دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 7 3 2018 11 22 Distribution and Population density of Safflower Pests and their Natural Enemies in Isfahan Province, Iran پراکنش و تراکم جمعیت آفات گلرنگ و دشمنان طبیعی آن‌ها در استان اصفهان 91 101 8332 FA محمدرضا نعمت اللهی استادیار بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران. محمدرضا باقری استادیار بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران. Journal Article 2018 12 25 Abstract Population density of safflower pests and their natural enemies were studied in 14 selected fields, in main cultivation regions for spring and summer safflower of the province, using different sampling techniques, such as insitu counts, sweeping and rearing of adult insects, and considering plant phonology. In total 23 species of pests and 9 species of natural enemies were collected, which the most important ones were as follows. A) Pests feeding bolls: Acanthiophilus helianthi, Chaetorellia carthami (Dip., Tephritidae); Larinus flavescens, L. liliputanus (Col., Curculionidae); Oxycarenus palens, O. hyalipennis (Hem., Lygaeidae) Species 1 to 4 are feeding inside the bolls and species 5 and 6 feeding outside the bolls. The pests, except C. carthami were distributed in different regions of the province. The highest infestation percentage of bolls to A. helianthi, Larinus spp. and Oxycarenus spp. were in the regions of Isfahan (15.9), Aran va Bidgol (3.5) and Isfahan (12). B) Pests feeding on other parts of the plant: Uroleucon compositae (Hem., Aphididae); Neoaliturus fenestratus (Hem., Cicadellidae); Chromatomyia horticola (Dip., Agromyzidae) The pests were distributed in different regions of the province. The highest infestation to these pests were in the regions of Ardestan (300 per 10 cm of terminal branch), Isfahan (18 per 100 sweeping net) and Ardestan (11.2 per 10 1 m2 square). c) Natural enemies of the pests: Antistrophoplex conthurnatus (Hym., Torymidae); Bracon hebetor (Hym., Braconidae); Pachyneuron concolor (Hym., Peteromalidae),Lysiphlebus fabarum (Hym., Braconidae); Pachyneuron concolor (Hym., Pteromalidae); Coccinella septempunctata, Hippodamia variegate (Col., Coccinellidae) Species 1 to 3 are parasitoids of safflower shoot fly, species 4 and 5 are parasitoids of the aphids and species 6 and 7 are coccinelid predators of the aphids. The highest population density of three groups were in the regions of Isfahan (20 per 100 bolls), Ardestan (3.5 per 100 bolls) and Ardestan (16 per 100 sweeping net). چکیده در این مطالعه تراکم جمعیت حشرات آفت و دشمنان طبیعی آن‌ها در 14 مزرعه منتخب در مناطق عمده‏ی کشت گلرنگ بهاره و تابستانه استان، با استفاده از روش‌های مختلف نمونهبرداری، ازجمله شمارش درجا، تور حشره‌گیری و پرورش حشرات کامل و بر اساس فنولوژی گیاه بررسی شد. در این تحقیق درمجموع 23 گونه آفت و 9 گونه دشمن طبیعی جمع‌آوری ‌شد که مهم‌ترین آن‌ها به شرح زیر میباشند. الف) آفاتی که از قوزه تغذیه می‌کنند: Acanthiophilus helianthi, Chaetorellia carthami (Dip., Tephritidae); Larinus flavescens, L. liliputanus (Col., Curculionidae); Oxycarenus palens, O. hyalipennis (Hem., Lygaeidae) گونه‌های 1 تا 4 از داخل قوزه و گونه‌های 5 و 6 از بیرون قوزه تغذیه می‌کنند. این حشرات به‌استثنای C. carthami در مناطق مختلف استان انتشار دارند. حداکثر درصد آلودگی قوزه ها به A. helianthi، Larinus spp. و Oxycarenus spp. به ترتیب در مناطق اصفهان (9/15)، آران و بیدگل (5/3) و اصفهان (12) بود. ب) آفاتی که از سایر اندام‌های گیاه تغذیه می‌نمایند: Uroleucon compositae (Hem., Aphididae); Neoaliturus fenestratus (Hem., Cicadellidae); Chromatomyia horticola (Dip., Agromyzidae) این آفات در مناطق مختلف استان انتشار دارند. حداکثر آلودگی به این آفات به ترتیب در مناطق اردستان (300 عدد در 10 سانتیمتر انتهایی شاخه)، اصفهان (18 عدد در 100 تور) و اردستان (2/11 بوته آلوده در 10 کادر یک مترمربعی) بود. ج) دشمنان طبیعی آفات: Antistrophoplex conthurnatus (Hym., Torymidae); Bracon hebetor (Hym., Braconidae); Pachyneuron concolor (Hym., Peteromalidae),Lysiphlebus fabarum (Hym., Braconidae); Pachyneuron concolor (Hym., Pteromalidae); Coccinella septempunctata, Hippodamia variegate (Col., Coccinellidae) گونه‌های 1 تا 3 پارازیتوئید مگس گلرنگ، گونه‌های 4 و 5 پارازیتوئید شته‌ها و گونه‌های 6 و 7 کفشدوزک‌های شکارگر شته‌ها می‌باشند. حداکثر تراکم جمعیت این سه گروه به ترتیب در مناطق اصفهان (20 عدد در 100 قوزه)، اردستان (5/3 عدد در 100 قوزه) و اردستان (16 عدد در 100 تور) بود.

https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_8332_6857507a7c749bc5d82722d5701fae9e.pdf