دانشگاه تبریز پژوهش های کاربردی در گیاهپزشکی 2383-1855 10 2 2021 06 22 Using different statistical tools to model spatial distribution of Adelphocoris lineolatus in alfalfa fields استفاده از ابزارهای آماری مختلف برای مدل‌سازی پراکنش فضایی سن سبز Adelphocoris lineolatus در مزارع یونجه 1 9 12748 10.22034/arpp.2021.12748 FA مهسا قهرمانی گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. رقیه کریم زاده گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. شهزاد ایرانی پور گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2021 04 18 <strong>Abstract</strong> <br />     This study aimed to model spatial distribution of alfalfa plant bug <em>Adelphocoris lineolatus</em> in six alfalfa fields during two growing seasons. Weekly sampling was started early in the spring and continued until cutting the hay. The plant bugs were sampled using six to eight 180° sweeps per 400 m²grid and bugs captured by sweep net were counted. The data were analyzed using regression methods, dispersion indices and geostatistical analysis. According to the results, the variance to means ratio, dispersion indices (<em>I_D</em>), David -Moore index (<em>I_DM</em>), Lloyd’s index (<em>x*</em>) and Green's Index ( ) were greater than one, indicating the aggregated distribution. Regression statistics also showed that in all studied fields in the first and second year, distribution of the pest was aggregated and random, respectively. Due to the high coefficients of determination and the low standard error values of the regression coefficients, Taylor’s model was more efficient than Iowa’s model. The results of geostatistics confirmed the results of regression methods and distribution coefficients; and K index was less than 0.8 for 18 out of 20 datasets, which indicates the aggregated distribution. These results can be used in sampling and pest management programs of alfalfa plant bug. <strong>چکیده</strong><br />     این مطالعه با هدف مدل ‌سازی پراکنش فضایی سن سبز یونجه <em>Adelphocoris lineolatus</em> طی دو سال زراعی و در شش مزرعه­ یونجه انجام شد. نمونه ­برداری­ ها با سبز شدن گیاهان یونجه، به صورت هفتگی شروع و تا برداشت چین آخر ادامه یافتند. نمونه ­برداری سن­ سبز با استفاده از تور حشره­ گیری با 8-6 چرخش 180 درجه‌ای در هر 400 متر مربع انجام شد و سن­ ها­ی افتاده در تور شمارش و ثبت شدند. داده­ های جمع ­آوری شده با استفاده از روش‌های رگرسیونی، شاخص ­های پراکنش و زمین ­آمار مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. مطابق نتایج حاصل، نسبت واریانس به میانگین، شاخص پراکنش (<em>I_D</em>)، شاخص دیوید و مور (<em>I_DM</em>) ، شاخص میانگین ازدحام لوید (<em>x*</em>) و شاخص گرین (<em>C_x</em>) بزرگتر از یک بودند که نشان دهنده­ تجمعی بودن پراکنش فضایی این حشره بود. آماره ­های رگرسیونی نیز نشان دادند که پراکنش آفت در تمام مزارع مورد مطالعه در سال اول از نوع تجمعی و در سال دوم از نوع تصادفی بود. با توجه به مقدار بالاتر ضریب تبیین و پایین بودن مقدار خطای استاندارد ضرایب رگرسیونی، مدل تیلور کارآیی بیشتری نسبت به مدل آیوائو داشت. نتایج حاصل از تجزیه زمین آماری نیز نتایج روش ­های مذکور را تأیید کردند، طوری که شاخص k در 18 مورد از 20 سری داده­‌ بررسی شده کمتر از 0/8 بود که نشان­ دهنده­ توزیع تجمعی می­ باشد. نتایج این مطالعه می‌توانند در طراحی و اجرای برنامه‌های نمونه ‌برداری و مدیریت سن سبز یونجه مورد استفاده قرار گیرند.<br />  https://arpp.tabrizu.ac.ir/article_12748_80afd451aeefa035ec793c54a2f033f0.pdf