعیین گردید. در زایموگرام و بررسی اثر مهارکننده در ژل، مهار آنزیم به صورت کاهش شدت نوارها مشاهده شد. در انجام زیست سنجی، از برگهای ارقام سیبزمینی آگریا، بورن، پیکاسو و مارکزاستفاده گردید. عصارهی پروتئینی زمانی که روی برگهای تیمار شده مورد تغذیه لاروها قرار گرفت؛ در هیچ کدام از ارقام، زمان پوست اندازی لاروهای سن سه به چهار نسبت به شاهد، افزایش معنیداری مشاهده نشد؛ در ارقام پیکاسو و مارکز سبب کاهش معنیدار وزن لارو سن چهار نسبت به شاهد گردید؛ درصد لاروهای سن چهار ظاهر شده در ارقام آگریا، پیکاسو و مارکز نسبت به شاهد به طور معنیداری کاهش یافت و در رقم آگریا، فعالیت آلفا-آمیلاز لارو سن چهار در مقایسه با شاهد به طور معنیداری کاهش پیدا کرد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5952_5b720d6a1ebcc694423e7c2a211d67d7.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Induction of Systemic Resistance (ISR) against Fusarium oxysporum f. sp. radicis-cucumerinum on Cucumber by Isolates of Trichoderma and Fluorescent Pseudomonads from Cucumber Rhizosphere القای مقاومت علیه پوسیدگی فوزاریومی ریشه و ساقه‌ی خیار بوسیله‌ی جدایه های تریکودرما و سودومونادهای فلورسنت جدا شده از ریزوسفر خیار 215 225 5953 FA حمیدرضا علیزاده استادیار گروه گیاهپزشکی دانشگاه جیرفت. خدیجه سالاری مربی گروه گیاهپزشکی دانشگاه جیرفت. Journal Article 2017 03 13 چکیده بیماری پوسیدگی ریشه و ساقه‌ی خیار ناشی از Fusarium oxysporum f. sp. radicis cucumerinum از جمله بیماریهای مهم خیار محسوب می‌شود. القای مقاومت سیستمیک توسط تریکودرما و سودومونادهای فلورسنت یک روش امید بخش برای بیوکنترل این بیماری میباشد. در این تحقیق، ده جدایه از تریکودرما و هجده جدایه از سودومونادهای فلورسنت بوسیله محیط کشتهای اختصاصی از ریزوسفر خیار جداسازی شد. همچنین ده استرین تریکودرما و دو استرین از سودوموناس از منابع مختلف تهیه گردید. سیستم تقسیم ریشه برای غربال جدایه‌ها در القای مقاومت علیه این بیماری مورد استفاده قرار گرفت. این آزمایش با 42 تیمار شامل کنترلهای مثبت و منفی و 9 تکرار اجرا شد. بعد از چهار هفته، بیماری با نمرهدهی به گیاهان مورد ارزیابی قرار گرفت و شاخص وقوع بیماری برای هر تیمار محاسبه شد. نتایج نشان داد که جدایههای Ps9، Ps14، Ps12 و Ps6 از سودومونادها و جدایههای Tr6 و Tr9 از تریکودرما به ترتیب با شاخص بیماری 4/34، 4/34، 8/43، 9/46، 5/12 و 5/12درصد بطور معنی‌داری باعث کاهش بیماری نسبت به شاهد شدند. در طی آزمایش بیمارگر و آنتاگونیست از هم جدا بودند و کنترل بیماری ناشی از یک پدیده بواسطه گیاه که همان مقاومت القایی میباشد، بود. نتایج نشان دهنده امیدبخش بودن کاربرد این عوامل بیوکنترل جهت کاهش بیماری میباشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5953_62694dc5aac1c1dcbc4fd2824dab1c0f.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 5 2 2016 09 22 Introduction to Some Edaphic Mesostigmatic Mites (Acari: Mesostigmata) from Arasbaran Forests, North of East Azerbaijan Province معرفی بخشی از فون کنه‌های میان‌استیگمای (Acari: Mesostigmata)خاک‌زی جنگل‌های ارسباران، شمال استان آذربایجان شرقی 227 242 5978 FA مجتبی محمد دوستدار شرف فارغ التحصیل کارشناسی ارشد گروه گیاهپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز. داود شیردل بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی. تبریز. شهرام میرفخرایی استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده ی کشاورزی، دانشگاه ارومیه. Journal Article 2017 04 04 چکیده راستهی میاناستیگمایان یکی از بزرگ‌ترین گروهها در زیررده‌ی کنهها بوده و اعضای آن جزو اجزای مهم اکوسیستمهای طبیعی و کشاورزی محسوب میشوند. طی سال 1392، فون کنه‌های میان‌استیگمای خاک‌زی جنگل‌های ارسباران در منطقه‌ی آینالو واقع در شمال استان آذربایجان شرقی جمع‌آوری و شناسایی گردید. بدین منظور، از خاک و خاک‌برگ این مناطق نمونه‌برداری انجام و کنه‌های موجود در آن‌ها با استفاده از قیف برلز استخراج، در مایع نسبیت شفاف و با استفاده از آمیختهی هویر در اسلایدهای میکروسکوپی تثبیت شدند. در مجموع تعداد 40 گونه متعلق به 32 جنس و 18 خانواده از خاک و مواد پوسیدهی این منطقه جمعآوری و شناسایی گردید که 20 گونه از آن‌ها برای اولین بار از استان آذربایجان شرقی گزارش میشوند و علاوه بر آن کلیدی برای شناسایی کنههای میاناستیگمای خاکزی جمعآوری شده در این مطالعه ارائه شده است. از بین خانوادههای جمعآوری شده، خانوادهی Veigaiidae دارای بیشترین فراوانی نسبی (01/19 درصد) و خانوادههای Zerconidae و Laelapidae به ترتیب با فراوانیهای 21/15 و 19/13 درصد در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. اسامی گونههای شناسایی شده به تفکیک خانواده به شرح زیر میباشد. گونههای جدید برای فون کنههای استان آذربایجان شرقی با یک ستاره (*) مشخص شدهاند: Ameroseiidae: Ameroseius furcatus (Karg, 1971)*, Epicriopsis cf. palustris (Karg, 1971); Ascidae: Zerconopsis michaeli (Evans & Hyatt, 1960)*, Arctoseius semiscissus (Berlese, 1892)*, Asca aphidioides (Linnaeus, 1758)*, A. bicornis (Canestrini & Fanzago, 1876)*, Antennoseius bacatus (Athias-Henriot, 1961)*; Blattisocidae: Lasioseius sp.; Celaenopsidae: Celaenopsis badius (C.L. Koch, 1839)*; Digamasellidae: Dendrolaelaps sp.; Epicriidae: Epicrius cf. bulgaricus (Balogh, 1958);Laelapidae: Laelaspis astronomicus (Koch, 1839), Cosmolaelaps lutegiensis (Shcherbak, 1971), C. vacua (Michael, 1891), Gamasodes aculeifer (Canestrini, 1884), G. iranicus (Kavianpour & Nemati, 2013), Pseudoparasitus dentatus (Halbert, 1920)*, P.missouriensis (Ewing, 1909)*; Macrochelidae: Macrocheles glaber (Müller, 1860)*, Macrolaspis recki (Bregetova & Koroleva, 1960); Macrodinychidae: Macrodinychus bregetovaae (Hirschmann, 1975)*; Melicharidae: Proctolaelaps pygmaeus (Müller, 1860)*; Pachylaelapidae: Olopachys caucasicus (Koroleva, 1976)*, Onchodellus karawaiewi (Berlese, 1920)*; Parasitidae: Gamasodes spiniger (Trägårdh, 1910)*, Parasitus copridis (Costa, 1963)*; Phytoseiidae: Amblyseius azerbaijanicus (Abbasova, 1970), A. nemorivagus (Athias-Henriot, 1961), A. sp., Typhlodromus bakeri (Garman, 1948); Trachytidae: Trachytes cf. aegrota (C.L. Koch, 1841)*; Trematuridae: Trichouropoda elegans (Kramer, 1882)*, T.ovalis (Koch, 1839)*, Nenteria stylifera (Berlese, 1904)*; Uropodidae: Discourella modesta (Leonardi, 1899), Uropoda fumicola (Schweizer, 1961); Veigaiidae Veigaia nemorensis (Koch, 1836), V. planicola (Berlese, 1882); Zerconidae: Prozercon norae (Ujvari,2011), Zercon sp.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_5978_81a202dcb17193f28a7b08c4fc8aec73.pdf