دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Resistance evaluation of advanced and commercial genotypes of Iranian wheat to leaf rust at seedling and adult plant stages بررسی واکنش ژنوتیپ‌های پیشرفته و تجاری گندم ایران نسبت به زنگ قهوه‌ای در مراحل گیاهچه‌ای و گیاه کامل 1 13 15742 10.22034/arpp.2022.15742 FA سید طه دادرضائی بخش غلات، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران محمدعلی دهقان مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان صفرعلی صفوی بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اردبیل محمد دالوند بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی صفی آباد دزفول، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کمال شهبازی مربی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، پارس آباد، استان اردبیل، ایران Journal Article 2021 10 16 Rusts have always been considered as important diseases of wheat, have significant economic losses worldwide and cultivation of resistant cultivars is the most effective way to control the disease. This research project was conducted in order to evaluate reaction of 101 advanced and commercial wheat genotypes of Iran to wheat leaf rust at seedling and adult plant stages with artificial inoculation. These genotypes were evaluated in two cropping years of 2020 and 2021 in Dezful, Gorgan, Ardabil and Moghan under field conditions. In Karaj, resistance of genotypes was evaluated at seedling stage and under greenhouse conditions using four wheat leaf rust pathotypes with a specific virulence/avirulence formula. According the results of the present study, 63 percent of the genotypes of the South warm and dry zone, 96 percent of the genotypes of the North warm and humid zone, 26 percent of the genotypes of the cold zone, 57 percent of the genotypes of the moderate zone, 10 percent of the genotypes of the salinity program, and all durum wheat genotypes responded acceptable level of resistance. Under seedling conditions, 33 percent of the genotypes were resistant to four wheat leaf rust pathotypes. In this study, five cultivars Aflak, Shoush, Sirvan, Zarrineh and Ehsan were resistant in field conditions but reacted susceptibility to four leaf rust pathotypes at the seedling stage. It seems that these cultivars probably have adult plant resistance gene or genes. زنگ‌ها به‌عنوان بیماری‌های مهم گندم، همواره خسارت اقتصادی قابل توجهی در اکثر مناطق گندم‌کاری جهان وارد می‌کنند. کشت ارقام مقاوم مؤثرترین و کم‌هزینه‌ترین روش کنترل آن‌ها می‌باشد. در پژوهش حاضر واکنش 101 ژنوتیپ پیشرفته و تجاری گندم ایران در مراحل گیاهچه‌ای و گیاه کامل نسبت به بیماری زنگ قهوه‌ای مورد بررسی قرار گرفت. بررسی در مرحله گیاهچه با استفاده از چهار پاتوتیپ قارچ عامل بیماری با فرمول پرآزاری/ناپرآزاری مشخص در شرایط گلخانه درکرج و بررسی در گیاه کامل طی دو سال زراعی 1400-1398 در اردبیل و مغان در شرایط آلودگی طبیعی و در دزفول و گرگان در شرایط آلودگی مصنوعی مزرعه انجام گردید. نتایج بررسی‌های مزرعه‌ای نشان داد که 63 درصد ژنوتیپ‌های گندم اقلیم جنوب، 96 درصد از ژنوتیپ‌های گندم اقلیم شمال، 26 درصد از ژنوتیپ‌های گندم اقلیم سرد، 57 درصد از ژنوتیپ‌های گندم اقلیم معتدل، 10 درصد از ژنوتیپ‌های گندم شوری و تمامی ژنوتیپ‌های گندم دوروم از مقاومت کافی برخوردار بودند. بر اساس نتایج آزمایشات انجام شده در مرحله گیاهچه‌ 33 درصد ژنوتیپ‌های مورد آزمایش در این مرحله نسبت به چهار پاتوتیپ قارچ عامل بیماری مقاوم بودند. در این پژوهش پنج رقم گندم تجاری افلاک، شوش، سیروان، زرینه و احسان در شرایط مزرعه مقاومت، اما در مرحله گیاهچه‌ای نسبت به چهار پاتوتیپ زنگ قهوه‌ای واکنش حساسیت نشان دادند و لذا احتمالاً این ارقام دارای ژن یا ژن‌های مقاومت مرحله گیاه کامل باشند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15742_73b7ed58edeaf4d6dbf5f15633bf8c9f.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Identification of Fusarium verticillioides fumonisin B1 mycotoxin and the effects of pH, relative humidity and light on its production on maize substrate شناسایی توکسین فومونیسین B1 در قارچ Fusarium verticillioides و تأثیر اسیدیته، رطوبت نسبی و نور بر تولید آن در بستره بذر ذرت 15 27 15740 10.22034/arpp.2022.15740 FA مصطفی درویش نیا گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، لرستان. ایران. سمانه سن شناس گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، لرستان. ایران عیدی بازگیر گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، لرستان. ایران. فاطمه درویش نیا گروه اصلاح‌نباتات و بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. Journal Article 2021 10 18 Fusarium verticillioides is one of the most important and potent fungi producing fumonisins and causes major damage to agricultural products and adverse health effects on comcumers. The production of these toxins is greatly influenced by environmental factors. In this study, the effect of environmental factors, including light duration (0, 12 and 24 h), seed moisture content (15, 18, 25, 23, 25, 28 and 30%) and pH (4, 5, 6 and 7) were evaluated on fumonisin B1 production. Towards this aim, fungal isolates were recovered from corn fields showing signs and symptoms of infection and were subjected to morphological identifiction. Fumonisin B1 was extracted using acetonitrile, methanol, cationic resin, alumina carbon, and then detected by TLC and HPLC methodes.The identity of the isolates was determined as F. verticillioides. The results of HPLC analysis showed that the amount of fumonisin B1 produced by F. verticillioides in different treatments ranged from 200 ng/ml to 520 ng/ml. The highests amount of fumonisin B1 including 424 ng/ml, 422 ng/ml and 520 ng/ml were produced in 28% corn seed moister pH: 4 and 24 hours-light treatment, respectively. Therefore, by controlling the environmental conditions in seed storage and silo, the production of fumonisins can be minimized. قارچ Fusarium verticillioides یکی از مهم‌ترین و مستعدترین قارچ‌های تولیدکننده فومونیسین‎ ها است و هر ساله خسارت عمده‌ای به محصولات کشاورزی و مصرف‌کنندگان آن‌ها وارد می‌کند. تولید این توکسین‌ها به میزان زیادی تحت تأثیر عوامل محیطی می‌باشد. در این پژوهش تأثیر عوامل محیطی شامل نور (0، 12 و 24 ساعت نور)، رطوبت بذر (15، ۱۸، ۲0، ۲3، ۲5، 28 و ۳۰ درصد) و pH (چهار، پنج، شش و هفت) روی تولید فومونیسین‎ B1 قارچ F. verticillioides بررسی شد. بدین منظور ابتدا جدایه‌های قارچ مورد نظر از مزارع ذرت دارای علایم و نشانه‌های آلودگی جداسازی و بر اساس ویژگی‌های ریخت‌شناختی شناسایی شدند. سپس فومونیسین B1 نمونه‌ها توسط حلال‎های استونیتریل، متانول و موادی از قبیل رزین کاتیونی و آلومینیاکربن استخراج و با روش TLC و HPLC ردیابی و شناسایی شد. در نهایت تاثیر عوامل محیطی ذکر شده روی جدایه‌ای که توانایی تولید کافی توکسین فومونیسین B1 را داشت، سنجیده شد. نتایج آزمون HPLC نشان داد که مقدار فومونیسین B1 تولید شده توسط جدایه‌ مورد بررسی از قارچ F. verticillioides در تیمارهای مختلف در محدوده 200 الی 520 نانوگرم بر میلی‌لیتر است. بیشترین میزان فومونیسین B1 تولید شده در جدایه مورد بررسی در شرایط با رطوبت 28 درصد بذر ذرت، 4= pH و روشنایی 24 ساعته به ترتیب به میزان 424، 422 و520 نانوگرم در میلی‌لیتر به دست آمد. بر این اساس می‌توان با کنترل شرایط محیطی در انبار و سیلو، تولید فومونیسین‎ ها را به حداقل رساند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15740_5e4d3cb34ff1c5852d9a94558e61d829.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Mycelial inhibitory effects of five essential oils and two antagonistic Trichoderma species against some plant pathogenic Fusarium species اثر بازدارندگی از رشد پنج اسانس‎ گیاهی و دو گونه‌ قارچ آنتاگونیست Trichoderma روی برخی از گونه‌های بیماریزای گیاهی جنس Fusarium 29 42 15741 10.22034/arpp.2022.15741 FA سمیرا عنایتی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. مهدی داوری گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. عزیز حبیبی ینگجه گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. عسگر عبداللهی گروه علوم گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی مغان، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2021 11 15 In this study, inhibitory effects of five plant essential oils (EOs), including Zataria multiflora, Nepeta sp., Lavandula stoechas, L. officinalis and Artemisia dracunculus, on Fusarium graminearum UM29, F. graminearum UM89, F. verticillioides, F. brasilicum, F. oxysporum f. sp. lentis, and F. oxysporum f. sp. lycopersici and two antagonistic fungi Trichoderma harzianum and T. viride at five concentrations (75, 150, 300, 600 and 1000 μl/l) by mixing with PDA medium was studied. The chemical composition of EOs was explored by GC-MS. Also, the inhibitory effect of Trichoderma (T. harzianum T447 and T. viride T125) was investigated by dual culture assay and the effect of volatile compounds methods. Based on GC-MS results, thymol and carvacrol were identified as main constituents of Z. multiflora EO, and Nepetalactone and 1,8-cineole were the major components of Nepeta sp. EO. Zataria multiflora EO at concentration of 300 μl/l completely inhibited mycelial growth of the majority of Fusarium species evaluated in this study. The results of dual culture assay revaled the highest percentage of inhibition in the interaction between T. viride and F. brasilicum with a mean of 64.78% and the lowest in the interaction between T. harzianum and F. oxysporum f. sp. lycopersici with a mean of 36.52%. According to our results, Z. multiflora EO and T. harzianum T447 and T. viride T125had high mycelial growth inhibitory potential against Fusarium spp. Greenhouse and field assays are necessary to further evualte their efficacy in control of these plant pathogens. در پژوهش حاضر، توانایی بازدارندگی از رشد میسلیومی پنج اسانس گیاهی آویشن ‏شیرازی، پونه کوهی، ترخون و دو گونه اسطوخودوس بر علیه جدایه‌های شش گونه مهم بیماریزای Fusarium شاملFusarium graminearum UM29 ، F. graminearum UM89، F. verticillioides، F. brasilicum، F. oxysporum f. sp. lentis و F. oxysporum f. sp. lycopersici و دو قارچ آنتاگونیست Trichoderma harzianum و T. viride، در پنج غلظت (75، 150، 300، 600 و 1000 میکرولیتر بر لیتر) به روش اختلاط با محیط کشت PDA مورد بررسی قرار گرفتند. اجزای شیمیایی اسانس ها با استفاده از دستگاه GC-MS مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین تأثیر بازدارندگی از رشد گونه‌های Trichoderma harzianum T447 و T. viride T125 به دو روش کشت متقابل و اثر ترکیبات فرّار آنها بررسی شد. نتایج آنالیز GC-MS نشان داد که تیمول و کارواکرول، ترکیبات اصلی اسانس آویشن شیرازی و نپتالاکتون و 1،8-سینئول ترکیبات اصلی پونه کوهی محسوب می‏ شوند. اسانس آویشن شیرازی در غلظت 300 میکرولیتر بر لیتر، رشد میسلیومی اغلب گونه هایFusarium مورد بررسی را به طور کامل مهار نمود. نتیجه آزمایشات کشت متقابل تیمار‌ها نشان داد بیشـترین درصد بازدارندگی در تعامل بین جدایه T. viride و قارچ بیمـاری‏زای F. brasilicum با میانگین 78/64 درصد و کمترین مقدار آن در تعامل بین جدایه T. harzianum و قارچ‌ بیماریزای F. oxysporum f. sp. lycopersici با میـانگین 52/36 درصد می باشد. با توجه به نتایج تحقیق حاضر، اسانس آویشن شیرازی و T. harzianum T447 و T. viride T125 پتانسیل بالایی در بازداری از رشد میسلیومی قارچ های مورد بررسی از جنس Fusarium داشتند. ارزیابی های گلخانهای و مزرعه ای جهت بررسی کارایی آنها در کنترل این بیماگرها ضروری می باشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15741_83fd4eb5615225e824195998abd008ef.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Genetic diversity of Colletotrichum fructicola isolates using ISSR molecular marker and efficiency of this technique in differentiating this species from several Colletotrichum species تنوع ژنتیکی جدایه‏ های گونه Colletotrichum fructicola با استفاده از نشانگر مولکولی ISSR و بررسی کارآمدی این تکنیک در تفکیک این گونه از برخی از گونه ‏های جنس Colletotrichum 43 61 15600 10.22034/arpp.2022.15600 FA سمیه اکبرزاده گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. علیرضا علیزاده گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. عبداله احمدپور مجتمع آموزش عالی شهید باکری میاندوآب، دانشگاه ارومیه. اکبر شیرزاد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Journal Article 2021 11 29 In this study, genetic diversity of 70 isolates of Colletotrichum fructicola obtained from the leaf spot symptoms on a variety of cultivated and wild plants in different regions of three northern provinces of Iran, including Guilan, Mazandaran and Golestan, was investigated using the ISSR molecular marker. Cluster analysis of the results of DNA fingerprinting using five ISSR primers for 70 isolates of C. fructicola cleraly reverlaed genetic diversity among the isolates. Based on this, 70 isolates were differentiated into eight colonal lineages. These results showed that there is a high level of genetic diversity among isolates of this fungal species. No direct correlation between DNA fingerprinting groups and geographical origin and host of the isolates was observed. In order to evaluate the efficiency of ISSR molecular marker in differentiating C. fructicola isolates from isolates of some close and dominant species of the genus Colletotrichum, DNA fingerprinting using this molecular marker for 89 isolates including 85 C. fructicola isolates, two C. gloeosporioides isolates, one isolate for each of C. aenigma and C. karstii was performed. Based on the comparison of the DNA fingerprinting pattern and the drawn phenogram, 89 isolates were placed in four main groups (A-D) at the genetic similarity level of 70%. So that the isolates of colonal lineages A-D belonged to C. karstii, C. fructicola, C. gloeosporioides and C. aenigma species, respectively. To ensure the accuracy of the identification, 28 isolates from different clonal lineages were selected as representatives for molecular identification based on the sequencing of the beta-tubulin (TUB2) gene region and the APN2/MAT1 (ApMAT) intergenic space. Phylogenetic analysis showed the accuracy of identification and the efficiency of ISSR molecular marker as a useful tool in grouping and separating the dominant species of the genus Colletotrichum. در این پژوهش تنوع ژنتیکی 70 جدایه Colletotrichum fructicola بدست آمده از علایم لکه‌برگی روی انواع گیاهان اهلی و وحشی در مناطق مختلف سه استان شمالی ایران شامل گیلان، مازندران و گلستان با استفاده از نشانگر مولکولی ISSR بررسی شد. تجزیه و تحلیل خوشه ‏ای نتایج حاصل از انگشت‏ نگاری DNA با استفاده از پنج آغازگر ISSR برای 70 جدایه‏ C. fructicola به خوبی توانست روابط ژنتیکی بین جدایه‏ ها را نشان دهد. بر این اساس تعداد 70 جدایه در قالب هشت دودمان همسان های از هم تفکیک شدند. این نتایج نشان داد تنوع ژنتیکی زیادی بین جدایه‏ های این گونه قارچی وجود دارد. هیچ ارتباط مستقیمی بین گروه‏ های انگشت ‏نگاری DNA و منشاء جغرافیایی و میزبانی جدایه ‏ها مشاهده نشد. به منظور ارزیابی کارآمدی نشانگر مولکولی ISSR در تمایز و تفکیک جدایه های C. fructicola از جدایه های، برخی گونه‏ های نزدیک و غالب جنس Colletotrichum، انگشت نگاری DNA با استفاده از این نشانگر مولکولی برای 89 جدایه شامل 85 جدایه C. fructicola، دو جدایه C. gloeosporioides، یک جدایه C. aenigma و یک جدایه C. karstii انجام شد. بر اساس مقایسه الگوی انگشت‌نگاری DNA و فنوگرام ترسیم شده تعداد 89 جدایه در سطح تشابه ژنتیکی 70 درصد در چهار گروه اصلی (A-D) قرار گرفتند. به طوری که جدایه ‏های دودمان ‏های همسانهای A-D به ترتیب به گونه‏های C. karstii، C. fructicola، C. gloeosporioides و C. aenigma تعلق داشتند. برای اطمینان از صحت شناسایی، تعداد 28 جدایه از دودمان‏ های کلونی مختلف به عنوان نماینده برای شناسایی مولکولی بر اساس تعیین توالی ناحیه ژنی بتاتوبولین (TUB2) و فاصله بین ژنی APN2/MAT1 (ApMAT) انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل تبارزایی صحت شناسایی و نیز کارآمدی نشانگر مولکولی ISSR به عنوان یک ابزار مفید در گروه بندی و تفکیک برخی گونه ‏های غالب جنس Colletotrichum را نشان داد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15600_00434f812882752534027cdc75be1127.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Specific identification of root-knot nematode Meloidogyne incognita common in kiwifruit orchards of Guilan and Mazandaran provinces using sec-1 gene sequence شناسایی اختصاصی نماتد ریشه ‎گرهی Meloidogyne incognita رایج در باغات کیوی‌فروت استان‌های گیلان و مازندران با استفاده از توالی ژن sec-1 63 72 15747 10.22034/arpp.2022.15747 FA سیده نجمه بنی‌هاشمیان گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. سالار جمالی گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. مرتضی گل‌محمدی موسسه تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رامسر، ایران. محمود قاسم نژاد گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. Journal Article 2022 01 15 In recent years, the increasing prevalence of root knot nematodes has caused serious damage to kiwifruit cultivation in northern Iran. Due to the prevalence of several species of this genus in the country, accurate identification of species of this nematode in the kiwifruit industry is important. In this study, we attempted to identify the root knot nematode species by polymerase chain reaction, using specific primers of the gene encoding one of the pharyngeal glands secretory proteins (sec-1) to confirm the morphological identifications. After sampling and isolation of the nematodes from kiwifruit orchards in Guilan and Mazandaran provinces, initial identification was performed using morphological characteristics. The Inc-k14 primer pair was used to amplify the SCAR region and the SEC-1 primer pair was used to amplify the sec-1 gene for specific identification of Meloidogyne incognita from the other species. In all samples, a 399 bp was amplified by Inc-K14 primers and a 502 bp fragment was amplified by SEC-1 primers, which are expected as specific bands for M. incognita. The PCR test using Rjav/Fjav, Rar/Far, and Rh/Fh primers, which are specific primers of M. javanica, M. arenaria and M. hapla, respectively, did not lead to band amplification in this study. According to the results, SEC-1 primer is suitable for rapid and accurate identification of M. incognita in infested kiwifruit orchards (in present study) and will not have non-specific band amplification problems using Inc-K14 primers that amplify the SCAR region. در سالهای اخیر، شیوع بیش از پیش نماتدهای ریشه‎ گرهی باعث ایجاد خسارت جدی در مناطق کشت کیوی‌ فروت در شمال ایران شده است. با توجه به رواج چند گونه از این جنس در کشور، شناسایی دقیق گونههای این نماتد در صنعت تولید محصول حائز اهمیت است. در این تحقیق، تلاش شد شناسایی مولکولی نماتد ریشه‎ گرهی به کمک واکنش زنجیره‌ای پلیمراز، با استفاده از آغازگرهای اختصاصی ژن کدکننده یکی از پروتئینهای غدد مری (pharyngeal gland secretory protein, sec-1) در جهت تأیید شناساییهای مبتنی بر ویژگی‌های ریخت شناختی صورت گیرد. بدین منظور، پس از انجام نمونه برداری و جداسازی نماتدها از باغ‌های کیوی‌ فروت آلوده در استان‌های گیلان و مازندران، اقدام به شناسایی اولیه با استفاده از خصوصیات ریخت شناختی گردید. جفت آغازگرهای Inc-K14 برای تکثیر ناحیه SCAR و جفت آغازگرهای SEC-1 برای تکثیر ژن sec-1 به منظور تشخیص اختصاصی گونه Meloidogyne incognita از سایر گونه‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. در همه نمونه‌های مورد بررسی، قطعه‌ای 399 جفت بازی توسط جفت آغازگرهای Inc-K14 و قطعه‌ای 502 جفت بازی توسط جفت آغازگرهای SEC-1 تکثیر گردید که قطعات مورد انتظار برای شناسایی گونه M. incognita می‌باشند. انجام آزمون PCR با استفاده از آغازگرهای Rjav/Fjav، Rar/Far و Rh/Fh که به ترتیب آغازگرهای اختصاصی گونههای M. javanica، M. arenaria و M. hapla هستند، در این مطالعه منجر به تکثیر باند نشد. با توجه به نتایج به دست آمده، آغازگر SEC-1 جهت شناسایی سریع و دقیق M. incognita در باغ‌های آلوده کیوی‌ فروت (در این مطالعه) مناسب بوده و مشکلات تکثیر غیراختصاصی با آغازگرهای Inc-K14 که ناحیه SCAR را تکثیر می کنند، نخواهد داشت.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15747_857a91af74fea026228fe69981e572a9.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Evaluation of the effect of potato seed disinfection with chemical compounds in control of rhizoctonia canker and black scurf of potato ارزیابی تأثیر ضدعفونی غده بذری با ترکیبات شیمیایی در کنترل بیماری شانکر ریزوکتونیایی و شوره سیاه سیب زمینی 73 84 15907 10.22034/arpp.2023.15907 FA مجتبی مرادزاده اسکندری استادیار پژوهش و عضو هیِت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی Journal Article 2022 02 03 Potato black scurf and rhizoctonia canker caused by Rhizoctonia solani is one of the most common diseases in all potato growing areas of Iran. Due to the importance of seed disinfection in the control of this disease, in this study, the effect of seed disinfection with fungicides Iprodione carbendazim WP52.5%, Thiabendazole WP60%, Thiophanate methyl WP70%, Carboxin thiram FL40%, Carboxin thiram WP75%, PencycuronWP25%, Fludioxonil FS2.5%, Mancozeb WP80% and Carbendazim WP50-60% in the laboratory and greenhouse was investigated. Iprodione carbendazim with concentration of 2.5/1000 with 71.5% had the highest of percentage inhibition on germination of sclerotia and with a concentration of 20 ppm and 77.5%, inhibited the growth of fungal mycelium on potato dextrose agar (PDA) medium. In greenhouse, the plants from seed treatment with Iprodione carbendazim, Thiabendazole and Carboxin thiram FL40% each with a concentration of 2.5/1000 had the highest daughter tubers production with about 260-270 g. This treatments without any canker on underground stem and zero percent of infected plant were the most effective treatments and there was no significant difference between them. In the study of the number of sclerotia on the surface of the tuber, Iprodione carbendazim, Thiabendazole and Carboxin thiramWP75% each with a concentration of 2.5/1000 with an average of three sclerotia had the greatest effect on reducing the number of sclerotia on the daughter tubers. In general, according to the results, all studied fungicides had a positive effect on disease control and yield increase but Iprodione carbendazim with a concentration of 2.5/1000 was the most effective fungicide for controlling potato rhizoctonia canker. بیماری شورهسیاه و شانکر ریزوکتونیایی سیبزمینی که توسط قارچ Rhizoctonia solani ایجاد میشود، یکی از شایعترین و مهمترین بیماریهای این محصول در تمامی مناطق کشت سیبزمینی کشور میباشد. در این پژوهش، تاثیر ضدعفونی کردن غدههای بذری سیبزمینی قبل از کاشت با قارچکشهای ایپرودیونکاربندازیم WP 52.5%، تیابندازول WP 60%، تیوفاناتمتیل WP 70%، کاربوکسینتیرام FL 40%، کاربوکسینتیرام WP 75%، پنسیکورون WP 25%، فلودیوکسونیل FS 2.5%، مانکوزب WP 80%و کاربندازیم WP 50-60% در مهار بیماری در آزمایشگاه و گلخانه مورد بررسی قرار گرفت. ایپرودیونکاربندازیم با غلظت 5/2 در هزار بالاترین درصد بازدارندگی (5/71 درصد) از جوانهزنی سختینه را داشته و در غلظت 20 پیپیام به میزان 5/77 درصد مانع از رشد میسلیوم قارچ در محیط کشت سیب زمینی دکستروز آگار (PDA) شد. در گلخانه، بوتههای حاصل از غدههای تیمار شده با ایپرودیونکاربندازیم، تیابندازول و کاربوکسینتیرام FL 40% (هر کدام با غلظت 5/2 در هزار) با تولید غدههای دختری با وزن حدود 270-260 گرم، تقریبا بدون وجود شانکر در ساقه زیرزمینی و با آلودگی صفر درصد در بوتهها، از موثرترین تیمارها بودند و تفاوت معنی‌داری نیز با یکدیگر نداشتند. در بررسی تعداد سختینه در سطح غده نیز ایپرودیونکاربندازیم، تیابندازول و کاربوکسینتیرام WP 75% هر کدام با غلظت 5/2 در هزار با میانگین تعداد سه سختینه روی هر غده، بیشترین تاثیر را در کاهش تعداد سختینه روی غدههای دختری داشتند. بهطور کلی، با توجه به نتایج به دست آمده، تمامی قارچکشهای بررسی شده، تاثیر مثبتی در کنترل بیماری و افزایش محصول داشتند؛ ولی ایپرودیونکاربندازیم با غلظت 5/2 در هزار بهعنوان موثرترین قارچکش جهت کنترل بیماری شانکر ریزوکتونیایی سیبزمینی معرفی شد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15907_cc8e739dea65c03de4e5c5ae4c9ac3f1.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Effect of ultrasound on stem borer Sesamia nonagrioides تأثیر امواج فراصوت در کنترل کرم ساقه‌خوار ذرت Sesamia nonagrioides 85 95 15680 10.22034/arpp.2022.15680 FA حمزه آگاه منش گروه گیاه پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان علی رجب پور گروه گیاه پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان محمد فرخاری گروه ژنتیک و تولیدات گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان Journal Article 2022 03 15 Mediterranean corn stalk borer (Sesamia nonagrioides) is one of the major pests in corn and sugarcane fields of Khuzestan province, southwest Iran. Application of ultrasound for physical control of insect pest with hearing ability can be used as appropriate alternative for chemical control in integrated pest management program. In this study, repellency effect of different ultrasonic frequencies and wave shapes on the moth was evaluated using free-choice tests. Moreover, effect of the effective ultrasound on some biological characteristics and larval distribution patterns of the insect were studied in non-choice experiments. The frequency 40 KHz had the highest repellent effect for the moths. However, the wave shape did not significantly influence the repellency property. In frequency 40 KHz, longevities of 1st -3rd instar larvae were significantly reduced (4.97-8.33%). Furthermore, weights of all larval instars significantly affected by the ultrasound and reduced (3.61-12.66%). Investigation on the larval distribution pattern exposed to the ultrasound indicated that the larvae migrated from front of ultrasonic source and tended to escape from the ultrasonic source. Results of the study implicated potential of the ultrasound for controlling S. nonagrioides population. However, the results of the laboratory study require field studies for validation. ساقه بر مدیترانه‌ای ذرت (Sesamia nonagrioides) یکی از آفات مهم در مزارع ذرت و نیشکر استان خوزستان، در منطقه جنوب غرب ایران می‌باشد. استفاده از امواج فراصوتی برای کنترل فیزیکی آفات دارای اندام شنوایی، می تواند جایگزینی مناسب برای کنترل شیمیایی در برنامه های مدیریت تلفیقی آفات باشد. در این مطالعه، تأثیر دورکنندگی بسامدها و شکل موج های مختلف امواج فراصوتی روی شب پره‌های این آفت در آزمایش های انتخاب آزاد مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین در آزمایش های غیرآزاد، تأثیر امواج فراصوت در بسامد مؤثر، روی برخی ویژگی های زیستی مراحل مختلف رشدی این آفت و الگوی پراکندگی لاروهای آن، مورد مطالعه قرار گرفت. بسامد 40 کیلو هرتز بیشترین اثر دورکنندگی برای شب پرههای این آفت داشت ولی شکل موج تأثیر معنی داری روی میزان دورکنندگی نشان نداد. در بسامد 40 کیلوهرتز، طول دوره رشدی لاروی اول تا سوم به صورت معنی داری (بین 97/4 تا 33/8 درصد) کاهش یافت. همچنین وزن کلیه سنین لاروی این آفت تحت تأثیر امواج فراصوتی کاهش معنی داری (بین 61/3 تا 66/12 درصد) را از خود نشان داد. بقای شب پره های نر و ماده به ترتیب 88/38 و 45 درصد کاهش یافت. همچنین بررسی الگوی پراکنش لاروها تحت تأثیر امواج فراصوت نشان داد که لاروها از منبع خروجی امواج فراصوت دوری می کنند و سعی دارند بیشترین فاصله را از آن داشته باشند. بنابراین، نتایج این تحقیق دلالت بر توانایی بالقوه این امواج در مهار جمعیت S. nonagrioides دارد. اگر چه لازم است نتایج این مطالعه آزمایشگاهی در شرایط مزرعه ای نیز تأیید شود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15680_279e32499318f450389c182b6fe0a45a.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Evaluation of various herbicides for controlling annual ground cherry Physalis divaricata in sugar beet Beta vulgaris fields ارزیابی علفکش‌های مختلف جهت کنترل عروسک پشت پرده یکساله Physalis divaricata در مزارع چغندرقند Beta Vulgaris 97 109 15476 10.22034/arpp.2022.15476 FA ایران احمدخانی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. ایرج نصرتی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. پیمان ثابتی بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران. Journal Article 2021 10 03 Current study aimed to find the best herbicide for chemical management of Physalis divaricata, which is a newly emerging weed species in sugar beet fields during 2018-2019 in Kermanshah province. The herbicides evluated in the greenhouse trials included clopyralid, desmedipham, phenmedipham, chloridazon, and Betanal Progress (desmedipham + phenmedipham + ethofumesat) which are commonly used in sugar beet cultivation in Iran. Different doses of these herbicides were used at 4- and 8-leaf growth stages of P. divaricata in combination with and without ammonium sulphate (AMS) and Dash additives. Greenhouse results showed that application of clopyralid, chloridazon, and Betanal Progress herbicides resulted in acceptable control of P. divaricata. The results of field trials indicated that usage of clopyralid at the 8-leaf growth stage resulted in a higher percentage of weed control than, chloridazon, and Betanal Progress. In contrast, weeds were more susceptible to chloridazone at the 4-leaf growth stage and phytotoxicity of this herbicide was more than that of clopyralid and Betanal Progress. Addition of AMS to herbicide tank mixture was more effective than Citogate in increasing the efficiency of herbicides under greenhouse and field conditions. Application of AMS resulted in complete control of Physalis divaricata treated by chloridazon and clopyrilide used at 4- and 8-leaf stage, respectively. Based on the results of this study, application of chloridazon at 4 kg ha-1 at early growth stages of P. divaricate and clopyralid 0.75 L ha-1 at its adult growth stage in combination with AMS could be recommended for effective control of P. divaricata in sugar beet fields. Based on the results of this study, the practical recommendation for farmers is to use pyramid if annual groun cherry is in the early stages of growth, and lontrel, if it is in adult growth stages. In both herbicides, the usage of ammonium sulfate as an effective additive to the spraying solution is also recommended. پژوهش حاضر با هدف یافتن بهترین علفکش برای کنترل علف هرز عروسک پشت پرده در مزارع چغندرقند در سال 1397 در استان کرمانشاه انجام گرفت. علفکشهای مورد بررسی در بخش گلخانهای شامل لونترل، بتانال آام، بتانال، پیرامین و بتانال پروگرس (دسمدیفام + فنمدیفام + اتوفوموزیت) بودند. غلظتهای مختلف از این علفکشها در مراحل رشدی چهار تا شش و شش تا هشت برگی عروسک پشت پرده در اختلاط با مواد افزودنی سولفات آمونیوم و سیتوگیت بکار رفتند. نتایج حاصل از پژوهش گلخانهای نشان داد که کاربرد علفکشهای لونترل، پیرامین و بتانال پروگرس بکار رفته همراه سولفات آمونیوم منجر به کنترل قابل قبول عروسک پشت پرده شد. بنابراین این علفکشها برای ارزیابی و تایید بیشتر در دو مزرعه واقع در ماهیدشت و اسلام آباد غرب از توابع استان کرمانشاه مورد ارزیابی قرار گرفتند. تیمارهای مورد ارزیابی در بخش مزرعهای شامل کاربرد سه علفکش انتخاب شده از نتایج گلخانهای بکار رفته با سولفات آمونیوم در دو مرحله رشدی چهار تا شش و شش تا هشت برگی عروسک پشت پرده بودند. نتایج بخش مزرعهای نشان داد که کاربرد لونترل در مرحله رشد شش تا هشت برگی حدود 25 درصد کارایی بیشتری در مقایسه با دو علفکش دیگر یعنی پیرامین و بتانال پروگرس در کنترل علف هرز عروسک پشت پرده داشتند. بر عکس این، عروسک پشت پرده در مرحله رشدی چهار تا شش برگی حساسیت بیشتری به علفکش پیرامین داشت و توان علفکشی آن بیشتر از دو علفکش دیگر بود. کاربرد سولفات آمونیوم در گلخانه تاثیر بیشتری از سیتوگیت بر افزایش کارایی علفکشهای مختلف در کنترل علف هرز داشت؛ بطوریکه با افزودن آن به علفکشهای پیرامین و لونترل مصرف شده به ترتیب در مراحل چهار تا شش و شش تا هشت برگی عروسک پشت پرده کنترل صددرصدی علف هرز را سبب شد. بر اساس نتایج این مطالعه، کاربرد پیرامین به میزان چهار کیلوگرم در هکتار در مرحله رشد چهار تا شش برگی و لونترل به میزان 75/0 لیتر در هکتار در مراحل رشدی شش تا هشت برگی عروسک پشت پرده در تلفیق با سولفات آمونیوم (2% درصد) بهترین گزینههای مورد توصیه جهت کنترل این علف هرز در مزارع چغندرقند است. براساس نتایج حاصل از این مطالعه توصیه کاربردی و اجرایی برای کشاورزان این است که در صورت وجود عروسک پشت پرده در مراحل رشد اولیه از پیرامین استفاده کنند و در صورت افزایش میزان رشد بوتههای این علف هرز و بزرگتر بودن آن از لونترل استفاده کنند. همچنین در هر دو علفکش کاربرد سولفات آمونیوم به عنوان یک افزودنی مؤثر به محلول سمپاشی توصیه میشود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15476_c4d6b98dae137f466cf0d3562129bd77.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 The efficacy of thermotherapy in control of bacterial soft rot of carrot during post-harvest period کارایی گرمادرمانی در کنترل بیماری پوسیدگی نرم باکتریایی هویج در دوره پس از برداشت 111 116 15219 10.22034/arpp.2022.15219 FA زینب آقایی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران فاطمه یوسفی کوپائی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Journal Article 2021 08 29 Soft rot is an important disease of carrot in the field and during post-harvest period. Considering the fresh consumption of carrot, the use of chemical pesticides makes the product unsafe. So, in this study the efficiency of thermotherapy, as a safe method, was assessed for control of soft rot. Warm air and warm water at temperatures of 40, 45 and 50ºC in different time periods were applied. The inoculation was done by wounding at two sites in each sample and soaking them in bacterial suspension (OD600= 0.3). The samples were packed in plastic bags separately. Twenty-four hours after inoculation heat treatments were conducted. One week later, the results were evaluated by measuring the weight of rotted tissues in each sample. The samples treated by sodium hypochlorite and oxytetracycline solutions and the ones with no chemical or heat treatment were used as control groups. The experiment was accomplished in a completely randomized design by three replicates. Means comparison was performed by Duncan's test at 5% level. The effect of treatments on the weight loss percentage of carrots was also measured. The results showed the positive effect of thermotherapy in significant decrease of rotting. Among tested heat treatments, the most effective one was warm air at 50oC for 10min.There was no significant difference in percentage of weight loss between this treatment and non- treated samples. بیماری پوسیدگی نرم هویج از بیماریهای مهم این محصول در مزرعه و در دوران بعد از برداشت است. از آن جایی که هویج مصرف تازهخوری دارد استفاده از سموم شیمیایی برای کنترل بیماری پوسیدگینرم سلامت بهداشتی محصول را تهدید میکند؛ لذا در تحقیق حاضر کارایی روش گرمادرمانی به عنوان یک روش ایمن در کنترل بیماری پوسیدگی نرم مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور دو روش هوای گرم و آب گرم در دماهای 40، 45 و50 درجه سلسیوس در مدت زمانهای مختلف استفاده شد. مایهزنی نمونههای هویج با ایجاد زخم در دو محل روی هویج و غوطهورسازی نمونه در سوسپانسیون باکتری (OD600 = 0.3) انجام شد. بیستوچهار ساعت بعد از مایهزنی، تیمارهای مختلف گرمایی روی آنها اعمال شد و یک هفته بعد از مایهزنی نتایج با اندازهگیری وزن بافت له شده هر نمونه مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونههای تیمارشده با هیپوکلریت سدیم و تتراسیکلین و نمونههای بدون تیمار شیمیایی و حرارتی بهعنوان شاهد استفاده شدند. آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی در سه تکرار اجرا شد. مقایسه میانگین با استفاده از آزمون دانکن در سطح پنج درصد انجام شد. تاثیر تیمارها در کاهش وزن هویج نیز ارزیایی شد. نتایج بیانگر تاثیر مثبت گرمادرمانی در کاهش معنیدار لهیدگی بود. از بین تیمارهای مورد بررسی موثرترین تیمار هوای گرم 50 درجه سلسیوس در مدت زمان 10 دقیقه بود. کاهش وزن هویج در این تیمار با شاهد تفاوت معنیدار نداشت.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15219_8c725003c0e69673b7f3d0527e589e39.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 واکنش تابعی لاروهای بالتوری سبز، Chrysoperla carnea نسبت به دو گونه از شته های آفت مرکبات: شته سبز مرکبات Aphis spiraecola و شته جالیز Aphis gossypii Functional response of the green lacewing, Chrysoperla carnea larvae on two aphid pests of the citrus: Aphis spiraecola and Aphis gossypii 119 130 15869 10.22034/arpp.2023.15869 FA محبوبه مرادی گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل مهدی حسن پور دانشگاه محقق اردبیلی 0000-0002-5409-428X سید علی اصغر فتحی گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل علی گلی زاده گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2021 09 19 بالتوری سبز Chrysoperla carnea نقش مهمی در کنترل بیولوژیک گونه های مختلف شته ها دارد. در این تحقیق، واکنش تابعی لاروهای سنین دوم و سوم C. carnea نسبت به شته سبز مرکبات، Aphis spiraecola و شته جالیز،A. gossypii مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش ها روی برگهای پرتقال (رقم تامسون ناول) در اتاقک رشد در دمای 2 ± 27 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 65 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و هشت ساعت تاریکی انجام شد. تراکم های مختلفی از طعمه ها در اختیار شکارگرها قرار داده شد. تعداد طعمه های خورده شده بعد از 24 ساعت محاسبه و ثبت شد. بر اساس نتایج تجزیه رگرسیون لجستیک، هر دو سن لاروی شکارگر واکنش تابعی نوع دوم را نسبت به هر دو گونه شته نشان دادند. با افزایش سن لاروی شکارگر، نرخ حمله (a) آن نسبت به A. spiraecola به طور معنی داری افزایش و زمان دستیابی (Th) آن کاهش یافت. نرخ حمله لارو سن دوم شکارگر روی A. gossypii به طور معنی داری بیشتر از مقدار متناظر روی A. spiraecola بود. همچنین زمان دستیابی لارو سن سوم شکارگر در تغذیه از A. gossypii در مقایسه با A. spiraecola به طور معنی داری کمتر و نرخ حمله آن بیشتر بود. نتایج این تحقیق نشان داد که لاروهای بالتوری سبز به ویژه سن سوم آن، از توانایی خوبی برای کنترل این شته ها برخوردار هستند. با این حال، برای برآورد جامعی از توانایی های کنترل بیولوژیک C. carnea نسبت به این دو گونه شته روی مرکبات، باید آزمایش های بیشتری در شرایط صحرایی انجام گیرد. The green lacewing, Chrysoperla carnea, plays an important role in biological control of various aphid species. In this study, the functional responses of the second and third instar larvae of C. carnea were studied on the citrus aphid, Aphis spiraecola and melon aphid, A. gossypii. The experiments were carried out on orange (cv. Thompson Navel) leaves in a growth chamber at 27 ± 2°C, 65 ± 5% RH and a photoperiod of 16 L: 8 D h. Different densities of the preys were offered to the predators, and the number of consumed preys was calculated after 24 h. Based on the logistic regression analysis, both second and third larval instars of the predator exhibited a Type II functional response to both aphid species. With increasing of the larval instar, the attack rate (a) of the predator on A. spiraecola was significantly increased and the handling time (Th) decreased. Attack rate of second larval instar of the predator on A. gossypii was significantly higher than that on A. spiraecola. Furthermore, the third instar larvae fed on A. gossypii showed significantly lower handling time and higher attack rate compared to A. spiraecola. The results of this study revealed that the larvae of C. carnea, especially the third instar, had a good predation potential in controlling A. spiraecola and A. gossypii. However, further field-based studies are needed for a comprehensive estimation of biocontrol abilities of C. carnea toward these two aphids on the citrus.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15869_cc0f2c007cadca60b2d1118fa2f46184.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 4 2023 01 02 Tuta absoluta پایش حساسیت جمعیت های مختلف شب پره مینوز گوجه فرنگی به ایندوکساکارب و اختلاط این حشره کش با آزادیراکتین Monitoring the susceptibility of different populations of tomato leaf miner, Tuta absoluta to indoxacarb and its combination with azadirachtin 131 139 15914 10.22034/arpp.2023.15914 FA محسن طلعه گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران عزیز شیخی گرجان عضو هیت علمی موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور هوشنگ رفیعی هیات علمی دانشگاه عسگر عباداللهی هیات علمی دانشگاه دانشگاه محقق اردبیلی سویل نوروزی نیا گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2021 12 10 شبپره مینوز گوجه فرنگی Tuta absoluta یکی از آفات مهم گوجه فرنگی می باشد که گزارش های بسیاری از مقاومت این آفت به حشره کش های مختلف از سراسر جهان شده است. این مطالعه به منظور بررسی احتمال مقاومت شش جمعیت T. absoluta جمع آوری شده از چهار استان ایران، شامل اردبیل، تهران، البرز و خوزستان به حشره کش ایندوکساکارب انجام شد. زیست سنجی روی مرحله لارو سن دو با روش غوطه ورسازی برگ در شرایط آزمایشگاهی صورت گرفت. مقادیر LC50 برآورد شده پس از گذشت 72 ساعت در محدوده اطمینان 95 درصد در تمام جمعیت های مناطق مختلف با جمعیت حساس هم پوشانی نداشت که نشانگر وجود مقاومت معنی دار در این جمعیت ها در مقایسه با جمعیت حساس می باشد. نرخ مقاومت به ترتیب از بیشترین به کمترین برای جمعیت زیباشهر (83/25)، محمد شهر (08/13)، پارس آباد مغان (68/8)، صفی آباد (52/8)، اردبیل (23/4) و بنوت بالا (19/2) به دست آمد. اختلاط ایندوکساکارب و آزادیراکتین با نسبت LC10: LC10 تقابل افزایشی و با نسبت LC25: LC25 تقابل سینرژیستی نشان داد. مرگ و میر لاروهای تیمار شده با مخلوط حشره کش های ایندوکساکارب و آزادیراکتین با نسبت LC25: LC25 به طور معنی‌داری بالاتر از تیمار جداگانه حشرات با LC50 این ترکیبات در جمعیت حساس بود. در نهایت، سطوحی از مقاومت لاروهای سن دو مینوز گوجه‌فرنگی مناطق مختلف ثبت گردید و از طرف دیگر، حشره کش آزادیراکتین باعث افزایش سمیت ایندوکساکارب شد که می تواند منجر به مدیریت مناسب و ایمن این آفت شود. Tomato leaf miner, Tuta absoluta, is one of the most detrimental biological agents in tomato cultivation, and there have been many reports of its worldwide resistance to various insecticides. This study aimed to evaluate the resistance of six T. absoluta populations collected from four provinces of Iran, including Ardabil, Tehran, Alborz, and Khuzestan to the widely-used insecticide indoxacarb. Leaf-dipping method bioassay was performed against the second-instar larvae. Estimated 72 h-LC50 values had not any overlapping between their 95% confidence intervals in all populations, indicating the presence of significant resistance in six populations compared to the susceptible one. The highest to lowest resistance ratios were obtained for the populations of Ziba Shahr (25.83), Mohammad Shahr (13.08), Parsabad Moghan (8.68), Safiabad (8.52), Ardabil (4.23), and Benoot-e Bala (2.19), respectively. The indoxacarb mixed with azadirachtin at the LC10: LC10 ratio showed an additive effect, while the LC25: LC25 ratio showed a synergistic effect. Also, the larval mortality caused by a mixture of LC25 values of indoxacarb and azadirachtin was significantly higher than mortality due to their separately used LC50 values in the susceptible population. In conclusion, some indoxacarb-resistant levels were documented in field second-instar larvae of T. absoluta. However, adding azadirachtin enhanced insecticidal efficiency of indoxacarb, which may be applicable in the suitable and safe management of this detrimental insect pest.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15914_708f262d2e38d9a4eba258046b024d8f.pdf