دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 9 2 2020 08 22 Study on differential expression of HaRIC-B gene and MYB-related transcription factor in sunflower-Sclerotinia pathosystem بررسی تغییرات بیان ژن HaRIC_B و عامل رونویسی از تیپ MYB در پاتوسیستم آفتابگردان-اسکلروتینیا 1 14 11139 FA نوش آفرین بروکانومادلو دانشجوی سابق کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی کشاورزی، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاوزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین. ایران. رامین حسینی دانشیار، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاوزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین. ایران. رضا درویش زاده استاد، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه ارومیه. Journal Article 2020 09 16 Abstract Basal stem rot caused by Sclerotinia sclerotiorum is considered the most important fungal disease of sunflower in Iran. Application of resistant genotypes is one of economic strategies for the disease management. Recently, in association mapping for resistance to sclerotinia rot disease in sunflower, a significant relationship has been observed between the lower Sclerotinia-induced necrosis and HaRIC_B gene expression. On the other hand, expression of defense genes is highly regulated by transcription factors. In this study, using real time PCR technique, the expression level of HaRIC_B gene and MYB-related transcription factor were studied in partial resistant (LC1064C/ 8*A) and susceptible (SDR19) lines of sunflower inoculated with the S. sclerotiorum isolate A37. In studying the expression pattern of HaRIC_B gene in two lines, it was seen that the expression pattern in the LC1064C/8*A line was increased regularly from one sampling time to another and the expression rate at any time was more in LC1064C/8*A line than SDR19. Comparison of HaRIC_B gene expression and MYB-related transcription factor revealed a reasonable relationship between the expression level of both genes, especially in the LC1064C/8*A ine. This finding highlight the possible major role of MYB-related transcription factor in stimulating HaRIC_B gene expression and consequently inducing resistance to Sclerotinia in sunflower which, of course, needs further investigation. By confirming the resistance of the LC1064C/8*A line to Sclerotinia at the molecular level, this line could potentially be used in the production of resistant hybrid cultivars in conventional plant breeding programs. چکیده پوسیدگی اسکلروتینیایی یقه ساقه که توسط قارچ Sclerotinia sclerotiorum ایجاد میشود، یکی از مهم‌ترین بیماری‌های قارچی آفتابگردان در ایران به شمار میرود. استفاده از ژنوتیپهای متحمل به بیماری یکی از اقتصادیترین روش‌های مقابله با بیماری است. اخیرا در مکان یابی ارتباطی برای مقاومت به بیماری پوسیدگی اسکلروتینیایی در آفتابگردان، ارتباط معنی داری بین بروز کمتر نکروز ناشی از اسکلروتینیا و بیان ژن HaRIC_B مشاهده شده است. از طرف دیگر، بیان ژن های دفاعی به شدت توسط عوامل رونویسی تنظیم میگردند. در این پژوهش، میزان بیان ژن‌ HaRIC_B و عامل رونویسی از تیپ MYB در لاین های LC1064C/8*A (جزئی مقاوم) و SDR19 (حساس) آفتابگردان بعد از آلودگی با جدایهی A37 قارچ عامل بیماری Sclerotinia با روش واکنش زنجیره ای پلی مراز در زمان واقعی بررسی شد. در بررسی الگوی بیان ژن HaRIC_Bدر دو لاین مورد مطالعه مشاهده شد که میزان بیان ژن در لاینLC1064C/8*A با گذشت زمان بعد از آلودگی با قارچ عامل بیماری رفته رفته افزایش یافته است. همچنین در مقایسه بیان ژن در 2 لاین دیده شد میزان بیان در لاینLC1064C/8*A در مقایسه با لاین SDR19 در هر یک از زمان های بعد از آلودگی بیشتر است. در مقایسه الگوی بیان ژن HaRIC_B و عامل رونویسی از تیپ MYB ، یک ارتباط منطقی بین میزان بیان دو ژن مخصوصا در ژنوتیپ LC1064C/8*A مشاهده شد. بنابراین احتمالاً عامل رونویسی از تیپ MYB در تحریک بیان ژن HaRIC_B و بنابراین در القاء مقاومت به پوسیدگی اسکلروتینیایی در آفتابگردان موثر باشد که البته نیاز به بررسی های بیشتر دارد. با تایید مقاومت لاین LC1064C/8*A در مقابل عامل بیماری اسکلروتینیا در سطح مولکولی، میتوان بالقوه از لاین مذکور در تولید ارقام هیبرید مقاوم در اصلاح نباتات متداول استفاده نمود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_11139_cfa05fdf5b61588e76efc45d1791c479.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 9 2 2020 08 22 Evaluation of bean genotypes resistance to Two spotted spider mite, tssm, Tetranychus urticae Koch under field and greenhouse conditions ارزیابی مقاومت لاین های جدید لوبیا به کنه تارتن دو لکه ای در شرایط مزرعه ای و گلخانه ای 15 30 11140 FA صدیقه اشتری بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اراک. ایران مظاهر یوسفی بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اراک. ایران. حمیدرضا دری بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اراک. ایران. Journal Article 2020 09 16 Abstract Two spotted spider mite,Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae)isone of the most important pests of beans that large amount of acaricides are used to control it every year.The experiment was conducted to evaluate the resistance of 11 bean genotypes (KS-21494, KS-21493, KS-21492, KS-21498, KS-21517, KS-21529) and red (Dadfar cultivar, KS-31287 and KS-31286) to two-spotted spider mite at Khomein Bean Research Station during 2017 and 2018. This study was conducted in the randomized complete block design with three replications and in two experiments with spraying and without spraying in field and greenhouse conditions. Resistance mechanisms (tolerance, antibiosis and antixenosis) and plant resistance index were determined in greenhouse conditions. Sampling was performed by selecting 10 plants from each plot randomly and two leaves from the bottom and the top, then the density and damage of the pest were evaluated in the selected samples. Pest life stages including eggs and active stages (larvae, nymphs and adults) were counted and recorded. The results of this study showed that there was a significant difference among the cultivars and genotypes of beans in yield and its components and the population and damage of two-spotted spider mite. The results of comparing the means showed that the highest and lowest density of two-spotted spider mite eggs were observed in Sadri cultivar and KS-21517 genotype with 198.55 and 41.95, respectively. The highest and lowest yield were recorded 2437 kg/ha and 1221 kg/h on KS-31287 and KS-21529, respectively. KS-31286, KS-21492 and Dadfar were selected as tolerant genotypes and cultivar to two-spotted spider mite with damage scale of 3.6, 4 and 3.8, respectively. Antibiosis resistance mechanism was recorded on Dadfar and genotype KS-31286 with 18.4 and 15.2 adult mites, respectively. The antixenosis mechanism was recorded on genotype KS-31286 and Dadfar cultivar with 1.8 and 1 adult mites, respectively. The results of the calculation of the plant resistance index to two-spotted spider mite showed that the genotype KS-31286 and Dadfar cultivars had the highest resistance index at 9.09 and 14.28, respectively. Therefore, Dadfar cultivar is recommended in the first priority and genotype KS-31286 in the second priority for cultivation in the region. KS-31287 genotype was not selected as resistant genotype due to low plant resistance index despite high yield. چکیده کنهی تارتن دولکه ایTetranychus urticae (Koch) (Acari: Tetranychidae) ، یکی از آفات مهم لوبیا است که همه ساله مقدار زیادی حشره کش برای کنترل آن مصرف میشود. به منظور بررسی مقاومت لاین های جدید لوبیا به کنهی تارتن دو لکه ای آزمایشی به مدت دو سال (1396 و 1397) در ایستگاه تحقیقات لوبیای خمین اجرا شد. یازده لاین لوبیا به همراه رقم صدری (شاهد) درقالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو آزمایش همراه با انجام سم پاشی و بدون سم پاشی مورد بررسی قرار گرفت. صفات مورد بررسی شامل تغییرات جمعیت، عملکرد و اجزای آن بود. سپس جهت محاسبهی مکانیسم های مقاومت (تحمل، آنتی بیوز و آنتی زنوز) و تعیین شاخص مقاومت گیاهی آزمایشات در گلخانه و در 5 تکرارانجام شدند. مقایسات میانگین با آزمون توکی انجام شد. صفات مورد بررسی شامل تغییرات جمعیت، عملکرد و اجزای آن و مکانیسم های مقاومت بود. برای نمونه برداری، از هر کرت 10 بوته به طور تصادفی انتخاب و از هر بوته نیز فقط دو برگ یکی از پایین و دیگری از بالای آن انتخاب و نمره دهی شدند. مراحل زندگی آفت شامل تخم و مراحل فعال کنه (لارو، پوره و بالغ) شمارش و ثبت شد. نتایج نشان داد که بین لاین ها و رقم از نظر عملکرد و اجزای آن و جمعیت کنهی تارتن اختلاف معنی داری در سطح آماری یک و پنج درصد وجود داشت. به طوریکه بیشترین و کمترین جمعیت کنهی تارتن دو لکه ای در همه مراحل به ترتیب در رقم صدری و لاین 21517 KS-مشاهده شد. لاین 31287KS- دارای بیشترین عملکرد به میزان 2437 کیلوگرم در هکتار بود وکمترین عملکرد دانه به میزان1221 کیلوگرم در هکتار مربوط به لاین 21529 KS-بود. لاین های 31286KS-،21492KS- و رقم دادفر به ترتیب با مقیاس خسارت 6/3، 4 و 8/3 به عنوان لاین ها و رقم متحمل به خسارت کنهی تارتن دو لکه ای انتخاب شدند. رقم دادفر و لاین 31286KS- به ترتیب با 4/18 و 2/15 عدد کنهی بالغ در یک دوره رشدی دارای مکانیسم مقاومت از نوع آنتی بیوز بودند. لاین 31286KS- و رقم دادفر به ترتیب با 8/1 و 1 عدد کنهی بالغ دارای مکانیسم آنتی زنوز بودند. نتایج حاصل از محاسبه شاخص مقاومت گیاهی که در گلخانه انجام گردید، نشان داد که لاین 31286 KS-و رقم دادفر دارای شاخص مقاومت بالایی به ترتیب به میزان 09/9 و 28/14 نسبت به کنهی تارتن دو لکه ای است. بنابراین رقم دادفر در اولویت اول و لاین 31286 KS-در اولویت دوم جهت کشت در منطقه توصیه می شوند. لاین31287KS- علیرغم داشتن عملکرد بالا، به دلیل شاخص مقاومت گیاهی پایین به عنوان لاین مقاوم انتخاب نشد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_11140_70f59f9cba5e93abeaf6a5c24a0c018e.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 9 2 2020 08 22 Identification of New Sources of Resistance to Zymoseptoria tritici Blotch in Genotypes of Spring Bread Wheat شناسایی منابع جدید مقاومت به بیماری لکه برگی سپتوریایی در ژنوتیپ‌های گندم نان بهاره 31 43 11141 FA معصومه خیرگو دانشجوی دکتری بیماری شناسی گیاهی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل. ناصر پنجه که دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل. فاختک طلیعی استادیارگروه تولیدات گیاهی، دانشگاه گنبد کاووس. Journal Article 2020 09 16 Abstract Use of resistant cultivars is an effective way to manage Zymoseptoria tritici blotch. This study was performed to identify new sources of resistance to among 135 wheat genotypes. Genotypes were cultivated in the Augment design and at the research field of Aliabad Katoul Agricultural high school. Artificial contamination of genotypes was done by spreading infected leaves and inoculating with pathogenic fungal spore suspension. The notes were taken five times, seven days apart. Cluster analysis categorized genotypes into four groups. Genotypes 51, 68, 79 (Shiraz), 85, 87, 89, 97, 110, 115 (Narin), 116, 123 (Mehregan) and 130 were classified in group three (resistant). This group had the lowest area under disease progress curve and showed high resistance to disease. Little frequency of genotypes in two susceptible (four) and resistant (three) groups showed that this trait was controlled by several genes with additive epistasis. Therefore, gene pyramiding and selection in early generations can be effective. Resistance genotypes identified in this study can be used in breeding programs for the pyramiding of resistance genes or backcross methods. چکیده استفاده از ارقام مقاوم به عنوان روشی موثر در مدیریت بیماری لکه برگی سپتوریایی گندم می‎باشد. این پژوهش به منظور شناسایی منابع جدید مقاومت به بیماریلکه برگی سپتوریایی در بین تعداد 135 ژنوتیپ گندم انجام شد. ژنوتیپ‌های گندم در قالب طرح آگمنت و در مزرعه پژوهشی هنرستان کشاورزی علی‎آباد کتول کشت شدند. آلودگی مصنوعی ژنوتیپ‌ها با پخش کردن برگ‌های آلوده و مایهزنی با سوسپانسیون اسپور قارچ بیمارگر انجام شد. یادداشت برداری از بیماری پنج نوبت و به فاصله هفت روز صورت گرفت. تجزیه کلاستر، ژنوتیپ‌ها را در چهار گروه قرار داد. ژنوتیپ‌های شماره 51، 68، 79 (شیراز)، 85، 87، 89، 97، 110، 115 (نارین)، 116، 123 (مهرگان) و 130 در گروه سه (مقاوم) قرار گرفتند. این گروه کمترین سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری را داشت و به بیماری مقاومت بالایی نشان داد. فراوانی اندک ژنوتیپ‌ها در دو گروه حساس (گروه چهار) و مقاوم (گروه سه) نشان داد که این صفت توسط چند ژن با اثرات متقابل افزایشی کنترل می‌شود. بنابراین هرم بندی ژن‌ها و انتخاب در نسل‌های اولیه می‌تواند موثر باشد. از ژنوتیپ‌های مقاوم شناسایی شده در این پژوهش می‌توان در برنامه‌های اصلاحی به منظور هرمی کردن ژن‌های مقاومت به سپتوریا و یا تلاقی‌های برگشتی استفاده کرد.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_11141_6561d50b31dadd3032fe36d866fcb097.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 9 2 2020 08 22 Evaluation of the Effects of Thorne-apple and Henbane on Egg Hatching and Mortality of Juveniles of Meloidogyne javanica بررسی آزمایشگاهی تاثیر دو گیاه داتوره و بنگ‏دانه در تفریخ تخم و مرگ و میر لاروهای نماتد Meloidogyne javanica 45 60 11142 FA نگین اسکندرزاده دانشجوی کارشناسی ارشد بیماری‏شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان شلاله مصلحی استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان ناهید واعظ استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان Journal Article 2020 09 16 Abstract The root-knot nematodes (Meloidogyne spp.) are the most important group of plant parasitic nematodes in terms of economic damage to agricultural products. Biological control is one of the new and environmentally friendly methods to control of these pathogens. One way of biological control of nematodes is the use of anti-nematode plants. In the present study, the effect of Datura stramonium, Datura metel and Hyoscyamus niger extracts was evaluated against native nematode population of Meloidogyne javanica. Evaluations were based on the effect of extracts on nematode egg hatching and mortality of second stage juveniles (J2s) in laboratory conditions. For this purpose, the plants were cultured in the phytotron and the leaves of grown plants were harvested and dried. The aquatic extracts of powdered leaves (1gr to 30ml) were prepared and different concentrations of each extract were used to evaluate the rate of hatching and mortality of J2s. In terms of the effect of extracts on nematode egg hatching, all three plants were had inhibitory effects. High concentrations of the extract was more effective, so that the 50% concentration had the best effect in reducing hatching and the concentration of 25% had also good effect. The effect of extracts on the mortality of J2s was also significant, and all three plants, caused a significant percentage of J2 mortality compared with control, especially at higher concentrations. Of these, the concentration of 25% of all three plants had an appropriate inhibitory effect on J2s death. In another experiment, the effect of these extracts on seed germination of tomato (Super Strain B) was examined. Different concentrations of extracts were placed in sterile petri dishes covered with sterile filter paper and the seeds were placed inside them. The percentage of seed germination was recorded within a week. In general, it can be said that the extract of the plants had no negative effect on the germination of tomato seeds. چکیده نماتدهای گره ریشه (Meloidogyne spp.) از نظر خسارت اقتصادی به محصولات کشاورزی، مهمترین گروه نماتدهای انگل گیاهی میباشند. کنترل زیستی یکی از روشهای نوین و محیط زیست دوستانه برای کنترل آنها است. یکی از راه‏های کنترل زیستی نماتدها، استفاده از گیاهانی با ویژیگی‏های ضدنماتدی است. در پژوهش حاضر، تاثیر عصاره‏های دو گونه از گیاه داتوره (Datura stramonium، Datura metel) و بنگدانه (Hyoscyamus niger) در برابر جمعیت بومی نماتد گره ریشه گونه Meloidogyne javanicaمورد بررسی قرار گرفت. ارزیابی‏ها بر اساس تاثیر عصاره‏ها در تفریخ تخم نماتد و مرگومیر لارو سن دو در شرایط آزمایشگاهی بود. بدین منظور گیاهان مورد آزمایش در فیتوترون آزمایشگاه کشت شده و پس از رشد کامل، برگ‏های آن‏ها برداشت و خشک شدند. از برگ‏های پودر شده، عصاره‏های آبی 30 به 1 تهیه شده و غلظت‏های مختلفی از هر کدام از عصاره‏ها برای بررسی میزان تفریخ تخم و مرگ و میر لارو سن دو استفاده گردید. از نظر تاثیر عصاره‏ها در تفریخ تخم نماتد، هر سه گیاه به درجاتی در بازدارندگی تفریخ تخم نماتد تاثیر داشتند. با افزایش غلظت عصاره این تاثیرگذاری نیز بیشتر بود و غلظت 50 درصد عصاره 30 به 1 بهترین تاثیر را در کاهش تفریخ تخم داشته و غلظت 25 درصد نیز تاثیرگذاری خوبی داشت. تاثیر عصاره‏ها بر روی مرگ و میر لاروهای سن دوم نماتد نیز قابل توجه بوده و هر سه گیاه به ویژه در غلظت‏های بالاتر سبب مرگ و میر درصد قابل توجهی از لاروها در مقایسه با شاهد شدند. از این میان غلظت 25 درصد عصاره 30 به 1 هر سه گیاه تاثیر خوبی در مرگ لاروها داشت. در آزمایشی دیگر بررسی تاثیر این عصاره‏ها در میزان جوانه‏زنی بذر رقم حساس گوجه‏فرنگی (Super Strain B) مورد بررسی قرار گرفت. غلظت‏های مختلف عصاره‏های گیاهان در داخل پتری‏های استریل پوشانده شده با کاغذ صافی استریل ریخته شده و بذور در داخل آن‏ها چیده شده و درصد جوانه‏زنی تا یک هفته ثبت گردید. با در نظر گرفتن مجموع نتایج، تقریبا می‏توان گفت که عصاره هیچ‏کدام از گیاهان تاثیر منفی در جوانه‏زنی بذور گوجه‏فرنگی نداشت.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_11142_963bd4376703aa90014d7da97d91d127.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 9 2 2020 08 22 Impact of Different Diets on Some Biological and Physiological Parameters in the Helicoverpa armigera (Hübner,1808) (Lepidoptera: Noctuidae) تاثیر رژیم های غذایی مختلف بر چند فراسنجه زیستی و فیزیولوژیک کرم غوزه ی پنبه)(Lepidopter: Noctuidae) 1808(Hübner, Helicoverpa armigera 61 74 11149 FA سنا نجات دانشجوی ارشد حشره شناسی کشاورزی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. رضا فرشباف استاد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. شبنم عاشوری پژوهشگر فرادکتری حشره شناسی کشاورزی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز. Journal Article 2020 09 19 Abstract In current research, the effect of four artificial diets containing cowpea, red kidney bean, navy bean and corn seed flour on protein content of 4 th instars whole body; 5 thand 6 thinstars larval and pre-pupal gut and fat bodies; and pupal whole body of the cotton bollworm (Helicoverpa armigera Hübner), were investigated. Also, the effect of different diets on the digestive α-amylase and pectinase was studied. Protein patterns were also compared using SDS-PAGE. According to the results, the lowest amount of protein in 4 thinstars whole body and 5 thinstars gut and fat bodies was seen in corn as diet and highest one was in navy bean diet. Insects reared on the corn as diet did not developed to 6 th larval stage during the experiment. Except for the protein content of 6th instars fat bodies, no significant differences were observed in the other treatments of the 6th instars and pre-pupa. The lowest amount of pupal protein was found in red kidney bean diet and the highest one was in navy bean diet. Due to the decrease in protein content in different diets, insect weight and the activity of digestive α-amylase and pectinase were also affected and significant differences were observed. The least weight and activity of enzymes were recorded in corn diet. Diferences in the amount of protein was also detected in SDS-PAGE. Consequently, artificial diets of corn and red kidney bean are not suitable for this insect rearing and white bean and cowpea are reported as appropriate diets. چکیده در این مطالعه، تاثیر چهار رژیم غذایی مصنوعی حاوی آرد لوبیا چشمبلبلی، لوبیا قرمز، لوبیا سفید و ذرت بر تغییرات میزان پروتئین کل لاروهای سن چهارم، رودهها و اجسام چربی لاروهای سنین پنجم و ششم و پیششفیرهها و نیز پروتئین کل شفیرهها و همچنین بر میزان فعالیت آنزیمهای آلفا- آمیلاز و پکتیناز گوارشی کرم غوزهی پنبه، Helicoverpa armigera Hübner، مورد مطالعه قرار گرفت. الگوهای پروتئینی با الکتروفورز ژل پلیآکریلآمید واسرشتگر نیز مقایسه شدند. براساس نتایج به دست آمده، کمترین میزان پروتئین در تمام بدن لاروهای سن چهارم و روده و اجسام چربی لاروهای سن پنجم در رژیم حاوی ذرت و بیشترین میزان آن در رژیم حاوی لوبیا سفید بود. حشرات پرورش یافته روی رژیم حاوی ذرت در مدت آزمایش وارد سن ششم لاروی نشدند. به غیر از پروتئین اجسام چربی لارو سن ششم، در بقیهی تیمارهای سنین ششم و پیششفیره، تفاوت معنیداری در رژیمهای مختلف مشاهده نشد. کمترین میزان پروتئین شفیره، در رژیم حاوی لوبیا قرمز و بیشترین میزان آن در رژیم حاوی لوبیا سفید مشاهده شد. با توجه به کاهش پروتئین در رژیمهای مختلف، وزن لاروها و فعالیت آلفا- آمیلاز و پکتیناز گوارشی نیز بهطور معنیداری تحت تاثیر قرار گرفت. کمترین وزن لاروها و فعالیت آنزیمهای مذکور در رژیم حاوی ذرت ثبت شد. کاهش یا افزایش میزان پروتئین در آزمایشها، در تصاویر مربوط به ژلهای پلیآکریلآمید نیز قابل مشاهده بود. در کل، رژیمهای غذایی مصنوعی حاوی ذرت و لوبیا قرمزرژیم مناسبی برای پرورش این حشره نبودند ولی رژیمهای حاوی لوبیا سفید و لوبیا چشمبلبلی رژیم مناسبی برای این حشره گزارش میشوند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_11149_169f29ba7f557ea797f706873a9b71b7.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 9 2 2020 08 22 Investigation of seedling resistance of CIMMYT wheat germplasm to Puccinia graminis f. sp. tritici races بررسی مقاومت گیاهچه‌ای در ژرم‌پلاسم گندم سیمیت (CIMMYT) نسبت به نژادهای قارچ Puccinia graminis f. sp. tritici 75 87 11150 FA علی عمرانی استادیار پژوهش، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران. منوچهر خدارحمی استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. رامین روح پرور استادیار بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان‌شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز، ایران. Journal Article 2020 09 19 Abstract Stem or black rust caused by Puccinia graminis f. sp. tritici (Pgt) is one of the most destructive wheat diseases in the world, including Iran. Investigation of virulence factors on wheat resistance genes, identification of resistance sources to stem rust among host genotypes and determination of effective resistance genes in resistant wheat genotypes are the requirements of using genetic resistance (production of resistant cultivars) as the most efficient and healthy way to control this disease. To assess the seedling resistance of 30 wheat genotypes, which produced CIMMYT Center (International Maize and Wheat Improvement Center), and introduced as resistance sources to stem rust was investigated with six different Pgt races base on randomized complete block design with three replications. Race analysis of Pgt isolates was done to identify of their virulence on resistance genes (Sr) of stem rust at the greenhouses of the cereal section of the Seed and Plant Improvement Institute. The results indicated that the races were TKTTF, TTTTF, PKSTC, TTRTF, TKSTF and PTRTF. Genotypes carrying the genes Sr22, Sr24, Sr26, Sr31, Sr32, Sr33 and Sr40 were resistance against all the Pgt races, and are introduced as the differential cultivars with effective Sr resistance genes. Genetic resistance components including infection type and latent period for each genotype were recorded under greenhouse conditions. The results of the genetic resistance components showed the existence of phenotypic variation in the response of genotypes to stem rust races. Resistant genotypes identified in this study (genotypes 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 14, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 25, 26, 27, 28 and 29) can be used as seedling resistance resources in national wheat breeding programs for genetic resistance to stem rust in different climates of the country. چکیده زنگ ساقه یا سیاه با عامل قارچی (Pgt) Puccinia graminis f. sp. tritici یکی از خسارتزاترین بیماریهای گندم در جهان و از جمله ایران بهشمار میرود. بررسی پرآزاری (Virulence) عامل بیماری بر روی ژنهای مقاومت گندم، شناسایی منابع مقاومت به زنگ ساقه و تعیین ژنهای مقاومت موثر موجود در ژنوتیپهای مقاوم، از ملزومات استفاده از مقاومت ژنتیکی (تولید ارقام مقاوم) بهعنوان کارآمدترین و سالمترین روش کنترل این بیماری‌ محسوب میشود. در این پژوهش، مقاومت گیاهچه‌ای30 ژنوتیپ گندم تولید شده در مرکز سیمیت (CIMMYT) معرفی شده بهعنوان منابع مقاومت به زنگ ساقه، نسبت به شش نژاد‌ متفاوت Pgt در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا جدایه‌های قارچ مورد استفاده در گلخانههای زنگ بخش غلات موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر تعیین نژاد شدند و پرآزاری آن‌ها روی ژن‌های مقاومت به زنگ ساقه موجود در مجموعه ارقام افتراقی شناسایی گردید. بر همین اساس نژادها بهصورت TKTTF، TTTTF، PKSTC، TTRTF، TKSTF و PTRTF تعیین گردیدند. ژنوتیپهای حامل ژنهای Sr22، Sr24، Sr26، Sr31، Sr32، Sr33و Sr40 با ایجاد واکنش مقاومت نسبت به تمام نژادهای مورد مطالعه قارچ بیمارگر، بهعنوان ارقام افتراقی دارندهی ژنهای مقاومت موثر معرفی میگردد. اجزای مقاومت ژنتیکی اندازهگیری شده در شرایط گلخانه برای غربال ژنوتیپهای مقاوم شامل تیپ آلودگی و دورهی کمون بود. نتایج حاصل از بررسی اجزای مقاومت ژنتیکی، وجود تنوع فنوتیپی در واکنش ژنوتیپ‌ها نسبت به نژادهای زنگ ساقه را نشان داد. از ژنوتیپهای مقاوم شناسایی شده در این مطالعه (ژنوتیپهای شماره 4، 5، 6، 7، 8، 9، 11، 13، 14، 16، 17، 18، 20، 21، 22، 25، 26، 27، 28 و 29) میتوان بهعنوان منابع دارندهی مقاومت گیاهچهای در برنامههای ملی به‌نژادی گندم برای مقاومت ژنتیکی به زنگ ساقه در اقلیمهای مختلف کشور استفاده نمود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_11150_323370d3a8c8aa0091f0cf0c2e12948a.pdf

دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 9 2 2020 08 22 Efficacy of Cyazofamid and Pyraclostrobin+ Dimethomorph Fungicides in the Control of Cucumber Downy Mildew کارایی قارچ کش های سیازوفامید و پیراکلواستروبین + دی‌متومورف در کنترل بیماری سفیدک کرکی خیار 89 97 11151 FA سیدرضا فانی بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران حسین عظیمی مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران فرید بیگی مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران Journal Article 2020 09 19 Abstract Downy mildew is the most important disease of cucumber. Efficacy of the fungicides Cyazofamid (Regnant® SC 20%) and Pyraclostrobin + Dimethomorph (Pyradim® DF 18.7%), in controlling cucumber downy mildew disease were assessed in Tehran and Mazandaran provinces in a Randomized Complete Block Design (RCBD) with 10 treatments and four replications. Treatments included the Regnant fungicide at three concentrations of 0.5, 0.6 and 0.75 ml/L and the Pyradim fungicide at three concentrationse of 0.25, 0.3 and 0.35 ml/L as target fungicides and Propamocarb hydrochloride + Fluopicolide (Infinito® SC 68.75%) 2ml/L and Cyazofamid (Ranman® SC 400) 0.5 ml/L as standard fungicides including two controls as with and without water spray. The combined Analyses of Variance (ANOVA) revealed a significant diference between treatments at level of 1%, but no significant difference was detected between locations and treatment × location intractions. Means comparison based on Duncan Multiple Range Test revealed that the Ranman® and Infinito® fungicides together with the Regnant at the dose of 0.75 ml/L decreased disease severity by 79.1, 72.8 and 71.9% compared to water spray treatment (control), respectively. On the contrary, the fungicides Regnant at the dose of 0.5 ml/L and Pyradim at the concentrations of 0.25 and 0.3 ml/L decreased disease severity by 46.7, 46.7 and 43.2% showing the lowest efficacy compared to water spray treatment (control), respectively.. Based on the results, the concentrations 0.6 and 0.75 ml/L of the Regnant and the dose of 0.35 ml/L of the Pyradim fungicides are recommended as the proper concentrations for control of the disease with 7-10 days intervals. چکیده سفیدک کرکی یکی از مهمترین بیماری‌های خیار است. کارایی قارچ‌کش‌های سیازوفامید (رگنانت® SC 20%) و پیراکلواستروبین + دیمتومورف (پیرادیم® DF 18.7%) در پیش‌گیری از بیماری سفیدک کرکی در آزمایش‌هایی در استان‌های تهران و مازندران در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 10 تیمار و چهار تکرار بررسی شد. تیمارها شامل غلظتهای 5/0، 6/0 و 75/0 در هزار از قارچ‌کش رگنانت، غلظتهای 25/0، 3/0 و 35/0 درهزار از قارچ‌کش پیرادیم به عنوان قارچ‌کش‌های هدف، قارچ‌کش‌های فلوپیکولید + پروپاموکارب هیدروکلراید (اینفینیتو® SC 68.75%) دو درهزار و سیازوفامید (رانمن® SC 400 ) 5/0 درهزار به عنوان قارچ‌کش‌های مرجع همراه با شاهدهای آب‌پاشی و بدون آّب‌پاشی بودند. تجزیه واریانس مرکب نشان داد بین تیمارها اختلاف معنی‌داری در سطح 1% وجود دارد ولی بین مکان‌های آزمایش و نیز اثر متقابل تیمار × مکان اختلاف معنی‌دار آماری وجود ندارد. مقایسه مرکب میانگین درصد شدت بیماری تیمارها به روش آزمون چند دامنه‌ای دانکن نشان داد رانمن و اینفینیتو به عنوان قارچ‌کش‌های مرجع و غلظت 75/0 درهزار قارچ‌کش رگنانت به ترتیب با 1/79، 8/72 و 9/71 درصد اثربخشی نسبت به شاهد محلول‌پاشی با آب بیشترین تأثیر را در کنترل بیماری داشتند. در این مقایسه غلظت 5/0 درهزار از قارچ‌کش رگنانت و غلظتهای 25/0 و 3/0 درهزار از قارچ‌کش پیرادیم به ترتیب با 7/46، 7/46 و 2/43 درصد اثربخشی کمترین تأثیر را در بین تیمارهای قارچ‌کش‌های هدف داشتند. بر اساس نتایج این تحقیق، غلظتهای 6/0 و 75/0 درهزار از قارچ‌کش رگنانت و غلظت 35/0 درهزار از قارچ‌کش پیرادیم با فاصله سمپاشی 10-7 روز، غلظتهای ترجیحی برای کنترل بیماری هستند.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_11151_307936095e39293f1c35c9006341174f.pdf