دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 Evaluation of different concentrations of Miavis® Duo 75 (SC 200) in the control of tomato powdery mildew under field conditions ارزیابی تاثیر غلظت‌های مختلف قارچ‌کش Miravis Duo® (75 SC 200) در کنترل بیماری سفیدک پودری گوجه‌فرنگی در شرایط مزرعه‌ای 1 12 17119 10.22034/arpp.2023.17119 FA فاطمه خلقتی بناء بخش تحقیقات بیماری‌های گیاهی، موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. مجتبی مرادزاده اسکندری مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران. کسری شریفی بخش تحقیقات بیماری‌های گیاهی، موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. Journal Article 2023 04 11 The present study aimed to find out the minimum effective concentration of Miravis Duo^®75 (SC 200) fungicide for preventing the progress of tomato powdery mildew disease caused by <em>Leveillula taurica</em>, in comparison with Signum^® fungicide under field conditions. Two experiments were performed in Karaj and Mashad using Randomized Complete Block Design (RCBD) with five treatments and four replications. Treatments were three concentarions of Miravis Duo^®(700, 1000 and 1200 ml/ha), Signum^®(500 g/ha) as reference fungicide and water spraying as the control. Foliar spraying of experimental plots was started as the first disease symptoms appeared and repeated four times at 11 days intervals. The effect of treatments was assessed before each spraying by estimating the percentage of plant foliage covered by powdery mildew for five randomly selected plants in each replication. Analysis of variance of data in both locations showed that the effect of treatments on disease severity index (DSI) and the Area Under Disease Progress Curve (AUDPC) were significantly different (P≤ 0.01). Also in both locations, there were significant differences between 700 ml/ha of Miravis Duo^®and the other two Miravis Duo^®concentrations of this fungicide (1000 and 1200 ml/ha) as well as Signum^® fungicide, in reducing DSI , although there were not statistically significant difference between 1000 and 1200 ml/ha concentrations.  The efficiency of 1000 and 1200 ml/ha concentrations were 59% and 65.5% respectively compared to the control, which were not significantly different with Signum^®. Therefore the minimum effective dose of Miravis Duo ^®fungicide for controling tomato powdery mildew is 1000 ml/ha which recommended alternatively with other registered fungicides. پژوهش حاضر برای یافتن کمترین غلظت موثر از قارچ­کش<em> </em>میراویس دو^® (Miravis Duo^®75 SC200) در مقایسه با قارچ­کش سیگنوم^® (^®Signum) و شاهد (آب پاشی) در کنترل سفیدک پودری گوجه ­فرنگی با عامل <em>Leveillula taurica</em>، در شرایط مزرعه ای در دو منطقه کرج و مشهد انجام شد. با مشاهده اولین علائم بیماری محلول­ پاشی آغاز و چهار نوبت در فواصل 11 روزه تکرار شد. یادداشت برداری از کرت ­های آزمایشی 10 روز پس از هر محلول­ پاشی، بر اساس درصد پوشش سفیدک پودری روی برگ ­ها برای پنج بوته<em> </em>در هر تکرار انجام شد. تجزیه واریانس داده­ ها در هر دو مکان نشان داد که اثر تیمار قارچ­کش بر شاخص شدت بیماری(DSI) و مساحت زیر منحنی پیشرفت بیماری (AUDPC) در سطح احتمال آماری 01/0 معنی­ دار است. در هر دو مکان و در سطح احتمال آماری 05/0، بین اثر تیمار ml/ha700 از میراویس دو<em>^®</em> و غلظت­ های ml/ha 1000 و ml/ha 1200 از این قارچ­کش و سیگنوم^® در کاهش شاخص شدت بیماری، اختلاف معنی ­داری وجود داشت، اما بین غلظت­ های 1000 و 1200 اختلاف معنی­ داری وجود نداشت. مقایسه تیمارهای مختلف قارچ­کش میراویس دو^® با تیمار شاهد، نشان داد که پس از اولین ارزیابی در دو مکان، غلطت­ های ml/ha1000 و ml/ha<em> </em>1200 از قارچ­کش به طور متوسط به ترتیب به میزان 59% و 5/65 % در جلوگیری از بیماری سفیدک پودری گوجه­ فرنگی موثر بودند که تفاوت معنی ­داری با تاثیر قارچ­کش مرجع (5/57 %) نداشت. بنابراین با رعایت اصل مصرف بهینه قارچ­کش، غلظت ml/ha 1000 از قارچ­کش میراویس دو^® در کنترل سفیدک پودری گوجه فرنگی و در تناوب با دیگر قارچ­کش­ های مجاز قابل توصیه است. https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17119_8573f3ff7c41d09a8d205fbeff429277.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 Detection and phylogenetic analysis of saffron latent virus in saffron fields of South Khorasan and Razavi provinces ردیابی و بررسی جایگاه تبارزایی ویروس پنهان زعفران Saffron latent virus در مزارع زعفران استان‌های خراسان جنوبی و رضوی 15 25 17118 10.22034/arpp.2023.17118 FA اکرم توکلی بردسکن گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند. سیده عاطفه حسینی گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند. سارا قارونی کاردانی بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران. Journal Article 2023 05 13 The <em>Saffron Latent Virus</em> (SaLV) is new species in the <em>Potyvirus</em> genus, which has been recently characterized from Iran. Even though most of the symptoms on infected plants remain hidden, it causes considerable damage to saffron fields. There is no data available on the phylogenetic relationship among different strains of this virus based on its coat protein, despite its high incidence and economic significance. To address this, we collected 152 samples of saffron leaves, flowers, and corms from fields in South Khorasan and Razavi Khorasan provinces, both with and without symptoms like stunting, yellowing, and twisting. After extracting RNA, the presence of SaLV was examined using reverse transcription-polymerase chain reaction (RT-PCR) with specific primers targeting the coat protein. The findings revealed that 92 out of 152 samples (60%) were infected with the virus. Subsequently, seven representative samples, each from a selected region were sequenced. Phylogenetic analysis using MEGAX software showed that the virus strains formed two distinct groups, and the strains studied were placed in the second group. Interestingly, strains from the same geographical region and product were distributed among different groups, suggesting that geographical separation and host type did not significantly impact the viral diversity. This study is the first in detecting of SaLV in saffron flowers and corms and pinpointing the diversity of its new strains based on the coat protein in Iran. ویروس پنهان زعفران (<em>Saffron Latent Virus</em>, SaLV)، یک گونه جدید از جنس <em>Potyvirus</em> است که به تازگی در ایران شناسایی شده است. علی‌رغم اینکه بسیاری از علایم این ویروس مخفی می‌باشد، اما خسارت آن در مزارع زعفران قابل ملاحظه است. علیرغم شناسایی این ویروس، تاکنون بررسی تبارزایی جدایه ­های آن بر مبنای پروتئین پوششی صورت نگرفته است. برای بررسی این ویروس تعداد 152 نمونه از برگ، گل  و بنه زعفران‌های بدون علایم و دارای علایم کوتولگی، زردی و پیچیدگی از مزارع استان‌های خراسان جنوبی و رضوی، جمع‌آوری گردید. پس از استخراج RNA ، با استفاده از واکنش زنجیره‌ای پلی­مراز معکوس (RT-PCR) و آغازگرهای اختصاصی مربوط به پروتئین پوششی، حضور SaLV مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد تعداد 92 نمونه از 152 نمونه (معادل 60%) آلوده به ویروس بودند. در نهایت هفت نمونه به عنوان نمونه­ هایی که برمبنای شهرستان محل نمونه­ برداری از 92 نمونه تکثیر شده در آزمون زنجیره­ای پلی­مراز، انتخاب شده بودند مورد توالی­ یابی قرار گرفتند. بررسی­ های تبارزایی، بر پایه پروتئین پوششی و با نرم افزار MEGAX، نشان داد که جدایه ­های این ویروس دو گروه مجزا تشکیل دادند، که جدایه‌های مورد مطالعه در این تحقیق در گروه دوم قرار گرفتند. از آنجائیکه جدایه‌های مربوط به یک منطقه و یک محصول در گروه های مختلف پخش شده، بنابراین منطقه جغرافیایی جداسازی و نوع میزبان در تبارزایی ویروس تاثیر گذار نمی ­باشد. تحقیق حاضر برای اولین بار به ردیابی ویروس از روی گل و بنه زعفران و نیز بررسی تبارزایی جدایه­ های این ویروس جدید بر مبنای پروتئین پوششی در ایران می ­پردازد. https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17118_be2bf7d482d34c9ee9db136877ba9d7f.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 Identification of Monilinia species, the causal agent of brown rot disease on apple in the Khorramabad region and biological control of the disease uing bacterial agantonists under storage condition شناسایی گونه ‏های Monilinia عامل بیماری پوسیدگی قهوه ای سیب در شهرستان خرم‏آباد و کنترل زیستی بیماری در شرایط انبار با استفاده از باکتری های آنتاگونیست 27 42 17479 10.22034/arpp.2024.17479 FA فاطمه دریکوند گروه گیاه‎پزشکی، دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان،لرستان، خرم آباد، ایران عیدی بازگیر گروه گیاه‎پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‏آباد، ایران. مصطفی درویش نیا گروه گیاه‎پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‏آباد، ایران. 0000-0002-5860-1330 حسین میرزایی نجفقلی گروه گیاه‎پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‏آباد، ایران. Journal Article 2023 05 27 <em>Monilinia </em>spp. cause brown rot disease on members of the of the Rosaceae family around the world<em>.</em><em> </em>This study was conducted to identify <em>Monilinia </em> species causing brown rot disease on apple trees in the in Khorramabad region by the integration of morphological and molecular methods and biocontrol of this disease using antagonistic bacteria under storage conditions.Towards this aim, apple orchards in the Khoramabad region were inspected and samples were collected from blossom blight and fruit rot rot symptoms.  Fungal isolates were recovered using routine plant pathology techniques. Based on the integration of morphological data and PCR amplification results using species-specific primers, all of the isolates were identified as <em>M.  laxa</em>. The biological control properties of four antagonistic bacteria <em>Serratia marcescens</em>, <em>Bacillus cereus</em>, <em>Bacillus</em> sp and <em>Pseudomonas</em><em> baetica</em> were tested in laboratory and storage conditions against <em>M. laxa</em> causing brown rot of apple fruits after harvesting. The results of the effects of volatile compounds, non-volatile compounds and bacterial cell-free extracts showed that the tested isolates have the effect of inhibiting the growth of pathogenic mycelium. In this study, <em>S. marcescens</em> AP5 and <em>B. cereus</em> AP13 isolates showed more than 70% inhibition of pathogenic mycelium growth. The effect of these two bacteria on the rate of apple brown rot in storage conditions was 84.25 and 77.85%, and the effect of methyl thiophate fungicide was 85.62%. The results of this research show that these two bacterial isolates protect apples against <em>M. laxa</em> through direct and indirect mechanisms and therefore, they can be used as potential biological control agents (BCAs) in preventive treatment to control brown rot disease in apple fruits. گونه­ های جنس <em>Monilinia </em>به‌عنوان عامل بیماری پوسیدگی قهوه ‏ای در بسیاری از اعضای خانواده Rosaceae در سراسر جهان به شمار می روند. این مطالعه به­ منظور شناسایی گونه‌های<em> Monilinia </em>عامل پوسیدگی قهوه‌ای درختان سیب در شهرستان خرم‌آباد با استفاده از تلفیق داده ­های ریخت­ شناختی و مولکولی و بررسی امکان کنترل زیستی این  بیماری در شرایط انباری با استفاده از چهار گونه باکتری آنتاگونیست اجرا گردید. برای این منظور از باغات سیب در شهرستان خرم آباد بازدید و از شکوفه­ های دارای علایم بلایت و میوه ­های دارای علایم پوسیدگی نمونه ­برداری گردید.  جداسازی قارچ ­ها با استفاده از روش ­های رایج در بیماری­ شناسی گیاهی صورت گرفت. بر اساس  تلفیق خصوصیات ریخت­ شناختی جدایه ‏ها روی  محیط کشت PDA و همچنین نتایج به دست آمده از روش مولکولی مبتنی بر پرایمرهای اختصاصی گونه، تمامی جدایه‏ ها <em>M. </em><em>laxa</em> تشخیص داده شدند. خواص کنترل زیستی چهار باکتری آنتاگونیست<em> Serratia marcescens ،Bacillus cereus ،Bacillus </em>sp و  <em>Pseudomonas baetica </em>در شرایط آزمایشگاهی و انباری علیه <em>M. laxa</em> پس از برداشت میوه‌های سیب مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج حاصل از تأثیر ترکیبات فرار، غیر فرار و عصاره عاری از سلول باکتری‌ها نشان داد که جدایه‌های آزمایش‌شده دارای اثر بازدارندگی رشد میسلیوم بیمارگر می‏ باشند. در این تحقیق جدایه هایAP5 <em>S. marcescens</em> و<em> B. cereus</em> AP13<em> </em>بیش از 70درصد بازدارندگی رشد میسلیومی بیمارگر را نشان دادند. تأثیر این دو باکتری بر میزان پوسیدگی قهوه ‏ای سیب در شرایط انبار برابر با 25/84 و 85/77 درصد و تأثیر قارچ‌کش تیوفات متیل 62/85 درصد بود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که این دو جدایه باکتریایی از طریق مکانیسم‌های مستقیم و غیرمستقیم از سیب در برابر <em>M. laxa</em> محافظت نموده و بنابراین، می‌توانند به‌عنوان عوامل کنترل زیستی بالقوه (BCAs) در درمان پیشگیرانه برای کنترل بیماری پوسیدگی قهوه‌ای در میوه‌های سیب استفاده شوند. https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17479_7527aa78b654965656604185921c549c.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 Evaluation of the reaction of some cantaloupe and watermelon inbred lines to Watermelon mosaic virus under greenhouse conditions ارزیابی واکنش برخی لاین‌های خالص طالبی و هندوانه به ویروس موزاییک هندوانه در شرایط گلخانه 45 57 17120 10.22034/arpp.2023.17120 FA مهدی پورمحمدعلی دانشکده کشاورزی گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشگاه شهید باهنر کرمان. حسین معصومی دانشکده کشاورزی گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشگاه شهید باهنر کرمان. جهانگیر حیدرنژاد دانشکده کشاورزی گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشگاه شهید باهنر کرمان. اکبر حسینی پور دانشکده کشاورزی گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان. روح اله عبدالشاهی دانشکده کشاورزی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان. محمد جواد آروین دانشکده کشاورزی گروه مهندسی علوم باغبانی دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان. Journal Article 2023 05 29 Watermelon mosaic virus (WMV) is one of the most important viruses of cucurbit plants. In this research, the reaction of 10 cantaloupe and eight watermelon Ajili (Jabani) inbred lines was evaluated under greenhouse conditions against a WMV isolate. Results indicated that only the inbred line of cantaloupe selfing 2 showed a delay in symptoms development which attributed to low disease severity index and average absorbance in ELISA test. Therefore, it was considered as resistant inbred line to the virus. While the inbred lines 3, 5, 6 and 8 were moderately susceptible and 4, 7, 10 and 11 were susceptible to the virus. Among watermelon inbred lines, 2 and 5 were found to be susceptible, whereas other accessions did not show any disease symptoms and also their severity index were recorded to be zero. Furthermore, results of enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) and RT-PCR tests showed that the later accessions are resistant to WMV. To assess the virus's impact on plant biomass, cantaloupe and watermelon inbred lines were mechanically inoculated with the WMV. Results indicated that the susceptible cantaloupes and watermelons against WMV were found to have significantly lower fresh leaves, dry stems and biomass than control plants (non-inoculated). Collectively, the cantaloupe inbred lines 1 and 2 and watermelon inbred lines 1, 3, 6, 7, 8 and 11 used in this study are probably resistant against WMV and can be recommended in breeding programs to establish more resistant crops. ویروس موزاییک هندوانه (<em>Watermelon mosaic virus</em>, WMV)، یکی از مهم ­ترین ویروس­های کدوئیان است. در این تحقیق واکنش 10 لاین خالص طالبی و هشت لاین خالص هندوانه آجیلی (جابانی) نسبت به WMV در شرایط گلخانه ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که از لاین­ های طالبی، تنها طالبی لاین 2 به دلیل میزان پایین شاخص شدت بیماری و نیز میانگین جذب در آزمون الایزا، متحمل به این ویروس شناخته شد. اما لاین ­های 3، 5، 6، و 8 طالبی نسبتا حساس و لاین­ های 4، 7، 10و 11 حساس بودند. از بین لاین­ های هندوانه، لاین­ های 2 و 5 حساس ارزیابی شدند. اما در سایر لاین­ های مایه­ زنی شده با WMV هیچ گونه علائمی مشاهده نگردید و با شاخص شدت بیماری صفر و نتایج منفی در آزمون ­های الایزا و RT-PCR در گروه مقاوم به ویروس قرار گرفتند. جهت ارزیابی تأثیر ویروس بر شاخص وزن تر و خشک اندام­ های گیاهی، لاین­ های طالبی و هندوانه با WMV مایه ­زنی شدند. در نتیجه این ویروس به طور معنی ­داری وزن تر برگ، وزن خشک ساقه، وزن تر و وزن خشک کلی گیاهان بیمار را در مقایسه با گیاهان سالم کاهش داد. نتایج این تحقیق حاکی از آن بود که در ژنوم تعدادی از لاین­ های طالبی و هندوانه مورد بررسی در این تحقیق از جمله لاین­ های 1و 2 طالبی و لاین ­های 1، 3، 6، 7، 8 و 11 هندوانه آجیلی، احتمالا ژن­(های) مرتبط با مقاومت نسبت به WMV وجود دارد که بهره ­گیری از آن­ها در برنامه های اصلاحی ایجاد مقاومت برای تولید ارقام مقاوم توصیه می­ شود. https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17120_cef58cb48ea87dceb69cc1e3e6ed9e5c.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 Efficacy of several new fungicides in control of tomato early blight disease کارایی چند قارچ‌کش‌ جدید در کنترل بیماری لکه‌موجی گوجه‌فرنگی 59 71 17121 10.22034/arpp.2023.17121 FA کسری شریفی 1 بخش تحقیقات بیماری‌های گیاهی، مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. آزاده گودرزی بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان هرمزگان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرعباس، ایران. بنفشه صفائی‌فراهانی بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران. Journal Article 2023 06 10 Tomato early blight caused by <em>Alternaria alternata</em>, <em>A. tenuissima</em> and <em>A. solani</em>, occurs in a wide range of environmental conditions. Effectiveness of fluxapyroxad+difenoconazole (Dagonis^® SC12.5%), tetraconazole+azoxystrobin (Affiance^® SC17%) and mandipropamid+difenoconazole (Carial Star^® SC 50%) fungicides were evaluated in the control of tomato early blight disease in comparison with boscalid+pyraclostrobin (Signum^® WG33.4%) fungicide. Dagonis^® at the rates of 800, 1000 and 1200 ml/ha, Affiance^® 450, 600 and 750 ml/ha, Carial Star^® 400, 550 and 700 ml/ha and Signum^® 500 gr/ha and the control group (no fungicide application). The experiments were carried out under the field condition in Fars and Hormozgan provinces, and under greenhouse condition in Alborz province. The disease severity index and area under the disease progress curve were calculated. The results showed that Affiance^® at the rates of 600 and 750 ml/ha with 48-82% efficacy, Dagonis^® at the rate of 1200 ml/ha with 50-70% efficacy and Signum^® at the rate of 500 gr/ha with the efficacy of 48-75% were effective in controlling tomato early blight disease. Although Carial Star^® fungicide with the amount of 700 ml/ha was less effective (45-55%) as compared to aforementioned fungicides, but its average efficiency can be justified. Therefore, Affiance^®, Dagonis^® and Signum^® fungicides, at the rates of 600, 1200 ml/ha and 500 gr/ha, respectively, and Carial Star^® fungicide (in the early stages of the disease) at the rate of 700 ml/ha are recommended to control tomato early blight disease. بیماری لکه‌موجی گوجه‌فرنگی که عوامل اصلی آن<em>Alternaria alternata</em> ، <em>A. tenuissima</em> و <em>A. solani</em> می‌باشند، در شرایط آب و هوایی مختلف ایجاد می‌شود. در این پژوهش کارایی قارچ‌کش‌های فلوکساپیروکساد + دیفنوکونازول (داگونیس^® SC12.5%)، تتراکونازول + آزوکسی‌استروبین (آفیانس^® SC17%) و ماندی‌پروپامید + دیفنوکونازول (کریال‌استار^® SC50%) در کنترل بیماری لکه‌موجی گوجه‌فرنگی در مقایسه با قارچ‌کش بوسکالید + پیراکلواستروبین (سیگنوم^® WG33.4%) مورد ارزیابی قرار گرفت. قارچ‌کش‌های داگونیس^® با مقادیر 8۰۰، 1000 و 1200 میلی‌لیتر، آفیانس^® 450، 600 و 750 میلی‌لیتر، کریال‌استار^® 400، 550 و 700 میلی‌لیتر و سیگنوم^® با مقدار 500 گرم در هکتار و تیمار شاهد مورد بررسی قرار گرفت. آزمایشات در استان‌های فارس و هرمزگان در شرایط مزرعه و در استان البرز در گلخانه انجام شد. ارزیابی تیمارها با توجه به شاخص شدت بیماری و سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری محاسبه شد. نتایج نشان داد که قارچ‌کش‌های آفیانس^® با مقادیر 600 و 750 میلی لیتر در هکتار با کارایی 48 تا 82 درصد، داگونیس^® با دوز 1200 میلی­لیتر در هکتار با کارایی 50 تا 70 درصد و سیگنوم^® به مقدار 500 گرم در هکتار با کارایی 48 تا 75 درصد، عملکرد مناسبی در کنترل بیماری لکه‌موجی گوجه‌فرنگی داشتند. اگر چه قارچ‌کش کریال‌استار^® با مقدار 700 میلی لیتر در هکتار کارایی کمتری (حدود 45-55 درصد) در مقایسه با قارچ‌کش‌های مذکور داشت ولی عملکرد آن قابل توجیه است. به این ترتیب قارچ‌کش‌های آفیانس^®، داگونیس^® و سیگنوم^® به ترتیب با مقادیر 600، 1200میلی‌لیتر و 500 گرم در هکتار و قارچ‌کش کاریال‌استار در مراحل اولیه بیماری به مقدار 700 میلی‌لیتر در هکتار قابل توصیه برای کنترل بیماری لکه‌موجی گوجه‌فرنگی هستند. https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17121_bf2f83898efed4a3b405664bab62f096.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 Phylogenetic analysis of Grapevine virus A virus from the vineyards of Khorasan Razavi province based on partial ORF5 gene تحلیل تبارزائی ویروس‌ ای مو (Grapevine virus A) از باغات انگور استان خراسان رضوی براساس بخشی از چارچوب ژنی ORF5 73 84 17123 10.22034/arpp.2023.17123 FA سارا قارونی کاردانی بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران. محمود رضا کریمی شهری بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران. سمیرا پاکباز گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. Journal Article 2023 07 22 <em>Grapevine virus A</em> (GVA) belongs to <em>Vitivirus</em> genus and is one of the most important causes of wood rugose in grapes. During the years 2019 to 2021, a total of 79 leaf samples showing symptoms of leaf yellowing and reddening from vineyards of Khorasan Razavi Province (including Bardaskan, Kashmar, Khalilabad, and Mohammadiyeh) were collected. The initial infection of the samples to GVA was directly checked using an ELISA test, and the final confirmation of results was performed by RT-PCR with specific primers. Total RNA extraction was performed from scraped bark of young stems using CTAB method. GVA was detected in 14 samples through the ELISA test, and a fragment of 238 base pairs from the p10 protein was amplified in these 14 samples using RT-PCR. The amplified products from four samples were ligated into the pTG19-T vector, and the recombinant plasmids were sequenced bidirectionally. The obtained sequences were compared with the other GVA sequences in GenBank using BlastN tool and the nucleotide similarity was 85.7-95%. The phylogenetic tree based on p10 protein showed there are four main groups, and Khorasan Razavi isolates classified within the fourth group. Comparison of p10-protein sequence of Iranian isolates with other isolates showed there is a conserved region in N-terminal region, which includes an arginine-rich motif followed by a zinc-finger motif. There have been many studies on other viruses of grape in this province, but this is the first study on ithe phylogenyof GVA isolates in the vineyards of Khorasan Razavi province. ویروس ای مو (<em>Grapevine virus</em> A; GVA) از اعضای جنس <em>Vitivirus</em> و یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد روگوز (چروکیدگی) چوب در مو است. در طول سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰، مجموعاً 79 نمونه برگی دارای علائم زردی و قرمزی برگ و زوال در تاکستان‌های استان خراسان رضوی (بردسکن، کاشمر، خلیل‌آباد و محمدیه)، جمع‌آوری شد. آلودگی اولیه نمونه‌ها به GVA با استفاده از آزمون الایزا مستقیم بررسی و تایید نهایی نتایج با آزمون RT-PCR و توسط آغازگرهای اختصاصی پروتئین p10 (ORF5) انجام شد. استخراج RNA از تراشه‌های پوست سبز ساقه و برگ‌های جوان مو، با استفاده از بافر CTAB انجام شد. GVA در ۱۴ نمونه، توسط آزمون الایزا تشخیص داده شد و با استفاده از RT-PCR، در ۱۴ نمونه قطعه‌ای به طول ۲۳۸ جفت باز از پروتئین p10 تکثیر شد. محصولات تکثیر شده از چهار نمونه پس از خالص ­سازی از ژل، به حامل pTG19-T الحاق و پلاسمیدهای نوترکیب پس از انتخاب، در هر دو جهت توالی‌یابی شدند. ترادف­ های به­ دست آمده با ترادف­ های موجود در بانک ژن مقایسه و شباهت نوکلئوتیدی 95-7/85 درصد بود. درخت تبارزائی بر پایه پروتئین p10 نشان داد که چهار گروه اصلی وجود دارند و جدایه‌های خراسان رضوی در گروه چهارم قرار می‌گیرند. مقایسه توالی پروتئین p10 جدایه‌های ایرانی با سایر جدایه‌ها نشان داد که منطقه پایداری در ناحیه N-ترمینال وجود دارد که شامل موتیف غنی از آرژنین و سپس موتیف انگشت‌روی است. در استان خراسان رضوی مطالعات زیادی روی سایر ویروس‌های مو صورت گرفته است، اما این اولین مطالعه در خصوص تبارزایی جدایه‌های GVA در تاکستان‌های استان خراسان رضوی می‌باشد. https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17123_d117517416f5eaf4975baca4745e1c8f.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 The comparison of the efficacy of some fungicides and non-chemical compounds in control of potato early blight disease مقایسه کارایی برخی قارچ‌کش‌ها و ترکیبات غیر سمی در کنترل بیماری بلایت زودرس سیب‌زمینی 87 95 17480 10.22034/arpp.2024.17480 FA مجتبی مرادزاده اسکندری بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، خراسان رضوی، مشهد، ایران محمد رضا حسینی بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، خراسان رضوی، مشهد، ایران Journal Article 2023 07 17 Early blight disease on potato is caused by <em>Alternaria</em> <em>solani</em> and <em>A. alternata</em>. The damage rate of this disease is variable and has been reported between 5-78%. In this study, the effect of Propamocarb+fenamidone SC45%, Chlorothalonil WP75%, Azoxystrobin+difenoconazole SC32.5%, Boscalid+pyraclostrobin WG33.4%, Cymoxanil+copper hydroxide, Sodium bicarbonate, Calcium chloride, Cang Mei and Pars Basil in the laboratory and greenhouse was investigated. Generally, all of these treatments inhibited mycelial growth of <em>A. solani </em>and <em>A. alternata.</em> Azoxystrobin+difenoconazole and Boscalid+pyraclostrobin with concentration of 30 ppm and 100 ppm, respectively with 99% had the highest of percentage inhibition on the growth of <em>A</em>. <em>alternata</em> mycelium. The lowest effective treatment in mycelial growth inhibition of this species was Cymoxanil+copper hydroxide with concentration of 150 and 200 ppm. In greenhouse, Azoxystrobin+difenoconazole with concentration 1/1000 and Pars Basil with concentration 1/100 were the most and the least effective treatment in disease severity index of <em>A</em>. <em>alternata</em>, respectively. Azoxystrobin+difenoconazole, Sodium bicarbonate and Boscalid+pyraclostrobin with concentration 30, 20000 and 100 ppm, respectively decreased the growth of <em>A. solani</em> mycelium by 99%. Cymoxanil+copper hydroxide with concentration 150 and 200 ppm as the lowest effective treatment, inhibited the <em>A. solani</em> mycelium by 26%. In greenhouse, Azoxystrobin+difenoconazole and Boscalid+pyraclostrobin with concentration of 1/1000 and 0.5/1000, respectively decreased the disease severity index of <em>A. solani</em> by 100%. Cang Mei with concentration 1/100 decreased the disease severity index of this species by 5% with no difference with the control. بیماری بلایت زودرس سیب‌زمینی توسط قارچ‌های <em>Alternaria</em> <em>solani</em> و <em>A. alternata</em> ایجاد می‌شود. میزان خسارت این بیماری بسیار متغیر و بین %78-5 گزارش شده ­است. در این پژوهش، تاثیر ترکیبات پروپاموکارب +­ فنامیدون SC45%، کلرتالونیل WP75%، آزوکسی­استروبین +‌ دیفنوکونازول SC32.5%، بوسکالید + ‌پیراکلوستروبین WG33.4%، سیموکسانیل + هیدروکسید‌مس، بیکربنات‌‌سدیم، کلرید‌کلسیم، ترکیبات بیولوژیک کانگ‌می و پارس‌باسیل در کنترل بیماری در آزمایشگاه و گلخانه مورد مقایسه قرار گرفت. به‌طورکلی، تمام ترکیبات در مقایسه با شاهد، باعث کاهش رشد میسلیومی دو گونه آلترناریا شدند. بیشترین تاثیر در کاهش رشد میسلیومی <em>A.</em> <em>alternata</em> مربوط به آزوکسی‌استروبین + ‌دیفنوکونازول با غلظت 30 پی‌پی‌ام و بوسکالید +‌ پیراکلوستروبین با غلظت 100 پی‌پی‌ام بود. سیموکسانیل + هیدروکسید‌مس با دو غلظت 150 و 200 پی‌پی‌ام تنها پنج درصد باعث کاهش رشد میسلیومی این گونه شد. در بررسی‌های گلخانه‌ای، آزوکسی‌استروبین+‌دیفنوکونازول با غلظت یک در هزار موثرترین و پارس­باسیل نیز با غلظت یک درصد، کم­اثرترین ترکیب در کاهش شاخص شدت بیماری ناشی از <em>A. alternata</em> بودند. در مورد <em>A. solani</em>، آزوکسی‌استروبین +‌ دیفنوکونازول با غلظت 30 پی‌پی‌ام، بیکربنات­سدیم با غلظت 20000 پی‌پی‌ام و بوسکالید+‌پیراکلوستروبین با غلظت 100 پی‌پی‌ام باعث کاهش %99 رشد میسلیوم شدند. سیموکسانیل + هیدروکسید‌مس با دو غلظت 150 و 200 پی‌پی‌ام به عنوان کم‌اثرترین ترکیب، حدود %26 مانع از رشد میسلیوم این گونه شد. در گلخانه نیز، آزوکسی‌استروبین +‌ دیفنوکونازول با غلظت یک در هزار و بوسکالید + ‌پیراکلوستروبین با غلظت 5/0 در هزار باعث کاهش %100 شاخص شدت بیماری ناشی از <em>A. solani</em> شدند. کانگ‌می با غلظت یک درصد، تنها پنج درصد شاخص شدت بیماری را کم کرد و در عین­ حال با تیمار شاهد اختلاف معنی‌داری داشت.   https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17480_eee98c2c900e7b7f2fc0f7abc1d28298.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 Parasitism of Ooencyrtus telenomicida on common sunn pest's eggs: effect of host age and previous parasitism by Trissolcus grandis پارازیتیسم زنبور Ooencyrtus telenomicida روی تخم‌ سن گندم: تاثیر سن و پارازیتیسم قبلی توسط Trissolcus grandis 97 109 17481 10.22034/arpp.2024.17481 FA نیلوفر حاتمی صدر گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران شهزاد ایرانی پور گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران رقیه کریم زاده گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2023 08 06 The parasitic wasps <em>Ooencyrtus telenomicida</em> and <em>Trissolcus grandis</em> are among the most common biocontrol agents of the common sunn pest (CSP), <em>Eurygaster integriceps</em>. The <em>Ooencyrtus</em> spp. act as facultative hyperparasitoids of CSP eggs, which may earlier have parasitized by Scelionidae. The preference and choice of these wasps among hosts of different quality (recently deposited eggs, 2-, and 4d-old eggs, as well as recently parasitized CSP eggs by <em>T. grandis</em>, 3-, 7-, and 10 d-old parasitized eggs) was studied. The results indicated that, unexpectedly, parasitism rate was the highest in 4d-old eggs, while the wasps significantly avoided 10d-old parasitized eggs. The functional response experiments were carried out with the same set of hosts. The 72h-old inexperienced fertile females were confined individually with different host densities for 6h. The response of the wasp to all kinds of the host was a type III response. No response to 7d-old parasitized eggs was evident (non-significant parameters). Depending on the treatment, the highest parasitism rate occurred at densities 5 to 9 which was between 25.7 and 46.5%. The handling time and maximum attack rate ranged between 0.61 - 1.83 h and 3.27-9.85 host eggs respectively. The maximim parasitism rates was observed in the 10d-old parasitized eggs, newly deposited eggs and 4d-old eggs. The results of the functional response and host preference experiments were not confirming, and therefore more studies are still required to reveal the impact of host quality on the parasitoid. زنبورهای پارازیتوئید <em>Ooencyrtus telenomicida</em> و<em>Trissolcus grandis</em>  از جمله­ عوامل زنده‌ کنترل جمعیت سن گندم  <em>Eurygaster integriceps</em>  هستند. زنبورهای جنس <em>Ooencyrtus</em> به­ عنوان هیپر‌پارازیتوئید اختیاری تخم سن گندم یا تخم­ های پارازیته شده توسط زنبورهای Scelionidae عمل می­ کنند. ترجیح و انتخاب این زنبورها در بین مجموعه ­ای از میزبان­ های با کیفیت­ های مختلف (تخم‌های سالم تازه گذاشته شده، دوروزه و چهارروزه‌ سن گندم، تخم تازه پارازیته­ شده توسط <em>T. grandis</em>، و تخم‌های پارازیته­ شده‌ سه، هفت و 10 روزه) بررسی گردید. نتایج نشان داد که در تخم‌های چهار روزه‌ میزبان، میزان پارازیتیسم بالا بوده، اما زنبورها از تخم پارازیته­ 10روزه اجتناب کردند. در آزمایش واکنش تابعی، تراکم­ های مختلف تخم میزبان از  هر یک از هفت گروه مذکور، به مدت شش ساعت در اختیار زنبورهای ماده­72 ساعته­ بارور بی‌تجربه قرار گرفتند. واکنش زنبور به تمامی میزبان­ ها از نوع سوم بود ولی به تخم ­های پارازیته­ هفت روزه واکنشی نشان ندادند (پارامترهای غیر معنی ­دار). بالاترین نرخ پارازیتیسم بسته به تیمار از 7/25 تا 5/46% متغیر بود که در تراکم های پنج الی 9 مشاهده شد و بعد از آن، کاهش رخ داد. زمان دستیابی بین 61/0 تا 83/1 ساعت و حداکثر نرخ حمله  27/3 تا 85/9 تخم میزبان بود. سه تیمار تخم پارازیته شده‌ 10روزه، تخم تازه و تخم چهار روزه بیشترین پارازیتیسم را نشان دادند. نتایج آزمایش واکنش تابعی و ترجیح میزبانی تأیید کننده­ یکدیگر نبودند، لذا مطالعات بیشتر برای تعیین ترجیح و واکنش زنبور به تخم­ های با کیفیت­ های مختلف ضروری می­ نماید. https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17481_7eb695324ed4877a9fef048d78e65267.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 13 1 2024 03 20 Lethal effects of entomopathogenic fungus, Beauveria bassiana in combination with phosalone and lambda-cyhalothrin on the wheat weevil, Sitophilus granarius بررسی اثرکشندگی قارچ بیمارگر حشرات،Beauveria bassiana در ترکیب با فوزالون و لامبداسای هالوترین علیه شپشه گندم، Sitophilus granarius 111 121 17803 10.22034/arpp.2024.17803 FA عاطفه آرمک گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. موسی صابر گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. مهدی ارزنلو گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. فریبا سهرابی 2 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران. Journal Article 2023 08 06 Cereals, as the major and important sources of food for humans, are usually stored in warehouses until consumption so they may be attacked by stored products pests. Therefore, it is necessary to prevent the economic damages of such pests as the main issue. One of the important pests of cereals, especially wheat, is the wheat weevil, <em>Sitophilus granarius</em>. In the current study, the sole and combined effects of phosalone, lambda-cyhalothrin and <em>Beauveria bassiana</em>, were studied on wheat weevil. Bioassays of the insecticides were carried out by contact residue exposure method, while <em>B. bassiana</em> bioassay was done by immersion method. Mortality of the adult treated by insecticides was recorded after 24 hours, while the exposure time was 10 days for <em>B. bassiana</em>.<em> </em>Also, the combined effect of the insecticides and the isolates of fungus<em> B. bassiana</em> were evaluated on adult insects. The LC₅₀ values of phosalone and lambda-cyhalothrin were 2.82 and 0.22 µg a.i./ml, respectively, while the LC₅₀ values of OZ1 and OZ2 isolates of <em>B. bassiana</em> were reported to be 9.3×10⁴ and 9.03×10⁴ conidia per ml, respectively. Results of the combined effect of insecticides and <em>B. bassiana</em> isolates showed that phosalone and lambda-cyhalothrin were synergistic for <em>B. bassiana</em> lethality against<em> S. granarius</em>. In general, it can be concluded that the initial treatment with low concentrations of phosalone and lambda-cyhalothrin significantly enhances the killing effect of <em>B. bassiana</em>. غلات بعنوان منبع عمده و مهم غذایی برای بشر، معمولاً پس ازبرداشت تا زمان مصرف در انبار نگهداری شده و مورد حمله آفات انباری قرار می گیرند. یکی از آفات مهم غلات بخصوص گندم، شپشه گندم <em>Sitophilus granarius </em> است. در این پژوهش، اثر کشندگی دو حشره ­کش فوزالون و لامبداسای­ هالوترین،  دو جدایه مختلف از قارچ بیمارگر حشرات، <em>Beauveria bassiana</em> و هم چنین اثر ترکیبی آنها روی شپشه گندم بررسی شد. زیست­ سنجی حشره ­کش ­ها به روش تماس با باقیمانده سمی و زیست ­سنجی قارچ بیمارگر به روش غوطه ­وری انجام شد. مرگ و میر حشرات کامل تیمار شده با حشره­ کش­ ها پس از 24 ساعت و با جدایه­ های قارچ بیمارگر پس از ده روز ثبت شد. همچنین اثر اختلاط LC₃₀ حشره کش­ ها با LC₅₀ قارچ بیمارگر بر مرگ و میر حشرات کامل بررسی شد. مقادیر LC₅₀ فوزالون و لامبدا­سای هالوترین به ترتیب g a.i./mlµ 82/2 و 22/0 بدست آمد. مقادیر LC₅₀جدایه­ های OZ1 و OZ2 قارچ <em>B. bassiana</em> به ترتیب 10⁴×3/9 و 10⁴×03/9 کنیدی در میلی لیتر بود. نتایج بررسی اثر ترکیبی حشره­ کش ­ها و جدایه­ های قارچ بیمارگر نشان داد که فوزالون و لامبداسای هالوترین اثر سینرژیستی بر کشندگی جدایه ­های قارچ داشتند. بطور کلی می توان نتیجه گرفت که تیمار اولیه این آفت بوسیله غلظت­ های پایین حشره­ کش­ های فوزالون و یا لامبداسای­ هالوترین، اثر کشندگی قارچ بیمارگر <em>B. bassiana</em> را تقویت می­ کند. https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_17803_065d3e2d5fd35ffe978d84d78e040d8d.pdf