دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 Lethal and sub-lethal effects of palizin insecticide and salinity stress on Aphis gossypii in vitro بررسی اثر کشنده و زیرکشنده حشره کش پالیزین و تنش شوری روی شته Aphis gossypii در شرایط آزمایشگاهی 1 15 13483 10.22034/arpp.2021.13483 FA حسین نستری نصرآبادی گروه علوم و مهندسی باغبانی، مجتمع آموزش عالی تربت جام، تربت جام، ایران. حمیده طبسیان گروه علوم و مهندسی باغبانی، مجتمع آموزش عالی تربت جام، تربت جام، ایران. Journal Article 2021 09 04 Abstract Melon aphid Aphis gossypii is one of the economic pests of melon that has a high adaptability to various environmental conditions, including salinity. In this study, the lethal and sub-lethal (LD10) effects of Palizin soap insecticide (0, 450, 696, 1078, 1669, 2583 and 4000 ppm) were investigated on A. gossypii reared on melon seedlings under salinity stress (0, 20, 40 and 60 mM) in a Factorial experiment based on completely random design in growth chamber (25 ± 1°C, %70 ± 5 RH and 16L/8D h photoperiod). Bioassay was performed based on leaf deep bioassay method. The LD50 values after 24 hours were estimated as 1378, 1036, 860 and 749 ppm for treatments, respectively. An inverse relationship was observed between the toxicity of Palizin and increase in salinity. To determine the effect of LD10 of Palizin on aphids, biological parameters of insect fertility in each salinity treatment were determined based on the age-stage, two-sex life table theory. The nymphs had longer development duration in treated aphids than aphids that grew under similar salinity conditions, but adult insects had a shorter longevity and less fecundity. The average of intrinsic rate of increase varied from 0.31 to 0.17 ♀/♀/days-1 and the average of generation time varied from 11.16 to 12.65 days between 0 and 60 mM salinity treatments. Based on the results, Palizin insecticide with salinity stress can be recommended for successful integrated management of aphid on melon under salinity stress conditions. چکیده شته جالیز، Aphis gossypii ، یکی از آفات اقتصادی خربزه است که قدرت سازگاری بالایی با شرایط محیطی مختلف از جمله شوری دارد. در این تحقیق، اثرات کشنده و زیر کشنده (LD10) حشره کش صابونی پالیزین بر شته جالیز پرورش یافته روی گیاهچه های خربزه، در چهار سطح کلرید سدیم (صفر، 20، 40 و 60 میلی مولار) به صورت فاکتوریل بر مبنای طرح کاملا تصادفی، در شرایط اتاقک رشد مورد بررسی قرار گرفت. زیست سنجی بر اساس روش غوطه وری برگ در محلول سمی صورت گرفت. مقادیر LD50 پالیزین علیه شته های بالغ بعد از 24 ساعت به ترتیب 1378، 1036، 860 و 749 پیپیام برای تیمارهای مذکور برآورد شد. نتایج نشان داد، ارتباط معکوسی بین سمیت پالیزین با افزایش غلظت شوری وجود دارد. برای تعیین تاثیر LD10 پالیزین بر شته، فراسنجه های زیستی باروری حشره در هر تیمار شوری بر اساس تئوری جدول زندگی دو جنسی ویژه سن-مرحله زیستی تعیین گردید. در شته های تیمار شده نسبت به شته هایی که تحت شرایط شوری مشابهی پرورش یافتند، پوره ها دوره رشد و نموی طولانی تری داشتند اما حشرات بالغ از عمر کوتاه تر و توانایی زادآوری کمتر برخوردار بودند. از سویی فراسنجه های جمعیتی شته ها نیز تحت تاثیر پالیزین قرار گرفت. میانگین نرخ ذاتی افزایش جمعیت از 31/0 ماده/ماده/روز تا 17/0 ماده/ماده/روز و میانگین مدت زمان یک نسل از 16/11 روز تا 65/12 روز بین تیمارهای شوری صفر تا 60 میلی مولار تغییر کرد. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان حشره کش پالیزین به همراه تنش شوری را برای مدیریت تلفیقی موفق شته جالیز روی خربزه توصیه کرد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13483_2e44cf9418fd2107f1acfe2dae0327ec.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 Efficacy of several insecticides against western flower Thrips Frankliniella occidentalis by introducing its Two new effectiveness indices in greenhouse cucumber کارایی چند حشره‌کش علیه تریپس غربی گل Frankliniella occidentalis با ارایه دو شاخص جدید‌ اثربخشی آن در خیار گلخانه‌ای 17 23 12905 10.22034/arpp.2021.12905 FA محمد ناطق گلستان بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران . فاطمه شفقی بخش تحقیقات حشره شناسی، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. عزیز شیخی گرجان بخش تحقیقات حشره شناسی، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. Journal Article 2021 06 01 Abstract Western flower thrips (Frankliniella occidentalis) is one of the most important plant pests with a wide range of hosts that causes damage in most parts of the world. In this study, the efficacy of four insecticides including Gracia® (fluxametamide EC 10%) 0.3 and 0.5 ml/l, imidacloprid (SC 35%) 0.5 ml/l, cypermethrin (EC 40%) 0.5 ml/l and Proteus® (thiachlopride + deltamethrin 11% OD) 0.7 ml/l against this pest was based on a randomized complete block design with four replications in a cucumber greenhouse in 2019. The regression relationship between post-spraying intervals and the western flower thrips population was fitted with a quadratic model. The results of analysis of variance of Western flower thrips mortality by treatments on days 3, 7 and 14 after spraying were significant (P <0.05). Also, two effectiveness indices of chemical compounds on this pest were presented and a significant difference was observed between them. The relationship between the population density of western flower thrips per flower and the density of thrips hunted on each blue card was also determined and their conversion coefficients were obtained. In general, fluxametamide with the highest percentage of mortality and control index and the lowest damage index among the tested treatments is recommended as a suitable insecticide to control this pest in greenhouse conditions. چکیده تریپس غربی گل Frankliniella occidentalis ، یکی از آفات مهم گیـاهی بـا دامنـه میزبـانی بسیار وسیع است که در اکثر نقاط دنیا خسارت می‌زند. از آنجایی که تریپس‌ها از جمله آفاتی هستند که به علت بالابودن تولید مثل و نرخ باروری بالا به آفت‌کش‌ها مقاومت نشان می‌دهند، شناسایی و توصیه حشره‌کش‌های جدید و کم خطر و تعیین کارایی آنها بعد از سم‌پاشی از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد. در این تحقیق کارایی چهار حشره‌کش شامل فلوکسامتامید (گراسیا® EC 10%) با غلظت 3/0 و 5/0 میلی‌لیتر در لیتر، ایمیداکلوپرید (SC 35%) با غلظت 5/0 میلی‌لیتر در لیتر، سایپرمترین (EC 40%) با غلظت 5/0 میلی‌لیتر در لیتر و تیاکلوپراید + دلتامترین (پروتئوس® OD 11%) با غلظت 7/0 میلی‌لیتر در لیتر علیه این آفت در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با شش تیمار و چهار تکرار در یک گلخانه خیار در سال 1398 بررسی شد. نتایج تجزیه واریانس درصد تلفات تریپس غربی گل توسط تیمارها در روزهای سه، هفت و 14 بعد از سم‌پاشی معنی‌دار گردید (p <0.05). همچنین دو شاخص اثربخشی ترکیبات شیمیایی روی این آفت ارایه گردید و اختلاف معنی داری بین آنها مشاهده شد. رابطه بین تراکم جمعیت تریپس غربی در هر گل با تراکم تریپس شکار شده روی هر کارت آبی رنگ نیز تعیین و ضرائب تبدیل آنها به دست آمد. در مجموع ترکیب فلوکسامتامید با بالاترین درصد تلفات و شاخص کنترل و پایین‌ترین شاخص خسارت در بین تیمارهای مورد آزمایش، به عنوان حشر‌ه‌کش مناسب برای کنترل این آفت در شرایط گلخانه‌ای قابل توصیه می‌باشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_12905_d26d013b5b0e5a6e8e10c4b095f9192e.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 Determination of bacterial canker resistance level in Iranian sour cherry germplasm بررسی سطوح نسبی مقاومت به شانکر باکتریایی در ژرم پلاسم ایرانی آلبالو 25 35 13486 10.22034/arpp.2021.13486 FA شهاب رنجبری گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد تاکستان. منصوره کشاورز پژوهشکده میوه های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج. ناصر بوذری پژوهشکده میوه های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج. سیده نیکو کاکوان گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد تاکستان. زینب صالحی پژوهشکده میوه های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج. Journal Article 2021 09 04 Abstract Bacterial canker disease caused by Pseudomons syringae pv. syringae, is one of the most damaging diseases in sour cherries. In this study, relative resistance of some local sour cherries to this disease was evaluated. Totally, 46 genotypes in adult stage in two repetitive years (2018 and 2019) and 18 genotypes in seedling stage at year 2020 were examined. A mixture of three local P. s. pv. syringae isolates was used as inoculum. Saplings trunks were inoculated in autumn 2019 and canker length was measured one year later. Adult trees were inoculated in autumn 2017 and canker length was recorded one and two years later. Based on result, mean canker length was different among genotypes in both stages. In saplings, the most and the least canker length were rated for genotypes 230 and 125, respectively. Compound analysis of adult trees data showed the least and the most canker lengths were related to genotypes 208 and 104, respectively which were thus rated as the most susceptible and the most resistant genotypes. Based on the results obtained from adult plants, planting of susceptible genotypes like 108, 206 and 220 in risk area is not recommended. چکیده بیماری شانکر باکتریایی با عامل Pseudomons syringae pv. syringae یکی از بیماری های مهم درختان میوه هسته دار از جمله آلبالو است. در این تحقیق، سطوح نسبی حساسیت برخی از ژنوتیپ های بومی آلبالو به این بیماری در شرایط باغی بررسی شد. ارزیابی ها در شرایط باغی بر روی 46 ژنوتیپ در مرحله درخت بالغ در دو سال متوالی (1397 و 1398) و 18 ژنوتیپ در مرحله نهال در سال 1399 انجام شد. مایه تلقیح از مخلوط سه جدایه ایرانی باکتری عامل تهیه شد. نهال های در پائیز 1398 مایه زنی شده و یک سال بعد طول شانکر اندازه گیری شد. درختان بالغ در پائیز 1396 مایه زنی شده و یک و دو سال بعد طول شانکر اندازه گیری شد. بر اساس نتایج، میانگین طول شانکر در هر دو مرحله بلوغ و نهال در ژنوتیپ های مختلف متفاوت بود. در نهال ها، بیشترین و کمترین طول شانکر به ترتیب متعلق به ژنوتیپ های 230 و 125بود. براساس نتایج تجزیه مرکب داده های دوساله درختان بالغ، بیشترین و کمترین طول شانکر به ترتیب مربوط به ژنوتیپ های 208 و 104 بود و بنابراین ژنوتیپ های فوق به عنوان حساس ترین و مقاوم ترین گروه بندی شدند. بین طول شانکر در نهال و درخت بالغ ارتباطی دیده نشد. بر اساس نتایج حاصله در درختان بالغ، کشت ژنوتیپ های حساسی مانند 108، 206 و 220 در مناطق مستعد این بیماری توصیه نمی شود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13486_20b6d8ecbbc286bdd2038e3bce253a6b.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 Virulence and induction of immune responses by the two isolates of Beauveria bassiana against the larvae of Hyphantria cunea زهرآگینی و القای پاسخ های ایمنی توسط دو جدایه قارچ Beauveria bassiana علیه لاروهای پروانه سفید درختان Hyphantria cunea 37 46 13503 10.22034/arpp.2021.13503 FA مرتضی شهریاری گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. آرش زیبایی گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. ملاحت مجرب محبوب کار گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. حسن هدی موسسه تحقیقات گیاهپزشکی ایران، تحقیقات کشاورزی، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران. Journal Article 2021 09 07 Abstract Virulence of the two Iranian isolates of Beauveria bassiana was evaluated against the larvae of Hyphantria cunea through bioassay and immune responses. The median lethal concentrations (LC50) for AM-118 and BB3 isolates calculated as 8.8×105 and 2.3×106 spore/mL. by using dipping method. The LT50 values were calculated as 3.94 and 5.78 days, respectively for AM-118 and BB3 isolates. The highest numbers of the total hemocytes, granulocytes, and plasmatocytes were observed 3-6 hours post-injection of both fungal isolates. On the other hand, the total number of hemocytes increased from 160×104 to 480×104 cell/mL and the numbers of granulocytes and plasmatocytes increased to 200×104 and 140×104 cell/mL, respectively. The larvae injection by the conidia of AM-118 and BB3 led to the increase of nodule numbers at time intervals of 12-24 hours and the activity of phenoloxidase after 6-12 hours of post-injection from 0.12 to 0.2 U/mg protein. The isolate AM-118 showed the higher virulence compared to BB3 and it caused the more mortality in the lower time and spore concentrations. Moreover, the immune responses of the larvae toward this isolate were lower than BB3 isolate. The current results demonstrate that the two Iranian isolates of the entomopathogenic fungus, B. bassiana, are virulent against the larvae but they induce immune responses indicating physiological conflict between the pathogen and host. چکیده زهرآگینی دو جدایه ایرانی قارچ Beauveria bassiana روی لاروهای پروانه سفید درختانHyphantria cunea از طریق زیستسنجی و ارزیابی واکنشهای ایمنی با شمارش سلولهای خونی و سنجش فعالیت آنزیم فنلاکسیداز مورد ارزیابی قرار گرفت. غلظتهای کشنده میانه (LC50) شامل 105 × 8/8 و 106 × 3/2 اسپور بر میلیلیتر به ترتیب برای جدایههای AM-118 و BB3 با روش غوطهوری لاروها به دست آمد. همچنین مقادیر LT50 نیز به ترتیب 94/3 و 78/5 روز محاسبه شد. بیشترین تعداد کل سلولهای خونی و همچنین گرانولوسیتها و پلاسماتوسیتها، 6-3 ساعت پس از تزریق هر دو جدایه قارچی مشاهده شد. به عبارت دیگر تعداد کل سلولهای خونی از 104×160 سلول بر میلیلیتر به 104×480 سلول در میلیلیتر رسید و تعداد گرانولوسیتها و پلاسماتوسیتها به ترتیب به 104×200 و 104×140 سلول در میلیلیتر افزایش یافت. تزریق لاروها با کنیدیهای جدایههای AM-118 و BB3 باعث افزایش تعداد گره در فواصل زمانی 24-12 ساعت پس از تزریق و افزایش فعالیت آنزیم فنل اکسیداز پس از 12-6 ساعت شد و از 12/0 به 2/0 U/mg protein رسید. جدایه AM-118 در مقایسه با BB3،زهرآگینی بیشتری نسبت به لاروها نشان داد و در مدت زمان کمتر و غلظت کمتر سبب مرگومیر بیشتر شد. علاوه براین، پاسخ ایمنی لاروها نیز نسبت به این جدایه کمتر از جدایه BB3 بود. نتایج حاضر نشان میدهند که دو جدایه ایرانی قارچ بیمارگر B. bassiana روی لاروها زهرآگین هستند و سبب القای پاسخهای ایمنی شده و نشانگر درگیری فیزیولوژیک بین بیمارگر و میزبان میباشند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13503_3f73dcd899dd2da58fed336deb15c55c.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 Effect of lentil seed priming as hydropriming, biopriming and with resistance inducing materials in management of Fusarium wilt disease under laboratory, glasshouse and field conditions کاربرد پرایمینگ بذور عدس به صورت آبی، زیستی و با مواد القا کننده مقاومت در مدیریت بیماری پژمردگی فوزاریومی در شرایط آزمایشگاهی، گلخانه ‎ای و مزرعه ‎ای 47 59 13487 10.22034/arpp.2021.13487 FA علی ویانی گروه گیاه‌پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز. حمیدرضا پورعلی‌بابا موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران. صنم ابوالفتح زاده گروه گیاه‌پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز. Journal Article 2021 09 04 Abstract Lentil wilt caused by Fusarium oxysporum f. sp. lentis is one of the most important diseases of this plant in dryland areas of the country. In this study, the effect of lentil seed priming with different concentrations of resistance inducing materials, biopriming (with bacterial antagonist Bacillus methylotrophicus), hydropriming and application of fungicide Rovral TS were evaluated for enhance resistance in plants and reduction in disease severity under laboratory, glasshouse and field conditions. In the laboratory, oxalic acid 2 and 4 mM, fungicide and the bacterium inhibited the mycelial growth ofpathogen. Most of the treatments increased seed germination and rootlet length significantly. Treatments of Bacillus, hydropriming, silicon 2, silicon nanoparticles 4, methyl salicylate 0.2 and 0.4 and salicylic acid 0.5 mM increased the wet and dry weight of rootlet and plumule significantly. In the greenhouse conditions, all experimental treatments were able to significantly reduce the disease severity in the plants compared with the control and the best result was achieved using Rovral TS, antagonist, methyl salicylate 0.1 and salicylic acid 0.25 mM, respectively. In the field conditions, the hormones were applied individually or in combination with the antagonistic bacterium. The least percentage of mortality obtained through silicon nanoparticles 1 mM in the individual application, while silicon along with silicon nanoparticles both in 2 and 4 mM were the best in combination form. This study showed that the application of antagonistic bacterium and hormones in combination with eachother or individually is an effective way to decrease disease severity in lentil. چکیده پژمردگی فوزاریومی عدس ناشی از قارچ Fusarium oxysporum f.sp. lentis از مهم‌ترین بیماری‌های این گیاه در مناطق دیم کشور می‌باشد. در این بررسی، تأثیر پرایمینگ بذور عدس با غلظت‌های مختلف مواد القاکننده مقاومت، پرایمینگ زیستی (با باکتری آنتاگونیست Bacillus methylotrophicus)، پرایمینگ آبی و استفاده از قارچ‌کش رورال‎تی‎اس در القای مقاومت و کاهش شدت بیماری در شرایط آزمایشگاهی، گلخانه‎ ای و مزرعه ای ارزیابی شد. در بررسی‎ های آزمایشگاهی، فقط اسید اگزالیک دو و چهار میلی‎ مولار، باکتری و قارچ‎ کش توانستند از رشد میسیلیومی قارچ عامل بیماری جلوگیری کنند. اغلب تیمارها باعث افزایش معنی‌دار درصد جوانه‌زنی بذور و طول ریشه‌چه در گیاهچه ‎ها شدند. تیمارهای باکتری، پرایمینگ آبی، سیلیکون دو، نانوسیلیکون چهار، متیل سالیسیلات 2/0 و 4/0 و اسیدسالیسیلیک 5/0 میلی‎ مولار، وزن تر و خشک ریشه ‎چه و ساقه‌چه را به ‎طور معنی ‎داری افزایش دادند. در شرایط گلخانه ‎ای، تمامی تیمارهای آزمایشی شدت بیماری را در مقایسه با شاهد به‎ طور معنی‎ داری کاهش دادند و بهترین تأثیر در تیمارهای رورال‎تی‎اس، B. methylotrophicus، متیل سالیسیلات 1/0 و اسید سالیسیلیک 25/0 میلی ‎مولار مشاهده شد. در شرایط مزرعه ‎ای، کمترین میزان تلفات (28 و 34%) به‎ ترتیب در کاربرد انفرادی نانوسیلیکون یک میلی‎ مولار و متیل سالیسیلات 2/0 میلی‌مولار مشاهده شد در صورتی که در کاربرد تلفیقی مواد القا کننده مقاومت با باکتری آنتاگونیست، تیمارهای نانوسیلیکون در غلظت های یک و دو میلی مولار هر دو با %38 کمترین میزان تلفات را دارا بودند. این پژوهش نشان داد که کاربرد باکتری آنتاگونیست و مواد القا کننده مقاومت در ترکیب با یکدیگر یا به‎ صورت انفرادی، روش مؤثری در کاهش شدت بیماری در گیاه عدس می‎باشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13487_91ee0237b00b79dd7f9301825880634f.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 Biological control of fusarium wilt of chickpea using Rhizophagus irregularis fungus and nitroxin bio-fertilizer مهار زیستی بیماری پژمردگی فوزاریومی نخود با استفاده از قارچ Rhizophagus irregularis و کود زیستی نیتروکسین 61 70 13488 10.22034/arpp.2021.13488 FA مرتضی قربانی گروه زیست شناسی ، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. سیدکاظم صباغ بیوتکنولوژی گیاهی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه یزد، یزد، ایران. اسداله کریمی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. Journal Article 2021 09 04 Abstract In this study, the effect of Rhizophagus irregulariss mycorrhiza and nitroxin bio-fertilizers alone and in combination form was evaluated on control of chickpea wilt disease caused by Fusarium oxysporum f. sp. ciceris. Evaluation of effectiveness of these treatments was done through measurement of chlorophyll and carotenoid pigments, and disease severity. A factorial experiment based on randomized complete block design by eight treatments with three replications was conducted under greenhouse condition. Our results showed that the amount of chlorophyll and carotenoid pigments were significantly decreased in infected plants without biofertilizer treatment while disease severity was increased. The highest increase in chlorophyll a and carotenoid pigments was observed in nitroxin treatment while the highest increase in chlorophyll b and ab was recorded in mycorrhizae treatment. Approximately, the maximum change in measured parameters was related to mycorrhiza treatment while all treatments were able to increase yield components compared to control plant. The results of disease severity assessment in infected plant inoculated with bio-fertilizers showed that application of these bio-fertilizers in combination form caused a significant reduction in disease severity. Based on these results, use of both bio-fertilizers combined with soil could increase plant resistance to disease stress by the increase of yield components چکیده در این مطالعه تاثیر قارچ-ریشه Rhizophagus irregularis و کود زیستی نیتروکسین به صورت تنهایی و در ترکیب با هم در گیاه نخود زراعی آلوده به قارچ Fusarium oxysporum f. sp. ciceris مورد بررسی قرار گرفت. ارزیابی اثر بخشی این تیمارها با اندازه گیری تغییرات رنگدانه های کلروفیلی و کارتنوئیدی و ارزیابی شدت بیماریزایی انجام گرفت. یک طرح بلوکهای کاملا تصادفی در هشت تیمار و سه تکرار مستقل از هم در شرایط گلخانه انجام گرفت. نتایج ما نشان داد که میزان رنگدانه های کلروفیلی و کارتنوئیدی در گیاهان آلوده بدون تیمار کودهای زیستی به میزان معنی داری کاهش یافته است در حالیکه که شدت بیماری زایی افزایش یافت. بیشترین میزان افزایش رنگدانه های کلروفیل a و کارتنوئید در تیمار نیتروکسین مشاهده شد درحالیکه بیشترین میزان افزایش کلروفیل b و ab در تیمار قارچ-ریشه ثبت گردید. تقریباً بیشترین میزان تغییرات در صفات اندازه گیری شده، مربوط به تیمار قارچ-ریشه بود. درحالیکه تمام تیمارها قادر به افزایش اجزاء عملکرد نسب به شاهد بودند. نتایج حاصل از ارزیابی شدت بیماریزایی در گیاهان بیمار تلقیح شده با کودهای زیستی نشان داد ترکیب دو کود زیستی باعث کاهش معنی داری در میزان شدت بیماری شده است. با توجه به نتایج این تحقیق پیشنهاد می شود که استفاده از مخلوط دو کود زیستی به صورت مخلوط با بستر کشت میتواند با افزایش اجزاء عملکرد گیاه، مقاومت آن را نسبت به تنش بیماری افزایش دهد

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13488_b1b350eb8468949375711f0ce00ff2d8.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 Detection and phylogenetic analysis of four important viroids from vineyards in Zanjan province ردیابی و آنالیز تبارزایی چهار ویروئید مهم آلوده کننده ‌تاکستان های استان زنجان 71 80 13502 10.22034/arpp.2021.13502 FA سحر سلامی گروه گیاهپزشکی، بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان. زنجان. ایران. رقیه مرادی گروه گیاهپزشکی، بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان. زنجان. ایران. محمد حاجی زاده گروه گیاهپزشکی، بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان. سنندج. ایران. داود کولیوند گروه گیاهپزشکی، بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان. زنجان. ایران. Journal Article 2021 09 06 Abstract Viroids are classified in two families including Avsunviroid that consists of three genera (Pelamoviroid, Avsunviroid and Elaviroid) and pospiviroid including five genera (Apscaviroid, Hostuviroid, Cocaviroid, Coleviroid and Pospiviroid). Grapevine-infecting viroids belong to the three genera in the pospiviroid family. A total of 121 symptomatic and non- symptomatic leaf and green shoot samples were collected from the main vineyards in Zanjan province to detect the important viroids infecting grapevines. Total RNAs were extracted from the samples and then cDNAs were synthesized by cDNA synthesize Kit with a random hexamer primer. Specific primers used to detect Grapevine yellow speckle viroid 1(GYSVd-1), (GYSVd-2) Grapevine yellow speckle viroid 2, (HSVd) Hop stunt viroid, Australian grapevine viroid (ASGVd) in reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR). The results revealed that the specific DNA fragments corresponding to each viroids were amplified in PCR. Percentage of infections were 14%, 16%, 20% and 22% for GYSVd-1, GYSVD-2, HSVd and ASGVd relative to total number of examined samples, respectively. Sequencing of seven selected PCR-amplified fragments showed that each newly sequenced segment was classified in a clade with the previously reported respective isolates from Iran. In addition, the most mixed infection related to HSVd and other viroids. This is the first assay to detect the four important viroids infecting vineyards form Zanjan province. چکیده ویروئیدها در دو خانواده آوسان‌ ویروئیده با سه جنسPelamoviroid) ، Avsunviroidو (Elaviroid و پوسپی‌ ویروئیده با پنج جنس (Pospiviroid, Coleviroid, Cocaviroid, Hostuviroid, Apscaviroid) طبقه بندی می‌شوند که ویروئیدهای شناخته شده انگور متعلق به سه جنس خانواده پوسپی‌ و‌یروئیده هستند. به منظور بررسی وضعیت آلودگی به ویروئیدهای انگور از تاکستان های استان زنجان نمونه‌برداری به‌صورت انتخابی از گیاهان دارای علائم مشکوک و همچنین فاقد علائم ظاهری مشخص بیماری‌های ویروئیدی انجام و در مجموع 121 نمونه گیاهی دارای علائم یا بدون علائم جمع‌آوری شد. استخراج آرانای‌کل از بافتهای برگی و آوندی صورت‌ گرفت و سپس، ساخت دیانای مکمل (cDNA) با استفاده از آغازگر تصادفی شش تایی انجام شد. آزمون نسخه برداری معکوس-واکنش زنجیره ای پلیمراز (پی سیآر) با استفاده از آغازگر اختصاصی ویروئیدهای برای ردیابی ویروئیدهای Grapevine yellow speckle viroid 1(GYSVd-1) ،(GYSVd-2) Grapevine yellow speckle viroid 2،(HSVd) Hop stunt viroid، Australian grapevine viroid (ASGVd) انجام شد و نتایج حاکی از تکثیر قطعات اختصاصی مربوط به ویروئیدهای ذکر شده به ترتیب در 16، 19، 24 و 26 نمونه (حدود 14%، 16%، 20% و 22% نسبت به کل نمونه های آزموده شده) بود. تعیین ترادف نوکلئوتیدی هفت محصول پیسیآر به صورت انتخابی وبررسی روابط تبارزائی بر اساس توالی های نوکلئوتیدی نشان‌ داد که جدایه های جدید ردیابی شده در این تحقیق با جدایه هایی که قبلاً از ایران گزارش شده اند در یک گروه تبارزایی قرار میگیرند. علاوه براین، آلودگی مخلوط ویروئیدهای مذکور نشان داد بیشترین آلودگی مخلوط مربوط به آلودگی با ویروئید کوتولگی رازک با سایر ویروئیدها در اکثر مناطق نمونه برداری شده بود. این مطالعه اولین گزارش از شناسایی ویروئیدهای مهم آلوده‌ کنندة تاکستان‌های استان زنجان بر اساس داده‌های مولکولی می باشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13502_2aa46c138c032d27b349afcff5edc2cf.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 Efficacy of copper oxychloride brands in the control of cucumber downy mildew کارایی ترکیبات تجاری قارچ‌کش‌ اکسی‌کلرور مس در کنترل بیماری سفیدک داخلی خیار 81 89 13485 10.22034/arpp.2021.13485 FA سیدرضا فانی بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران. حسین عظیمی مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. فرید بیکی مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. موسی نجفی نیا بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، جیرفت، ایران. Journal Article 2021 09 04 Abstract Downy mildew is one of the most important diseases of cucumber. The use of multi-site fungicides in disease control programs is recommended to ensure adequate crop protection and to delay the potential resistance of high-risk groups of single-site fungicides. The efficacy of 15 different copper oxychloride (WP 35%) brands of Iranian formulators with a concentration of 2 g/L, in control of cucumber downy mildew were assayed. Other treatments were two registered fungicides flopicolide + propamocarb hydrochloride SC 68.75% (Infinito) 2 ml/L and cyazofamid SC 400 (Ranman®) 0.5 ml/L with control treatment. Trials were performed in Tehran (Varamin) and Mazandaran (Amol) provinces with 16 treatments and southern Kerman province (Jiroft) with 17 treatments in a randomized complete block design with four replications. The experiments were carried out in greenhouse production systems (Varamin and Jiroft) and open field (Amol). Foliar spray began with the appearance of first symptoms of the disease and was repeated at intervals of 5 to 7 days. In Jiroft, Tehran and Mazandaran experiments, 2, 3 and 4 sprays were performed with experimental treatments, respectively. Experimental plots were evaluated at the stage of disease severity with a grade of 9 in the scoring index in control plots. Analysis of variance showed significant differences in all experiments between treatments and control. Comparison of the mean of the experiments showed that the brands of copper oxychloride had not the same effect and were divided into several statistical groups. Their efficiency was 65.9-72% in greenhouse conditions and 29-43% in open field conditions. چکیده سفیدک داخلی یکی از مهمترین بیماری های خیار است. استفاده از قارچ‌کش‌های با چند نقطه اثر در برنامه‌های کنترل این بیماری برای محافظت کافی از محصول و به تأخیر انداختن مقاومت احتمالی گروه‌های پرخطر قارچ‌کش‌های با یک نقطه اثر توصیه می‌شود. در این مطالعه کارایی 15 فرمولاسیون تجاری مختلف تهیه شده در داخل کشور از اکسی‌کلرور مس (WP 35%) با غلظت دو در هزار، در کنترل این بیماری در کنار قارچ‌کش‌های رایج فلوپیکولید + پروپاموکارب هیدروکلراید SC 68.75% (اینفینیتو®) دو در هزار و سیازوفامید SC 400 (رانمن®) 5/0 درهزار همراه با تیمار شاهد بدون سم‌پاشی در کنترل این بیماری بررسی شد. آزمایشات در استان های تهران (ورامین) و مازندران (آمل) با 16 تیمار و جنوب استان کرمان (جیرفت) با 17 تیمار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و با چهار تکرار در سیستم‌های تولید گلخانه‌ای (ورامین و جیرفت) و فضای باز (آمل) بررسی شد. محلول پاشی با مشاهده اولین علایم بیماری شروع و با فاصله 5 تا 7 روزه تکرار شد. در آزمایش های جیرفت، ورامین و آمل به ترتیب 2، 3 و 4 نوبت محلول پاشی با تیمارهای آزمایش انجام گرفت. ارزیابی کرت های آزمایشی در مرحله وقوع شدت بیماری با درجه 9 در شاخص نمرهدهی کرتهای شاهد انجام شد. تجزیه واریانس داده ها، اختلاف معنی دار آماری را در همه آزمایشات بین تیمارها و شاهد نشان داد. مقایسه میانگین داده‌های آزمایشات نشان داد ترکیبات تجاری اکسی‌کلرور مس دارای اثرات یکسان نبوده و در چند گروه آماری قرار گرفتند. کارایی آنها در کنترل بیماری در شرایط گلخانه 9/72-9/65 درصد و در شرایط مزرعه 43-29 درصد بود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_13485_969f92e76bdf91a0e36c9b65e2639a96.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 4 2021 11 22 اثرات کشندگی و زیرکشندگی امامکتین بنزوات روی Tuta absoluta Lethal and sublethal effects of emamectin benzoate on the tomato leafminer, Tuta absoluta 91 97 14162 10.22034/arpp.2021.14162 FA معصومه ضیائی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. فریبا سهرابی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران. Journal Article 2022 01 17 چکیده شب پره مینوز گوجه فرنگی،Tuta absoluta ، یکی از آفات مهم گوجه فرنگی در بسیاری از کشورها می باشد. حشره کش امامکتینبنزوات به طور گسترده برای کنترل آفات بال پولکدار بکار برده میشود ولی اطلاعات کمی درباره اثرات زیرکشندگی آن روی T. absoluta موجود است. در این مطالعه، اثرات کشندگی و زیرکشندگی امامکتین بنزوات روی T. absoluta تحت شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. زیستسنجی سمیت حاد روی لاروهای سن دوم T. absoluta با روش تماس با باقیمانده سم انجام شد. مقدار LC50 بدست آمده امامکتین بنزوات 50/14 میلی گرم ماده موثره بر لیتر پس از 24 ساعت در معرض قراردهی بود. LC10و LC30 حشره کش برای بررسی اثرات زیرکشندگی استفاده شد. حشره کش به طور معنی دار طول دوره لاوری را در غلظت LC30 افزایش داد. وزن شفیرگی، باروری و طول عمر بالغین مادهها در هر دو غلظت زیرکشنده کاهش یافت. با این حال، در بررسی اثرات زیرکشندگی، LC10 و LC30 حشره کش اثر معنی داری روی طول دوره شفیرگی، درصد تفریخ تخم و طول عمر بالغین نر نداشتند. این نتایج نشان میدهد که غلظتهای زیرکشنده امامکتین بنزوات می توانند با به تعویق انداختن دوره رشدی و کاهش تولیدمثل، اثرات منفی بر دینامیسم جمعیتT. absoluta داشته باشند. بنابراین، این حشره کش زیستی در صورت ثابت شدن کارایی در شرایط مزرعه و گلخانه می تواند در برنامه های مدیریت تلفیقی علیه T. absoluta بکار رود. Abstract Tuta absoluta is one of the most important pests of tomato in many countries. Emamectin benzoate (EB) is widely used in the control of lepidopteran pests, but there is sparse information available regarding its sublethal effects on T. absoluta. In this research, the lethal and sublethal effects of EB were investigated on T. absoluta under laboratory conditions. Acute toxicity bioassay was carried out on 2nd instar larvae using residue contact method. The LC50 value was 14.50 mg a.i. L−1, for 24 h exposure time. LC10 and LC30 of the insecticide was used for sublethal effect study. The insecticide significantly extended the larval developmental time at LC30. Pupal weight, fecundity and longevity of female adults were decreased at both tested concentrations. However, the LC10 and LC30 of the insecticide had no significant effects on pupal period, egg hatchability, and male adults’ longevity at sublethal effect study. These results suggest that the sublethal effects of EB might affect pest population dynamics significantly by delaying its development, and decreasing its reproduction. Hence, this bioinsecticide can be used in integrated pest management program of T. absoluta if its efficacy proven under the field and greenhouse conditions.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_14162_568d791a901b1a2929295722e71ce103.pdf