دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 14 1 2025 03 21 بررسی کارایی تربوتیلازین و ایزوکسافلوتل+ تین‌کاربازون در مقایسه با علف‌کش‌های رایج در کنترل علف‌های‌هرز ذرت دانه‌ای Zea mays Efficacy of Terbuthylazine and Isoxaflutel + Thiencarbazone in comparison with common herbicides on weed control in corn, Zea mays 1 11 18639 10.22034/arpp.2024.18639 FA نوشین نظام آبادی بخش تحقیقات علف‌های هرز، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور رسول فخاری بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران پیمان ثابتی بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران سجاد محرم نژاد بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران قربان دیده باز مغانلو بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران Journal Article 2023 11 19 به منظور ارزیابی کارایی تربوتیلازین و ایزوکسافلوتل + تینکاربازون در کنترل علف های هرز ذرت، آزمایشاتی در مزارع ذرت استان های اردبیل، البرز و کرمانشاه طی سال زراعی 1401-1400 انجام گرفت. تیمارها شامل کاربرد علف کش تربوتیلازین (ِامیزینگ %50 SC) در مقادیر 1، 2/1، 5/1، 8/1 و 2 لیتر در هکتار، ایزوکسافلوتل+ تین‌کاربازون + ایمن‌کننده سیپروسولفامید (آدنگو %5/46 SC) 55/0 لیتر در هکتار، مزوتریون + اس‌متالاکلر + تربوتیلازین (لوماکس %75/53 SE) 5/4 لیتر در هکتار، توفوردی + ام‌ث‌پ‌آ (یو46 کمبی فلوئید %5/67 SL) 5/1 لیتر در هکتار، بروموکسینیل + ام‌ث‌پ‌آ (برومایسید ام‌‌آ %40 EC) 5/1 لیتر در هکتار و بروموکسینیل + ام‌ث‌پ‌آ (برومایسید ام‌‌آ %40 EC) 5/1 لیتر در هکتار + نیکوسولفورون (کروز %4 SC) 5/1 لیتر در هکتار بودند. نتایج نشان داد کاربرد علف کش امیزینگ در مقدار 8/1 و 2 لیتر، آدنگو، لوماکس، یو46 کمبی فلوئید، برومایسید ام آ و برومایسید ام‌‌آ + کروز، تراکم و وزن خشک علف های هرز را بیش از 85 درصد کاهش دادند و سبب افزایش عملکرد ذرت در مناطق مغان، کرمانشاه و البرز شدند. علف کش ِامیزینگ و علف کش آدنگو همانند سایر علف کش های رایج در مزارع ذرت ایران موثر بودند، بنابراین می توان استفاده از این علف کش ها را توصیه کرد. همچنین علف های هرز تاج‌خروس ریشه‌قرمز و سلمه تره به علف کش هایِ امیزینگ و آدنگو حساس بودند. Experiments were performed from 2021 to 2022 in Ardabil, Alborz, and Kermanshah province, Iran, to evaluate the efficiency of Terbuthylazine and Isoxaflutel + Thiencarbazone on controlling weeds in corn feilds. Examined herbicides included Terbuthylazine (A-Maize-ing 50% SC), Isoxaflutel + Thiencarbazone (Adango SC 46.5%), Mesotrione + S-metolachlor (Lumax 53.75% SE), 2. 4, D + MCPA (67.5% SL), Bromoxynil + MCPA (Bromicide MA 40% EC), Bromoxynil + MCPA (Bromicide MA 40% EC) + Nicosulfuron (Cruze 4% SC). The results showed that application of A-Maize-ing, Adengo, Lumax, 2. 4, D + MCPA, Bromicide MA, and Bromicide MA + Cruze herbicides affected weed density and dry weight (more than 85%), increasing the corn yield in all three provinces. A-Maize-ing and Adengo were as effective as other commonly used herbicides in corn fields of Iran; therefore, the use of these herbicides can be recommended. Redroot pigweed and common lambsquarters weed plants were sensitive to A-Maize-ing and Adengo herbicides.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_18639_5d2723383a6da35bfd9ac269c3e4a2fd.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 14 1 2025 03 21 برنامه نمونه‌برداری دنباله‌ای با دقت ثابت برای تخمین تراکم جمعیت Heliothis viriplaca در مزارع لوبیای شهرستان شوش (جنوب غرب ایران) Fixed-precision sequential sampling to estimate the population density of Heliothis viriplaca in bean fields of Shush District, Southwest Iran 13 21 18064 10.22034/arpp.2024.18064 FA علی رجب پور گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، باوی، استان خوزستان، ایران نعمت دیناروند گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، باوی، استان خوزستان، ایران Journal Article 2023 12 23 کرم پیله خوار Heliothis viriplaca یک آفت مهم لوبیا و سایر حبوبات در بسیاری از مناطق دنیا به شمار میرود. توسعه روش های نمونه برداری دقیق و مقرون به صرفه، نقش مهمی در اجرای موفقیت آمیز برنامه های مدیریت تلفیقی آفات ایفا می کند. در این پژوهش پراکنش فضایی لاروهای H. viriplaca در یک مزرعه تحقیقاتی نیم هکتاری در شهرستان شوش در جنوب غربی ایران مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس داده های به دست آمده، یک برنامه نمونه برداری دنباله ای با دقت ثابت برای برآورد جمعیت این آفت تهیه شد. توزیع فضایی لاروهای این آفت بر روی گیاهان لوبیا با استفاده از مدل‌های تیلور و ایوائو ارزیابی شد. توزیع فضایی این آفت روی گیاهان لوبیا از نوع یکنواخت بود و شاخص تیلور برازش بهتری برای داده های توزیع فضایی لاروهای این آفت روی گیاه میزبان داشت. بنابراین، از مدل گرین برای تهیه یک برنامه نمونه برداری دنباله ای با دقت ثابت این آفت، استفاده شد. تعداد بهینه نمونه های مورد نیاز بسته به تراکم آفت از6/2 تا 576 بوته برای سطح دقت مطلوب 1/0 یا 4/0 تا 90 بوته برای سطح دقت مورد نیاز 25/0 متغیر بود. محاسبه خطوط توقف نمونه برداری برای سطح دقت مطلوب 1/0 و 25/0 نشان داد که نمونه برداری برای آفت باید ادامه یابد تا زمانی که تعداد تجمعی لارو در بوته های لوبیا به 015/0 لارو برسد، ادامه یابد. The marbled clover Heliothis viriplaca is an important pest of beans and other legumes in many regions of the world. The development of precise and cost-benefit sampling methods plays a crucial role in the successful implementation of integrated pest management programs. The spatial distribution of H. viriplaca was investigated in a half-hectare research field in Amele-Seif County, Shush District, southwest Iran. Based on the data obtained, a fixed-precision sequential sampling plan was developed to estimate the population of this pest. The spatial distribution of these larvae on bean plants was evaluated using the Taylor and Iwao models. The spatial distribution of this pest on bean plants was found to be uniform, with the Taylor index providing a better fit for the spatial distribution data of larvae on the host plants. Therefore, Green’s model was used to develop a fixed-precision sequential sampling plan. To obtain the desired precision levels 0.1 or 0.25, the optimal sample sizes varied from 2.6 to 576 or 0.4 to 90 plants depending on the pest population density. Calculating the sampling stopping lines indicated that sampling for the pest should continue until the cumulative number of larvae on bean plants reaches 0.015 larvae when aiming for precision levels of 0.1 or 0.25.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_18064_b750bced428b3a4ec38a54cc9bf97fa6.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 14 1 2025 03 21 ارزیابی قارچ‌کش‌های سیستمیک در کنترل بیماری گموز پسته، ایجاد شده توسط Phytophthora spp. Evaluation of systemic fungicides for the control of pistachio gummosis disease, caused by Phytophthora spp. 23 32 19341 10.22034/arpp.2025.19341 FA محمد مرادی پژوهشکده پسته، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رفسنجان، ایران سید رضا فانی بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران رزا درگاهی پژوهشکده پسته، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رفسنجان، ایران عباس فرج پور اودرجی پژوهشکده پسته، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رفسنجان، ایران حمید علیپور پژوهشکده پسته، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رفسنجان، ایران حمیده سلمانی پژوهشکده پسته، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رفسنجان، ایران Journal Article 2023 11 22 پسته که اهمیت اقتصادی زیادی در ایران دارد، به شدت حساس به بیماری پوسیدگی طوقه و ریشه (معروف به گموز یا انگومک) است. برای ارزیابی اثربخشی قارچ‌کش‌های سیستمیک در کنترل این بیماری مخرب، غلظت‌های مختلفی از فوزتیل آلومینیوم (Elit®)، فسفونات پتاسیم، متالاکسیل (Ridomil® Gold) و اسید فسفریک در برابر بیمارگرهای اصلی عامل گموز، از جمله Phytophthora citrophthora، P. dreschleri، P. pistaciae و P. cryptogea در شرایط درون شیشه‌ای (in vitro) و در محل (in situ) آزمایش شدند. یافته‌ها نشان دادند که با افزایش غلظت قارچ‌کش‌ها در محیط کشت، میزان رشد بیمارگر به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. در غلظت‌های 1120، 320، 80 و 40 میکروگرم در میلی‌لیتر، به ترتیب، الیت، فسفونات پتاسیم، اسید فسفریک و ریدومیل، رشد بیمارگر را به طور کامل مهار کردند. تمامی قارچ‌کش‌های مورد استفاده، باعث کاهش میزان کلونیزاسیون سرشاخه‌ها شدند که از 73 و 100 درصد به ترتیب برای فسفونات با غلظت 320 میکروگرم در میلی لیتر و ریدومیل با غلظت 20 میکروگرم در میلی لیتر متغیر بود. در مایه‌زنی طوقه نهال‌های پسته، توانایی قارچکش‌ها در کاهش کلونیزاسیون قارچ به ترتیب اِلیت، اسید فسفورس، فسفانات و ریدومیل کاهش ‌یافت. این نکته قابل ذکر است که بین قارچ‌کش‌ها با بنیان فسفیتی تفاوتی از نظر آماری در بازدارندگی از کلونیزاسیون طوقه نهال‌های پسته مشاهده نگردید. این یافته ها اطلاعات ارزشمندی را برای بررسی بیشتر در مورد مدیریت پوسیدگی طوقه و ریشه در درختان پسته ارائه می‌دهد. Pistachio, which is of great economic importance in Iran, is highly susceptible to crown and root rot disease, also known as gummosis. To evaluate the effectiveness of systemic fungicides in controlling this destructive disease, different concentrations of fosetyl-Al (Elite®), potassium phosphonate, Metalaxyl (Ridomil® Gold), and phosphorous acid were tested against the major causal agents of gummosis, including Phytophthora citrophthora, P. dreschleri, P. pistaciae, and P. cryptogea under in vitro and in situ conditions. The findings revealed a significant increase in inhibition of mycelial growth in concomitant with an increase in concentration of fungicides compared with control. At concentrations of 1120, 320, 80, and 40 µg/ml, Elite, potassium phosphonate, phosphorous acid, and Ridomil, respectively, completely inhibited mycelial growth. All tested fungicides exhibited a reduction in colonization levels on branches, with potassium phosphonate at 320 µg/ml and Ridomil at 20 µg/ml concentrations showing 73% and 100% reduction, respectively. The effectiveness of fungicides in decreasing fungal colonization in the inoculation experiments on pistachio seedlings varied. Specifically, Elite, phosphoric acid, potassium phosphonate, and ridomil exhibited the highest levels of reduction, respectively. However, no significant differences were observed among the fungicide compounds with phosphite structure in inhibiting crown colonization in pistachio seedlings. These findings provide valuable insights for further investigation into the management of crown and root rot in pistachio trees.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_19341_d6ff42d2b541da076406cde86035025d.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 14 1 2025 03 21 تنظیم می کنند Helicoverpa armigera موثر بر نمو لاروی; چگونه تنظیم کننده های رشد حشرات سطوح چربی، پروتئین و آنزیم را در Influencing larval development: how insect growth regulators modulate fat, protein, and enzyme levels in Helicoverpa armigera 35 46 19712 10.22034/arpp.2025.19712 FA لیلا ذال پور گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران رضا فرشباف پورآباد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه اژه، 35100، ازمیر، ترکیه داود محمدی گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران رقیه کریم ‏زاده گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران آرش زیبایی گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2025 01 26 پژوهش حاضر برای تعیین سمیت پیروپیروکسی‏فن، لوفنورون و تبوزید علیه لاروهای سن سوم کرم غوزه پنبه طراحی شد. حشره ‏کش ‏ها با رژیم غذایی مخلوط و در معرض لاروها قرار گرفتند. سپس، سه غلظت LC30، LC50 و LC70 پیروپیروکسی‏فن، لوفنورون و تبوزید برای ارزیابی وزن لاروی، مقدار چربی و پروتئین و همینطور فعالیت آنزیم‏ های گوارشی سنجش شدند. زیست‏ سنجی مقدار LC50 7/3، 49/12 و 56/1 میلی‏گرم ماده موثره بر لیتر را نشان داد. افزایش غلظت حشره‏ کش ‏ها به طور معنی‏ داری وزن لارو و مقدار چربی و پروتئین را در مقایسه با شاهد در کمترین مقدار LC70 لوفنورون کاهش داد. غلظت LC50 تبوفنوزید و لوفنورون سبب حداقل فعالیت آلفا-آمیلاز، لیپاز و پروتئیاز در لاروهای تیمار در مقایسه با شاهد شد. نتایج نشان دادند که نه فقط پیروپیروکسی‏فن، تبوفنوزید و لوفنورون تاثیر حشره‏ کشی مناسبی علیه لاروهای کرم غوزه پنبه داشتند، بلکه آنها به طور معنی ‏داری بر برخی ویژگی های فیزیولوژیک در دو غلظت کشنده و زیرکشنده موثر بودند. The current study was designed to determine the toxicity of pyriproxyfen, lufenuron and tebufenozide on the 3rd instar larvae of Helicoverpa armigera. The insecticides were incorporated into the diet and exposed to the larvae then three concentrations of LC30, LC50 and LC70 of pyriproxyfen, tebufenozide and lufenuron were tested to assay larval weight, amount of fat and protein as well as the activity of three digestive enzymes. Bioassay revealed the LC50 values of 3.7, 12.49 and 1.56 mg ai/L, respectively. Increased concentrations of the insecticides significantly decreased the larval weight and the amount of fat and protein compared to control as the least value was recorded on LC70 concentration of lufenuron. The LC50 concentrations of tebufenozide and lufenuron caused the least activity of α-amylase, lipase and protease in the treated H. armigera larvae compared to control. The results demonstrated that not only pyriproxyfen, tebufenozide and lufenuron have proper entomotoxicity against H. armigera larvae but also they significantly affect some physiological traits in both sublethal and lethal concentrations

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_19712_e6892bac1733325bd4234ddd077f5533.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 14 1 2025 03 21 مطالعه فونستیک مگس‌های زنبورنما (Diptera: Bombyliidae) در برخی مناطق شمال‌غرب ایران Faunistic study of bee flies (Dip.: Bombyliidae) in some parts of northern west of Iran 49 55 19835 10.22034/arpp.2025.19835 FA یاسمن صادقی گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، استان آذربایجان شرقی، ایران صمد خاقانی نیا گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، استان آذربایجان شرقی، ایران جوزف دیلز 2 کرکلبرگ، 149، هوونن 2940، بلژیک فرزانه کازرانی موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران ایران Journal Article 2025 03 17 خانواده Bombyliidae که معمولا با عنوان مگس‌های زنبورنما شناخته می‌شوند، یکی از بزرگ‌ترین خانواده‌ها از نظر تعداد گونه‌ها در راسته دوبالان به شمار می‌رود. با وجود نقش زیست محیطی مهم آن‌ها به عنوان گرده افشان و انگل‌های پارازیتوئید، تنوع زیستی منطقه‌ای این خانواده هنوز به خوبی شناخته نشده است. این پژوهش گزارش جدیدی از حضور گونه‌های این خانواده در شمال غرب ایران ارائه می‌دهد. نمونه برداری در ماه‌های خرداد و تیر سال‌های 1401-1400 انجام شد و با بررسی نمونه‌های آرشیوی جمع‌آوری‌شده بین سال‌های 1385-1400 تکمیل گردید. در مجموع 12 گونه شناسایی شد که به هشت جنس و پنج زیرخانواده تعلق دارند. این گونه‌ها عبارت‌اند از: Thyridanthrax perspicillaris، T. elegans، Bombylella atra، Phthiria gaedei، P. vagans، Chalcochiton holosericeus، C. pallasi، Lomatia abbreviate، Heteralonia megerlei، Hemipenthes velutina، Exoprosopa altaica و E. pandora. نکته قابل توجه این است که گونه E. pandora برای نخستین بار از ایران گزارش می‌شود. این یافته‌ها به شناخت بهتر تنوع زیستی مگس‌های زنبور‌نما در منطقه کمک کرده و داده‌های اساسی مهمی را برای مطالعات آینده در زمینه‌های بوم شناسی و رده‌بندی فراهم می‌سازد. The Bombyliidae family, commonly known as bee flies, is among the most species-rich families within Diptera. Despite their ecological importance as pollinators and parasitoids, their regional biodiversity remains poorly documented. This study presents new faunistic record of Bombyliidae from northern west of Iran. Field collections were conducted in May and July of 2021 and 2022, supplemented by the examination of archived specimens collected between 2006 and 2021. In total, 12 species were identified, which belonged to eight genera and five subfamilies: Thyridanthrax perspicillaris; T. elegans; Bombylella atra; Phthiria gaedei; P. vagans; Chalcochiton holosericeus; C. pallasi; Lomatia abbreviate; Heteralonia megerlei; Hemipenthes velutina; Exoprosopa altaica and E. pandora. Notably, the species E. pandora is recorded for the first time in Iran. These findings contribute to a recognition of Bombyliidae diversity in the region and provide essential baseline data for future ecological and taxonomic studies.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_19835_0c808b99795325521e14e671e9ab530e.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 14 1 2025 03 21 تنوع‌ژنتیکی جمعیت‌های کفشدوزک هفت‌نقطه‌ای در ایران با استفاده از ژن سیتوکروم اکسیداز Genetic diversity of seven-spotted ladybug populations in Iran using cytochrome oxidase gene analysis 57 69 19829 10.22034/arpp.2025.19829 FA فاطمه السادات حسینی گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران مجید کزازی گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران فاطمه عبدالاحدی گروه تاکسونومی حشرات، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، تهران Journal Article 2025 01 26 کفشدوزک‌ها، به ویژه کفشدوزک هفت‌نقطه‌ای، نقش حیاتی در اکوسیستم‌های کشاورزی به عنوان عوامل کنترل بیولوژیک شته و آفات دیگر ایفا می‌کنند. درک زیست‌شناسی مولکولی آن‌ها می‌تواند بینشی درباره سازگاری، رفتار و پتانسیل کنترل آفات ارائه دهد. پیشرفت‌های اخیر در فن‌آوری‌های ژنومی، درک عمیق‌تری از مکانیزم‌های مولکولی زیربنایی این فرآیندها را فراهم کرده است. این مطالعه با هدف بررسی ساختار ژنتیکی جمعیت‌های این گونه در ایران، از طریق توالی‌یابی ژن سیتوکروم اکسیداز انجام شد. نتایج تحلیل سی‌و‌سه توالی ژنتیکی (نواحی 576–1)، مقدار تنوع ژنتیکی در سطح هاپلوتیپ‌ها را برابر با (H =0.945) نشان داد. بیست‌و‌پنج هاپلوتیپ متمایز شناسایی گردید. در عین حال، میزان تنوع نوکلئوتیدی (π =0.00658) نسبتاً پایین به دست آمد که نشان‌دهنده اختلاف بین تنوع در سطح هاپلوتیپ و تنوع در سطح نوکلئوتید است. این تناقض نشان‌دهنده یک ذخیره ژنتیکی متنوع با نواحی حفاظت‌شده ژنومی است که احتمالاً به‌دلیل گسترش جمعیتی اخیر یا تأثیر فشارهای انتخابی به وجود آمده است. نتایج این بررسی، اطلاعات ارزشمندی در رابطه با دینامیک جمعیتی، راهبردهای حفاظت و برنامه‌ریزی مطالعات زیست‌محیطی فراهم می‌کند. Lady beetles, particularly the seven-spotted lady beetle, play an essential role as biological control agents against aphids and other pests in agricultural ecosystems. Studying their molecular biology can provide insights into their adaptation, behavior, and potential for pest control. Recent progress in genomic technologies has led to a better understanding of the molecular mechanisms involved in these processes. In this study, we examined the genetic structure of Iranian populations of this species by sequencing the cytochrome oxidase gene. Analysis of thirty-three genetic sequences (positions 1-576) showed a haplotype diversity of 0.945, with 25 distinct haplotypes identified. The nucleotide diversity was relatively low (π = 0.00658), revealing a discrepancy between haplotype diversity and nucleotide diversity. This pattern suggests the presence of a genetically diverse population with conserved genomic regions, likely resulting from recent population expansion or selective pressures. Our findings provide important information about population dynamics and offer valuable insights for conservation strategies and ecological planning.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_19829_0717f8694465db483759b06b7f6ae407.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 14 1 2025 03 21 شناسایی چند منظری و ارزیابی بیماری‌زایی گونه theobromicola Colletotrichum روی انار (Punica granatum) در ایران Polyphasic characterization and pathogenicity of Colletotrichum theobromicola on pomegranate (Punica granatum) in Iran 71 81 20055 10.22034/arpp.2025.20055 FA مهدی سلیم زاده گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران مهدی ارزنلو گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ابوالفضل نرمانی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران حجت الله ربانی نسب بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، گرگان، ایران Journal Article 2025 03 23 انار با نام علمی Punica granatum یک میوه مغذی با خواص متعدد مفید پزشکی و سلامتی می باشد. بیماری های پوسیدگی میوه یکی از محدودیت های عمده تولید انار در دنیا به شمار می روند که ممکن است در باغ و یا به عنوان بیماری بعد از برداشت در شرایط انبار بروز کنند. بیماری آنتراکنوز که توسط گونه های جنس Colletotrichum ایجاد می شود یکی از بیماری های مهم و اقتصادی انار در بسیاری از کشورهای تولید کننده انار به شمار می رود، با این وجود اطلاعات در مورد شیوع این بیماری و گونه های Colletotrichum دخیل در این بیماری در ایران محدود می باشد. در سال های اخیر علایم مشابه بیماری آنتراکنوز در در باغات انار استان گلستان شیوع قابل توجهی داشته است. بنابراین تحقیق حاضر با هدف شناسایی عامل این بیماری و بررسی بیماریزایی قارچ های جداسازی شده روی میوه انار اجرا گردید. برای این منظور در سال 1400 نمونه برداری از باغات انار استان گلستان صورت پذیرفت. جداسازی و خالص سازی عامل بیماری با استفاده از روش های رایج در بیماری شناسی گیاهی روی محیط سیب زمینی دکستروز آگار اسیدی صورت گرفت. شناسایی جدایه های قارچی استفاده از تلفیق داده های توالی نواحی ITS-rDNA و ژن بتا توبولین (beta-tubulin) با داده های ریخت شناختی صورت پذیرفت. بر اساس تلفیق داده های مولکولی با داده های ریخت شناختی، هویت جدایه های قارچی Colletotrichum theobromicola (C. gloeosporioides species complex) تعیین گردید. نتایج آزمون بیماریزایی روی میوه انار در شرایط آزمایشگاه نشان داد که جدایه های قارچی پس از پنج روز باعث بروز علایم پوسیدگی روی میوه انار شدند. با وجود اینکه گونه های متعددی در دو گونه مرکبC. gloeosporioides و C. acutatumبه عنوان عامل بیماری آنتراکنوز میوه و بلایت برگی انار در دنیا شناسایی شده اند، در تحقیق حاضر C. theobromicola به عنوان تنها عامل دخیل در ایجاد بیماری آنتراکنوز برای اولین بار در ایران شناسایی گردید. پراکنش جغرافیایی، اهمیت اقتصادی و اکولوژی گونه های جنس Colletotrichum در مناطق کشت و پرورش انار در ایران نیاز به مطالعه دارند. Pomegranate (Punica granatum) is nourishing fruit with several useful medicinal and health properties. Fruit rot diseases are among the main constrains for pomegranate production worldwide, which may occur in orchards or as post-harvest diseases during storage. Anthracnose disease caused by Colletotrichum species is one of the important diseases of pomegranates in many pomegranate producing countries; however, there is a paucity of knowledge on the occurrence and the identity of Colletotrichum spp. causing anthracnose disease on pomegranate in Iran. In recent years, there has been a significant prevalence of pomegranate fruit rot symptoms, resembling anthracnose disease in the pomegranate orchards of Golestan province. Therefore, the current research was aimed to characterize the causal agent of the disease and also evaluate their pathogenicity on pomegranate fruit. For this purpose, sampling was done from the pomegranate orchards of Golestan province during 2021 growing season. Isolation and purification of fungal isolates was done using common methods in plant pathology on acidified potato dextrose agar (PDA) culture medium. The isolates were identified by combining morphological traits with sequence data of the ITS-rDNA genomic region and beta-tubulin (BUT) gene. By combining morphological data with molecular data, the isolates were identified as Colletotrichum theobromicola (C. gloeosporioides species complex). The results of pathogenicity tests on pomegranate fruit in laboratory conditions showed that the mentioned isolates caused symptoms five days after inoculation. Even though several Colletotrichum species in C. gloeosporioides and C. acutatum species complexes are known to cause fruit anthracnose and leaf blight symptoms on pomegranate worldwide, in the present study C. theobromicola was isolated as the sole causal agent of the disease for the first time in Iran. Geographical distribution, economic impact and ecology of Colletotrichum spp. in pomegranate producing areas in Iran remain to be studied.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_20055_22e6e2715956544c090257fdd820dff9.pdf