دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Identification of the pathotypes and physiologic races of Puccinia triticina, the causal agent of wheat leaf rust in Iran تعیین پاتوتیپ‌ها و نژادهای فیزیولوژیک قارچ Puccinia triticina، عامل بیماری زنگ قهوه‌ای گندم در ایران 1 15 13545 10.22034/arpp.2021.13545 FA سید طه دادرضائی بخش تحقیقات غلات، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. صبا دلفان گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران . الهام الاحسنی بخش تحقیقات غلات، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. Journal Article 2021 09 20 Abstract In order to identify the new races, determine the virulence/avirulence formula and distribution of the causal agent of the wheat, in the spring of 2018 and 2019, respectively, 21 and 40 samples of leaf rust-infected leaves were collected from wheat fields in Khuzestan, Lorestan and Ardabil Mazandaran, Golestan, Kermanshah, Ilam, Sistan, Baluchistan and Fars provinces. The reaction of the isolates were evaluated by inoculating them on 38 differential lines under controlled greenhouse conditions. The results of this study led to the identification of 20 pathotypes and 13 races in the first year and 28 pathotypes and 11 races in the second year. PKTTS (28%) and PKTTT (18%) were the most prevalent races. The results of this study showed that differential cultivars carrying Lr19 and Lr9 resistance genes were resistant to all isolates and no virulence was observed on them. Lr2a gene with resistance reaction to 17 isolates was the most effective gene for resistance to wheat leaf rust after the two above-mentioned genes. Also, differential lines carrying Lr29, Lr10/Lr27+/Lr31 and Lr2b genes with resistance reaction to the majority of the isolates in two years were the most effective genes for resistance to wheat brown rust after Lr9, Lr19 and Lr2a genes. چکیده به‌منظور اطلاع از نژادهای جدید، تعیین پرآزاری و ژنتیک بیماری‌زایی عامل زنگ قهوه‌ای و نحوه پراکنش آن‌ در مناطق مختلف ایران، در بهار سال‌های 1397 و 1398 به ترتیب 21 و 40 نمونه‌ برگی آلوده به زنگ قهوه‌ای از مزارع گندم استان‌های خوزستان، لرستان، اردبیل، مازندران، گلستان، کرمانشاه، ایلام، سیستان و بلوچستان و فارس جمع‌آوری شد. واکنش جدایه‌های مورد نظر از طریق مایه‌زنی آن‌ها روی 38 لاین افتراقی در شرایط کنترل‌شده گلخانه‌ای بررسی گردید. هر لاین حاوی یک ژن مقاومت به زنگ قهوه‌ای گندم است. نتایج این تحقیق منجر به شناسایی 20 پاتوتیپ و 13 نژاد در سال اول و 28 پاتوتیپ و 11 نژاد در سال دوم شد. نژادهای PKTTS (با فراوانی 28 درصد) و PKTTT (با فراوانی 18 درصد) شایع‌ترین نژادهای شناخته شده بودند. نتایج این تحقیق نشان داد که ارقام افتراقی حامل ژن‌های مقاومت Lr19 و Lr9 نسبت به تمام جدایه‌های مورد مطالعه مقاوم بودند و پرآزاری بر روی آن‌ها مشاهده نشد. رقم حامل ژن Lr2a با واکنش مقاوم نسبت به 17 جدایه، موثرترین ژن مقاومت نسبت به زنگ قهوه‌ای گندم پس از دو ژن مذکور بود. همچنین ارقام افتراقی حامل ژن‌هایLr29 ، Lr28،Lr10/Lr27+/Lr31وLr2bبا داشتن مقاومت در مقابل اکثرجدایه‌ها در طی دو سال موثرترین ژن‌های مقاومت نسبت به زنگ قهوه‌ای گندم پس از ژن‌هایLr9،Lr19وLr2aبودند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13545_dac2ae0c121bd7e50e25fd58ac649779.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Comparing oral toxicity of Apium graveolens and Falcaria vulgaris extracts with Bt against Phthorimaea operculella مقایسه سمیت گوارشی عصاره های کرفس (Apium graveolens) و علف داسی (Falcaria vulgaris) با حشره کش Bt علیه بید سیب‌زمینی، Phthorimaea operculella ) 17 32 15186 10.22034/arpp.2022.15186 FA اکرم حاتمی گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. داود محمدی گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. ناصر عیوضیان کاری گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Journal Article 2022 09 06 Abstract In this study, toxicity of hexane, ethyl acetate and methanol extracts of Apium graveolens and Falcaria vulgaris were compared with the microbial insecticide Bt against 1st instars of Phthorimaea operculella. The aerial parts of plants dried in shadow, and were extracted using the above mentioned solvents via maceration method. The results revealed that after 24 hours’ exposure, ethyl acetate extracts of both plants were significantly more toxic than other extracts with LC50 values of 0.21 and 0.38 mg/l respectively. These extracts in addition with hexane extracts also were more toxic than Bt after 48 and 72 hours. The dose-response line slopes of methanol extracts of both plants were more than other agents otherwise less toxic than them. The best relative potency calculated as 69.76 fold in comparing toxicity of Bt with ethyl acetate extract of A. graveolens which indicates the toxicant potential of this extract against PTM larvae. According to the results, Ethyl acetate extracts of both plants showed more AchE inhibitory activity in comparing with other extracts and 60-70% inhibition recorded by LC70 concentration of these extracts. Adults emergence reduced by 68-80% in LC70 concentration of ethyl acetate extracts of both plants. Life span of PTM larvae which treated with methanol and ethyl acetate extract of both plants, increased by 8 days in comparing with controls. چکیده در این بررسی اثرات کشندگی و زیستی عصاره های هگزانی، اتیلاستاتی و متانولی گیاهان کرفس (Apium graveolens) و علف داسی (Falcaria vulgaris) از تیره چتریان با حشره کش Bt علیه لاروهای سن اول بید سیب زمینی مورد مقایسه قرار گرفت. اندام های هوایی گیاهان پس از خشک شدن در سایه با روش خیساندن در حلال های اشاره شده، عصاره گیری شدند. نتایج نشان داد که طی 24 ساعت، سمیت عصاره اتیلاستاتی کرفس و علفداسی بهترتیب با مقادیر LC50 برابر با 21/0 و 38/0 میلی گرم بر لیتر به طور معنی داری از بقیه عصاره ها و حتی Bt (84/1 میلی گرم بر لیتر) بیشتر بود. تاثیر کشندگی عصاره های هگزانی و اتیلاستاتی هر دو گیاه حتی طی 48 و 72 ساعت نیز بیشتر از Bt بود. با وجود تاثیر کمتر، عصاره های متانولی هر دو گیاه بیشترین میزان شیب خط دز- اثر را داشتند. بیشترین میزان پتانسیل نسبی محاسبه شده 76/69 برابر بود که در مقایسه سمیت عصاره اتیلاستاتی کرفس با Bt به دست آمد و نشان دهنده قدرت کشندگی بسیار بالای این عصاره در مقایسه با Bt بود. طبق نتایج، عصاره اتیلاستاتی هر دو گیاه در مقایسه با سایر عصاره ها روی آنزیم استیل کولین استراز لاروهای سن اول اثر مهارکنندگی قابل توجهی داشتند به طوری که در غلظت LC70، فعالیت این آنزیم را بین 70-60 درصد مهار کردند. درصد ظهور حشرات کامل تحت تاثیر غلظتLC70 عصاره های اتیلاستاتی هر دو گیاه بین 68 الی80 درصد کاهش یافت. طول دوره نشو و نمایی لاروی نیز در اثر استفاده از عصاره های اتیلاستاتی و متانولی هر دو گیاه در مقایسه با شاهد به طور متوسط هشت روز افزایش یافت.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15186_1841a66842714e2c65246d95c0df8829.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Evaluation of the efficacy of some insecticides against Arboridia kermanshah in Yaghooti grape in the Sistan region ارزیابی کارایی چند حشره کش برای کنترل زنجرک مو Arboridia kermanshah در انگور یاقوتی منطقه سیستان 33 39 15398 10.22034/arpp.2022.15398 FA ملیحه خسروی بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران. احمد حیدری بخش تحقیقات آفتکش‌ها، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. Journal Article 2022 10 09 Abstract Grape leafhopper, Arboridia kermanshah is one of the important pests of vineyards in Sistan region, which weakens the trees and reduces the quality and quantity of grape production by laying eggs in the leaf tissue, and feeding on leaves and transmission of viral pathogens. During the recent years, grape leafhopper populations have increased sharply in vineyards in Sistan region. This study was conducted in 2019-2020, to evaluate the effect of some insecticides on grape leafhopper by spraying on the grape foliage. The studied insecticides were Thiamethoxam (Actara WG 25%), Thiaclopride(Biscaya OD 24%), Spirotetramat(Movento SC 10%), Imidacloprid(Confidor SC 35%), Fipronil(SC 5%), Chlorfluazuron(Atabron EC 50%) and Control. The insecticide efficacy, seven days after spraying in the first and second years were 100 and 90.10% for Thiamethoxam, 99.33 and 91.06% for Thiaclopride, 99.74 and 71.97% for Spirotetramat 0.75ml/lit, 99.79 and 83.14% for Spirotetramat 1ml/lit, 95.63 and 97.56% for Imidacloprid, 84.22 and 71.97% for Fipronil, 84.13 and 66.84% for Chlorfluazuron respectively. Fipronil and Chlorfluazuron had less effective on this pest compared to other treatments. In general, Thiamethoxam, Thiaclopride, Spirotetramat, Imidacloprid are suitable candidates for controlling grape leafhopper. چکیده زنجرک مو Arboridia kermanshah از آفات مهم انگور در منطقه سیستان است که با تخمگذاری در نسوج برگ، تغذیه از شیره نباتی و انتقال عوامل بیماریزای ویروسی باعث ضعف درختان و کاهش کمی و کیفی محصول انگور میشود. این آفت در طول سالهای اخیر در باغات انگور سیستان به شدت گسترش یافته است. در این پژوهش کارائی هفت حشره کش در مقایسه با شاهد روی کنترل زنجرک مو با محلولپاشی روی شاخ و برگهای انگور در سالهای 1398 و 1399 بررسی شد. حشرهکشهای مورد مطالعه شامل تیامتوکسام (آکتارا WG 25%) به نسبت 3/0 در هزار، تیاکلوپراید (بیسکایا OD 24%) به نسبت 5/0 در هزار، اسپیروتترامات (مونتو SC 10%) با غلظتهای 75/0 و یک در هزار، ایمیداکلوپراید (کونفیدور SC 35%) با دز 5/0 در هزار، فیپرونیل (ریجنت G 0.2 %) به نسبت 1-5/0 لیتر در هکتار، کلرفلوآزوران (اتابرون EC 5%) به نسبت 4/0 در هزار بود. کارایی حشره کشها، هفت روز پس از سمپاشی به ترتیب در سالهای اول و دوم برای تیامتوکسام 100و 10/90، تیاکلوپراید33/99 و 06/91، آسپیروتترامات 75/0 در هزار74/99 و 97/71، آسپیروتترامات یک در هزار 79/99 و 14/83، ایمیداکلوپراید 63/95 و 56/97، فیپرونیل 22/84 و97/71، کلرفلوآزوران 13/84 و 84/66 درصد بود. حشرهکش‌های فیپرونیل و کلرفلوآزوران اثر کمتری در مقایسه با سایر تیمارها داشتند. به طورکلی حشره کش‌های تیامتوکسام، تیاکلوپراید، آسپیروتترامات و ایمیداکلوپراید برای کنترل زنجرک مو می‌توانند قابل توصیه باشند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15398_53b92f4de455f37a891f218447a8ebe2.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Effect of feeding from different sugar beet cultivars on Lixus incanescens adults gut protein content and α-amylase activity, and the enzyme inhibition by triticale and rye protein extracts اثر تغذیه از رقم های مختلف چغندرقند بر میزان پروتئین و فعالیت آلفا-آمیلاز حشرات کامل Lixus incanescens، و مهار آنزیم با عصاره های پروتئینی تریتیکاله و چاودار 41 50 15400 10.22034/arpp.2022.15400 FA آرزو ورمزیاری گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. رضا فرشباف گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. شبنم عاشوری پژوهشکده کشاورزی هسته ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، کرج، ایران. Journal Article 2022 10 09 Abstract Sugar beet long snout weevil Lixus incanesncens is spread in almost all sugar beet fields in the Iran and causes economic quantitative and qualitative damage to sugar beet. In current study, the effect of four different sugar beet cultivars; Efesos, Anaconda, Aigrette and Premiere, on weight of adults, gut protein content, gut α-amylase activity and its inhibition with rye and triticale seed protein extracts were compared. The highest weight (20.33 mg) was seen in Efesos cultivar fed adults and no significant difference was recorded between the others. The gut protein content and α-amylase activity in the adults fed on different sugar beet cultivars were different significantly and the least and highest values were recorded in Premiere and Efesos, respectively. According to the results, triticale protein extracts inhibited the gut α-amylase activity of all adults fed on four sugar beet cultivars and there was no significant difference between them. The highest inhibitory rate (93%) was recorded in adults fed on Premiere. Also, the rye protein extract inhibited the Premiere fed adults digestive α-amylase activity up to 98% and no significant difference was observed between the others. Consequently, rye and triticale protein inhibitors can be considered as one of the integrated pest management factors for the control of this pest. Also, Efesos and Premiere can be reported as desirable and undesirable cultivars for this insect, respectively. چکیده خرطوم بلند چغندرقندLixus incanescens تقریبا در تمام مزارع چغندرقند ایران انتشار دارد و خسارت شدید کمی و کیفی روی چغندرقند وارد می کند. در این پژوهش، تاثیر تغذیه از چهار رقم مختلف چغندرقند به نامهای افسوس، آناکوندا، اگریت و پرمییر روی وزن حشرات کامل، میزان پروتئین روده، فعالیت آلفا- آمیلاز رودهای و نیز مهار آن با عصاره های پروتئینی بذور چاودار و تریتیکاله مورد بررسی قرار گرفت. بیشترین وزن حشرات کامل (33/20 میلی گرم) در اثر تغذیه از رقم افسوس مشاهده شد و بین سه رقم دیگر تفاوت معنی داری وجود نداشت. میزان پروتئین روده و میزان فعالیت آلفا- آمیلاز روده ای در حشرات کامل تغذیه کرده از رقم های مختلف به طور معنی داری متفاوت بود و کمترین و بیشترین مقادیر به ترتیب در رقم پرمییر و افسوس ثبت شدند. طبق نتایج، عصاره پروتئینی تریتیکاله فعالیت آلفا- آمیلاز روده ای حشرات کامل تغذیه کرده از هر چهار رقم را مهار کرد و بین چهار رقم تفاوت معنی داری مشاهده نشد. بیشترین میزان مهارکنندگی (93 درصد) در حشرات کامل تغذیه کرده از رقم پرمییر دیده شد. همچنین، عصاره پروتئینی چاودار فعالیت آلفا- آمیلاز گوارشی حشرات کامل تغذیه کرده از رقم پرمییر را تا 98 درصد مهار کرد و بین سه رقم دیگر تفاوت معنی داری مشاهده نشد. با استناد به نتایج، مهارکننده های پروتئینی چاودار و تریتیکاله می توانند به عنوان یکی از عوامل موثر در کنترل تلفیقی این آفت مورد توجه قرار گیرند. همچنین دو رقم افسوس و پرمییر را می توان به ترتیب به عنوان رقم مطلوب و نامطلوب برای این آفت گزارش نمود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15400_a7fd26e41a13115c43745d00cde3ad88.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 The effect of mirabilis antiviral protein (MAP) in infections by Cucumber mosaic virus (CMV) and Potato virus Y (PVY) in Nicotiana benthamiana plants under greenhouse condition تاثیر پروتئین ضد ویروسی گیاه لاله عباسی (MAP) در آلودگی های ناشی از ویروس موزاییک خیار (CMV) و ویروس Y سیب زمینی (PVY) در گیاه Nicotiana benthamiana در شرایط گلخانه 51 64 15402 10.22034/arpp.2022.15402 FA فرشاد رخشنده رو گروه گیاه پزشکی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران زهرا پازوکی گروه گیاه پزشکی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران سعید رضایی گروه گیاه پزشکی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران Journal Article 2022 10 10 Abstract In this study using with the Mirabilis antiviral protein (MAP), it was attempted to explore the MAP controlling effect mechanism as well its antiviral activity against the Cucumber mosaic virus-Fny (CMV) and Potato virus Y strain O (PVYº) under the greenhouse condition. Toward this aim, MAP was first isolated from different fractions of the crude extracts mixture of the leaves and roots of the four o'clock plant and then Nicotiana benthamiana seedlings were cultivated in 50 g pods and mechanically inoculated with the PVYO-UK (Acc.no. KY112748) and CMV-Fny (Acc.no. D00356.1) at 4 to 6 leaf stages. PVYO inoculation was also separately done by the aphid. MAP was administrated directly into the rhizosphere area of the pods at the concentration of 300 µg in two days after and two days before seedling inoculations. Infection with each of the inoculated viruses in MAP treated benthamiana plant seedlings were then assessed by DAS-ELISA, 14 days after inoculations. Using with the Real-time RT-PCR, PVYO transcript levels was assessed at this time. Results showed that soil treatments of the benthamiana plant seedling with the MAP significantly decreased the titre of the tested viruses up to 14 days after treatments. Results of the Real-time RT-PCR indicated to the significant decrease in PVYO transcript level compared with the infected control plant. It was also revealed that MAP is more effective in controlling PVYO compared to CMV-Fny. Results indicated that MAP has not inhibited the PVYO transmission by the aphid vector. The dry and wet weights and the phenol content were also increased in benthamiana plants treated with the MAP. چکیده در این تحقیق تلاش شد تا با استفاده از پروتئین ضد ویروسی گیاه لاله عباسی Mirabilis Antiviral Protein (MAP) در شرایط گلخانه علاوه بر کنترل (CMV) Cucumber mosaic virus و (PVY) Potato virus Y ، مکانیسم کنترل کنندگی آن نیز مورد بررسی قرار گیرد. برای این منظور ابتدا MAP از عصاره های برگ و ریشه گیاه لاله عباسی جداسازی شد و سپس گیاهچه های Nicotiana benthamiana در گلدانهای 50 گرمی کاشته و در مرحله چهار تا شش برگی بصورت مکانیکی توسط ویروسهای CMV-Fny (Acc.no. D00356.1) و PVYº-UK (Acc.no. KY112748) مایه کوبی شدند. همچنین مایه کوبی PVYº با شته به‌طور مجزا انجام شد. دو روز قبل و دو روز بعد از مایه کوبی گیاهچه های گیاه N. benthamiana، MAP به صورت مستقیم و به مقدار µg300 به محیط ریزوسفر در گلدان‌ها اضافه شد. آلودگی گیاه های N. benthamiana با هریک از ویروسها توسط آزمون Quantitative -ELISA و میزان نسخه‌های ژنی PVYº توسط آزمون Real-time RT-PCR تا 14 روز بعد از مایه کوبی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمون الایزا نشان داد تیمار گیاهچه‌های N. benthamiana با MAP باعث کاهش معنی دار تیتر هر یک از ویروسها تا 14 روز پس از تیمار شده است. نتایج Real-time PCR بیانگر کاهش میزان حضور نسخه‌های ژنوم PVYº تا ۲/۵ برابر در مقایسه با شاهد آلوده بود. همچنین مشخص شد پروتئینMAP به میزان بیشتری باعث کنترل PVYº نسبت به CMV-Fny می شود. نتایج آزمون انتقال با ناقل حاکی از آن بود که MAP موجب کاهش انتقال PVYº با شته نمی شود. همچنین وزنهای تر و خشک اندام‌های مختلف و نیز مقدار فنل در گیاهچه های N. benthamiana تیمار شده با MAP افزایش نشان دادند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15402_ca40cdb8b2e56c29a6b3e682d7bde44c.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Evaluation of soybean genotypes for resistance against soybean cyst nematode Heterodera glycines ارزیابی مقاومت ژنوتیپ‌های سویا در مقابل نماتد سیستی سویا Heterodera glycines 65 75 13807 10.22034/arpp.2021.13807 FA ابوالفضل کی پور دانشکده زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. حمید نجفی زرینی دانشکده زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. رامین حیدری پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران. علی پاکدین پاریزی پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری. ساری، ایران. غلامعلی رنجبر دانشکده زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران. Journal Article 2021 11 08 Abstract Soybean cyst nematode (Heterodera glycines) is the most important factor in reducing the yield of soybean crop (Glycine max) in most of its cultivated areas in the world and is also spread in Iran in Mazandaran and Golestan provinces. In the present study, the reaction of 100 genotypes and soybean cultivars in the seed bank of Oilseeds Research and Development Company to soybean cyst nematode was evaluated. Genotypes were studied in a randomized complete block design with three replications under constant greenhouse temperature conditions. The race of soybean cyst nematode population was determined and identified using differential soybean cultivars. The results showed that 12 genotypes among Leflor, Bedford and Forrest as resistant ; three genotypes including Chiquita, Centennial and Cloud as moderately resistant ; 26 genotypes as moderately sensitive and 59 genotypes namely Essex, Faur and Clark In addition susceptible check (Jk cultivar) as highly sensitive genotype to race 3 of soybean cyst nematode were identified. The results of cluster analysis based on nematode resistance, maturity group, seed color and umbilical color divided the genotypes into five groups. The most susceptible genotypes were in the second cluster group and the most resistant genotypes were in the third cluster group. Also, most of the resistant genotypes in terms of soybean maturity group belonged to groups V and VI of the maturity group. چکیده نماتد سیستی سویا Heterodera glycines ، مهم‌ترین عامل کاهش محصول سویا Glycine max در اکثر مناطق زیر کشت آن در دنیا بوده و در ایران نیز در استان مازندران و گلستان گسترش دارد. در تحقیق حاضر واکنش تعداد 100 ژنوتیپ‌ و رقم سویا موجود در بانک بذر مرکز تحقیقات کاربردی شرکت توسعه کشت دانه‌های روغنی نسبت به نماتد سیستی سویا مورد ارزیابی قرار گرفت. ژنوتیپ‌ها در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط دمای ثابت گلخانه بررسی شدند. نژاد جمعیت مورد بررسی نماتد سیستی سویا نیز با استفاده از ارقام افتراقی سویا تعیین و شناسایی شد. نتایج نشان داد که 12 ژنوتیپ‌ از جمله Leflor، Bedford وForrest به‌عنوان مقاوم، سه ژنوتیپ‌ Chiquita،Centennial و Cloud به‌عنوان نسبتاً مقاوم، 26 ژنوتیپ‌ به‌عنوان نسبتاً حساس و 59 ژنوتیپ‌ نیز از جمله Essex، Faur،Clark و رقم جی کا (Jk) به‌عنوان ژنوتیپ کاملا حساس نسبت به نژاد شماره سه نماتد سیستی سویا شناسایی شدند. نتایج تجزیه کلاستر ژنوتیپ‌ها را براساس صفات مقاومت به نماتد، دوره رسیدگی سویا، رنگ بذر و رنگ ناف به پنج گروه تقسیم کرد. بیشترین ژنوتیپ‌های حساس در گروه دوم و بیشترین ژنوتیپ‌های مقاوم در گروه سوم کلاستر قرار گرفتند. همچنین اکثر ژنوتیپ‌های مقاوم شناسایی شده از نظر دوره رسیدگی سویا در گروه‌های V و VI دوره رسیدگی قرار داشتند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13807_3db0428c261e6035df394ebdeec21a1a.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Effect of dietary supplementation with antibiotic and probiotic on Biological Parameters of Yellow mealworm, Tenebrio molitor تاثیر افزودن آنتی بیوتیک و پروبیوتیک به رژیم غذایی روی فراسنجه های زیستی کرم زرد آرد Tenebrio molitor 77 87 15405 10.22034/arpp.2022.15405 FA فریبا سهرابی گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران. حسن حبیبی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران. سالم مرمضی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران. Journal Article 2022 10 10 Abstract Yellow mealworm, Tenebrio molitor, is a wealthy source of proteins and other nutrients. In this study, to improve the breeding of this edible insect, some of its biological parameters were evaluated by feeding on sixteen diets containing different levels of the antibiotic lincomycin (doses of 0, 0.005, 0.01 and 0.02%) and probiotics. Probiotic levels included: 1-probiotic-free (p0), 2- commercial probiotic (pA), 3- probiotic prepared from culture of Lactobacillus bacteria (pB), and 4- probiotic containing commercial yeast (pC). All three probiotics were used at a dose rate of 1% (108 CFU/gr). Treatments were applied to first instar larvae in bran and carrot-based diet. Based on the results, a significant increase was observed in the larval life span in the treatment of pC-dose of 0.01%, with an average of 67.75 ± 1.16 days, compared to the control (64.17 ± 1.04 days). The greatest mean larval weight, 144.17 ± 5.30 mg, was related to the pA-dose of 0.01%, which was significantly different only with pC-dose of 0.01% (117.50 ± 3.05 mg). The pupation percentage at zero dose (84.46 ± 1.77%) was significantly lower than the doses of 0.01 and 0.005% of antibiotics (8 and 9.32%, respectively). Traits of pupal life span, pupal weight, adult weight and adult emergence rate were not affected by diets. Based on the findings, the interaction of antibiotics and probiotics can affect some growth and developmental parameters of the yellow mealworm that can be considered in insect breeding programs. چکیده کرم زرد آرد، Tenebrio molitor، یک منبع بسیار غنی از پروتئین و دیگر مواد غذایی است. در این تحقیق به منظور بهبود پرورش این حشره، برخی فراسنجه های زیستی آن با تغذیه از شانزده رژیم غذایی حاوی دزهای مختلف آنتی بیوتیک لینکومایسین (صفر، 005/0، 01/0 و 02/0 درصد) و سه نوع پروبیوتیک (فاقد پروبیوتیک (p0)، پروبیوتیک تجاری (pA)، پروبیوتیک تهیه شده از کشت لاکتوباسیلوسها (pB) و پروبیوتیک حاوی مخمر تجاری (pC)) بررسی شدند. هر سه پروبیوتیک به مقدار یک درصد با غلظتCFU/gr 108 در رژیم غذایی مورد استفاده قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی روی لاروهای سن اول حشره در رژیم غذایی مبتنی بر سبوس و هویج اعمال شدند. بر اساس نتایج، در تیمار pC-دز 01/0 درصد با میانگین 16/1 ± 75/67 روز، افزایش معنی داری در طول دوره نشوونمای لاروی نسبت به شاهد (04/1 ± 17/64 روز) مشاهده شد. بیشترین میانگین وزن لاروی، 30/5 ± 17/144 میلیگرم، مربوط به تیمار pA-دز 01/0 درصد بود که تنها با میانگین تیمار pC-دز 01/0 درصد (05/3 ± 50/117 میلیگرم) دارای اختلاف معنی دار بود. درصد شفیرگی در دز صفر (77/1 ± 46/84 درصد) به طور معنی داری نسبت به دزهای 01/0 و 005/0 درصد آنتی بیوتیک (به ترتیب 8 و 32/9 درصد) کمتر بود. صفات طول دوره نشو و نمای شفیرگی، وزن شفیره ها، و وزن و درصد ظهور حشرات کامل تحت تاثیر رژیم های غذایی قرار نگرفتند. بر اساس یافته های این تحقیق، برهمکنش آنتی بیوتیک و پروبیوتیک می تواند برخی فراسنجه های رشدی و نشو و نمایی کرم زرد آرد را تحت تاثیر قرار دهد که در برنامه های پرورش حشره میتواند مد نظر قرار گیرد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15405_5d127e881d3eaf0260f9acfdbb671461.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Chemical control of leopard moth Zeuzera pyrina in walnut orchards of Oskou and Azarshahr Counties کنترل شیمیایی کرم خراط Zeuzera pyrina در باغ‌های گردو شهرستان‌های اسکو و آذرشهر 89 97 15418 10.22034/arpp.2022.15418 FA محمد ملک زاده گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. رقیه کریم زاده گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. شهزاد ایرانی پور گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2022 10 11 Abstract In this study, the possibility of chemical control against 1st instar larvae of leopard moth Zeuzera pyrina using peak flight time of adults, was assessed in walnut orchards of East Azarbaijan province. For this purpose, three areas were chosen in walnut orchards of Oskou and Azarshahr Counties. Pheromone traps were used to determine the peak flight time of leopard moth. The trees were sprayed with chlorpyrifos, imidacloprid, chlorpyrifos + imidacloprid, chlorpyrifos + indoxacarb, chlorpyrifos + fenvalerate and chlorpyrifos + cypermethrin, 12 days to two weeks after the peak of flight. Unsprayed trees were considered as controls. For damage assessment at the end of the growing season, eight to 16 trees were chosen from the control and treatment plots based on the plot area. Eight samples were taken per tree stratified as four main directions (N, E, S, and W) and two canopy levels (upper and lower half of the tree crown). Each sample was a 60 cm branch terminal. The number of larval tunnels in each sample was counted and recorded separately. Chlorpyrifos + cypermethrin had the greatest effect in reducing the number of larval tunnels (90.75 %), and imidacloprid had the lowest effect (37.5 %). Chlorpyrifos, chlorpyrifos + fenvalerate, chlorpyrifos + indoxacarb and chlorpyrifos + imidacloprid caused 51.11 %, 87.65 %, 83.33%, and 79.44 % reduction in infestation compared to control, respectively. All chemical treatments had significant difference with control at 0.05 probability level. The results of this study showed that in high populations of the pest, the use of chemical insecticide can be recommended at the peak of the emergence of first instar larvae to reduce the damage. چکیده در این مطالعه، امکان کنترل شیمیایی لاروهای سن اول کرم خراط Zeuzera pyrina با استفاده از برخی حشره‌کش‌های رایج و زمان اوج پرواز حشرات کامل در باغ‌های گردو استان آذربایجان شرقی بررسی شد. برای این منظور، سه منطقه در باغ‌های گردو هر کدام از شهرستان‌های اسکو و آذرشهر انتخاب گردید. برای تعیین زمان اوج پرواز جفت‌یابی حشرات کامل از تله‌های فرومونی استفاده شد. سمپاشی درختان با حشره‌کش‌های کلرپایریفوس، ایمیداکلوپرید، مخلوط کلرپایریفوس + ایمیداکلوپرید، کلرپایریفوس + ایندوکساکارب، کلرپایریفوس + فن والریت و کلرپایریفوس + سایپرمترین با فاصله زمانی 12 روز تا دو هفته بعد از اوج پرواز انجام گردید. در کنار هر تیمار تعدادی درخت شاهد در نظر گرفته شد که سمپاشی نشدند. برای ارزیابی خسارت در آخر فصل رشد، بسته به مساحت قطعه، تعداد 8 تا 16 درخت به صورت تصادفی از شاهد و تیمار انتخاب و در دو اشکوب (نیمه بالایی و نیمه پایینی تاج درخت) و چهار جهت جغرافیایی، در مجموع هشت سرشاخه یک‌ساله به طول تقریبی 60 سانتی‌متر از هر درخت انتخاب و تعداد سوراخ‌های لاروی در آنها شمارش و ثبت شد. بررسی تیمارهای کنترل شیمیایی نشان داد که مخلوط سایپرمترین با کلرپایریفوس با تأثیر 75/90 % بیشترین اثر را در کاهش تعداد دالان‌های لاروی، و ایمیداکلوپرید با 5/37% کم‌ترین اثر را نسبت به شاهد داشت. تیمار کلرپایریفوس و مخلوط کلرپایریفوس با فن والریت، کلرپایریفوس با ایندوکساکارب و کلرپایریفوس با ایمیداکلوپرید به ترتیب 11/51% ، 65/87%، 33/83% و 44/79% کاهش آلودگی نسبت به شاهد نشان دادند. تمامی تیمارها در سطح احتمال 05/0 با شاهد اختلاف معنی‌دار داشتند. نتایج این مطالعه نشان داد که می‌توان سمپاشی در زمان اوج خروج لاروهای سن اول را برای کاهش خسارت کرم خراط توصیه نمود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15418_8b5273ae38044c67e3494649e0a7fc77.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 The effects of different nutrient elements and irrigation intervals on population and damage of onion thrips Thrips tabaci تاثیر عناصر غذایی و دوره های مختلف آبیاری بر میزان جمعیت و خسارت تریپس پیاز Thrips tabaci 99 107 15444 10.22034/arpp.2022.15444 FA مسعود جمالی قهدریجانی گروه گیاه پزشکی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. اسماعیل محمودی گروه گیاه پزشکی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. ابراهیم سلیمان نژاد گروه گیاه پزشکی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. علیرضا جلالی زند گروه گیاه پزشکی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. Journal Article 2022 10 16 Abstract Thrips tabaci, is one of the most important pests of onions, which due to its high fertility rate and high growth rate, quickly becomes resistant to pesticides, Therefore, integrated pest management and cultural methods is the best way to control this pest and prevent the emergence of resistant populations. This research was aimed to use nutrient elements and irrigation intervals in reduction of population and damage of onion thrips and was conducted as a factorial experiment arranged in completely randomized design. Treatments including irrigation intervals (4, 8 and 12 days) and nutrients (silicon, potassium, calcium and no fertilizer) were applied at four-leaf stage of onion, Zargan cultivar. The results revealed that the use of different fertilizers and irrigation intervals had a significant effect on the population and the amount of damage of onion thrips. The lowest mean number of T. tabaci was observed in the silica fertilizer treatment (13.37) and the highest mean number was observed in control plants (without fertilizer) with an average of 40.68 thrips per plant. Also, the highest damage to the leaf surface was observed in the 12- day irrigation interval (with an average of 42.7%) and the lowest damage was observed in the 4-day irrigation interval and silica fertilizer treatment with an average of 27.5%. According to our results, managing the irrigation intervals and types of nutrients, especially silica and calcium, which strengthen plant tissues, can reduce the onion thrips population and its damage. چکیده تیپس پیاز (Thrips tabaci) یکی از آفات مهم پیاز میباشد که به دلیل نرخ باروری بالا و سرعت رشد زیاد، سریعا در برابر سموم شیمیایی مقاوم می شود، لذا مدیریت تلفیقی و استفاده از روش های زراعی بهترین راهکار برای کنترل این آفت و جلوگیری از پیدایش جمعیت‌های مقاوم آن می باشد. این پژوهش با هدف استفاده از عناصر غذایی و دور آبیاری در کاهش جمعیت و خسارت تریپس پیاز به صورت آزمون فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی انجام شد. تیمارها شامل دور آبیاری (هر چهار، هشت و 12 روز یکبار) و عناصر غذایی (سیلیسیم، پتاسیم، کلسیم و بدون کود) روی بوته های چهار برگی پیاز رقم زرگان اعمال شدند. نتایج نشان داد که استفاده از کودهای مختلف و دور آبیاری دارای اثر معنی داری بر جمعیت و میزان آسیب وارد شده به سطح برگ داشت. به طوری که کمترین میانگین جمعیت تریپس در تیمار کوددهی با سیلیس (37/13 عدد) و بیشترین جمعیت تریپس در بوته های شاهد (بدون کود) با میانگین 68/40 عدد در هر بوته مشاهده شد. همچنین بیشترین آسیب وارده به سطح برگ در تیمار 12 روز یکبار آبیاری (با میانگین 7/42 درصد) و کمترین آسیب در تیمار چهار روز یکبار آبیاری و کود سیلیس با میانگین 5/27 درصد مشاهده شد. با توجه به این نتایج می توان با مدیریت میزان آبیاری و کاربرد عناصر غذایی بویژه عناصری مانند سیلیس و کلسیم که باعث استحکام بافت‌های گیاهی می شوند، جمعیت تریپس پیاز و میزان خسارت آن روی برگ را کاهش داد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15444_0082e381caf6abad229458c21b755c7a.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Functional response of Anisopteromalus calandrae, a parasitoid of cowpea weevil Callosobruchus maculatus: effects of the host plant and patch complexity واکنش تابعی زنبور Anisopteromalus calandrae، پارازیتوئید سوسک چهارنقطه ای حبوبات Callosobruchus maculatus: تاثیر گیاه میزبان و پیچیدگی لکه 109 119 15445 10.22034/arpp.2022.15445 FA معصومه موسوی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران. نوشین زندی سوهانی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران. علی رجب پور گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران. Journal Article 2022 10 16 Abstract The functional response of ectoparsitoid wasp Anisopteromalus calandrae parasitizing the 4th instar larvae of the cowpea weevil, Callosobruchus maculatus was investigated over host plant and complex patch treatments in the laboratory. In the first group of experiments, the effect of two different host plants including cowpea Vigna unguiculata L. and chickpea Cicer arietinum was studied on the functional response of the parasitoid wasp. In the second series of tests, the influence of patch complexity was investigated using chickpea as the host plant. According to the results of the logistic regression, the functional response for A. calandrae when attacking 4th instar larvae of C. maculatus on both chickpea and cowpea, and also in the complex patches of the host was type II. The search rates of the parasitoid were estimated 0.0488 and 0.0378 h-1, and the handling times were calculated to be 2.0962 and 2.1804 h in chickpea and cowpea treatments, respectively. In the complex patch using chickpea seeds as host plant, the estimated search rate value for A. calandrae (0.0269 h-1) decreased in comparison with a simple patch (0.0488 h-1); however, the difference was not significant. These results can provide useful information for the biological control of the cowpea weevil in silos and store places. چکیده واکنش تابعی زنبور پارازیتوئیدAnisopteromalus calandrae که لاروهای سن چهارم سوسک چهارنقطه ای حبوبات Callosobruchus maculatus را پارازیته می کند، روی میزبان های گیاهی مختلف و لکه های با پیچیدگی متفاوت در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش اول، اثر دو میزبان گیاهی مختلف شامل لوبیا چشم بلبلی Vigna unguiculata و نخود Cicer arietinum روی واکنش تابعی زنبور پارازیتوئید بررسی شد. در آزمایش دوم، تاثیر پیچیدگی لکه بر واکنش تابعی زنبور با استفاده از لوبیا چشم بلبلی به عنوان میزبان گیاهی مورد بررسی قرار گرفت. براساس نتایج رگرسیون لجستیک، واکنش تابعی زنبور پارازیتوئید A. calandrae روی لارو سن چهارم سوسک چهارنقطه ای حبوبات، در آزمایش های انجام شده روی هر دو میزبان لوبیا چشم بلبلی و نخود و همچنین در لکه ای پیچیده میزبان از نوع دوم بود. نرخ جستجوگری پارازیتوئید در تیمار لوبیا چشم بلبلی و نخود به ترتیب 0488/0 و 0378/0 بر ساعت و زمان دستیابی در این تیمارها به ترتیب 0962/2 و 1804/2 ساعت محاسبه شد. نرخ جستجوگری زنبور پارازیتوئید A. calandrae در لکه پیچیده با استفاده از دانه لوبیا چشم بلبلی به عنوان میزبان گیاهی، (0269/0 برساعت) در مقایسه با لکه ساده (0488/0 برساعت) کاهش یافت، هرچند این اختلاف معنی دار نبود. این نتایج می تواند اطلاعات مفیدی جهت کنترل بیولوژیکی سوسک چهارنقطه ای حبوبات در سیلوها و مکانهای بسته در اختیار محققین قرار دهد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_15445_7f79f8c9d6ebfad6545ff1ccf7fceee1.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 11 3 2022 09 23 Phylogenetic analysis of the Iranian Leek yellow stripe virus isolate from garlic host based on CP and CI Regions تحلیل تبارزائی جدایه ایرانی ویروس نوار زرد تره‌فرنگی از میزبان سیر براساس نواحی ژنومی CI و CP 121 129 13544 10.22034/arpp.2021.13544 FA آزاده انتظاری گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران. محسن مهرور گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران. محمد زکی عقل گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران. Journal Article 2021 09 20 Abstract Leek yellow stripe virus (LYSV) (Potyvirus, Potyviridae), is one of the most important and prevalent viral pathogens of garlic (Allium sativum) causing significant yield losses worldwide. In this study, in order to identify LYSV, sampling was performed from Shushtar in Khuzestan province. For this purpose, 28 garlic leaf samples with chlorosis, mosaic and deformity were collected. Preliminary evaluation of the infection was performed using potyvirus-degenerate primers related to each of the CI (Cylindrical Inclusion) and NIb (Nuclear Inclusion body) genomic regions using RT-PCR test. Electrophoresis of PCR product on 1% agarose gel showed the presence of 700 and 350 bp fragments in 15 samples out of 28 collected samples, respectively. However, the results of nucleotide sequencing only confirmed the contamination of 3 samples out of 15 samples with LYSV. To complete the study, an isolate called LYSV-AE65 was selected and tested using two specific primer pairs for the complete sequence of CI and CP (Coat Protein) genes. The PCR product of each genome fragment was sequenced following cloning in the plasmid vector pTG19-T. In the phylogenetic analysis based on the nucleotide sequence of each of the CI and CP genes separately, no clear correlation was found between LYSV isolates similarities, their geographical origins and host range. Moreover, recombination analysis by RDP4 revealed that no potential recombination event/s happened between LYSV-AE65 from Iran with their respective isolates from NCBI in CI and CP genes. This study is the first molecular study of LYSV in Iran. چکیده ویروس نوار زرد تره‌فرنگیLeek yellow stripe virus- LYSV) ) متعلق به جنس Potyvirus و خانواده Potyviridae، به عنوان یکی از بیمارگرهای غالب و مهم با بیماری‌زایی بالا در میزبان سیر معرفی شده است. در این مطالعه به منظور شناسایی LYSV، نمونه‌برداری از استان خوزستان، شهرستان شوشتر انجام شد. بدین منظور تعداد 28 نمونه‌ برگی سیر با علائم کلروز نواری، موزائیک و بدشکلی جمع‌آوری شد. بررسی اولیه آلودگی با استفاده از آغازگر‌های عمومی پوتی‌ویروسی مربوط به هریک از نواحی ژنی CI (Cylindrical Inclusion) و NIb (Nuclear Inclusion body) با استفاده از آزمون RT-PCR صورت گرفت. الکتروفورز محصول PCR بر روی ژل آگارز 1% به ترتیب وجود قطعاتی به طول 700 و 350 جفت بازی را در 15 نمونه از میان 28 نمونه جمع‌آوری ‌شده نشان داد. اما نتایج حاصل از تعیین توالی نوکلئوتیدی، صرفا آلودگی سه نمونه از میان 15 نمونه به LYSV را تأیید نمود. جهت تکمیل بررسی‌ها، جدایه‌ای با نام LYSV-AE65 انتخاب و با استفاده از دو جفت آغازگر اختصاصی مربوط به توالی کامل ژن‌های CI و CP (Coat Protein) مورد بررسی قرار گرفت. محصول PCR مربوط به هر قطعه ژنومی پس از همسانه‌سازی در حامل پلاسمیدی pTG19-T، توالی‌یابی شد. نتایج حاصل از بررسی تبارزائی بر اساس ترادف نوکلئوتیدی هریک از ژن‌های CI و CP، ارتباط روشنی بین گروه‌بندی تبارزائی با منشاء جغرافیـایی و میزبانی را نشان نداد. در بررسی وقوع نوترکیبی در این جدایه با استفاده از برنامه RDP4 هیچ نوترکیبی در این نواحی مشاهده نشد. این مطالعه اولین بررسی مولکولی LYSV در ایران می‌باشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13544_493fa48579e714c7463a60ace6721b29.pdf